ΕΚΕΙΝΗ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΥ ΜΕ ΑΡΠΑΞΕ ΕΝΤΕΛΩΣ τυχαία στον χορό. Ο πρώτος ανεμοστρόβιλος που μ’ έσυρε στην αγκαλιά του. Κεραυνοβόλημα ιερό με βιολιά και κλαρίνα μες στην καρδιά της γιορτινής θύελλας της Λαμπρής. Ήταν ο πρώτος μου χορός. Τα πόδια δεν πατούσαν γη, φτερούγιζαν αέρα.
Ήταν η πρώτη μου αγάπη, λαμπρό μου όνειρο στα δυο, στα τρία, στα δεκατρία. Έγραφε ο χορός στον άνεμο χιλιάδες δαχτυλίδια. Ο Απριλομάης τίναζε τα άνθη γύρω μας και άνθιζε ο τόπος. Πώς με τραβούσε έτσι το απαλό της χέρι, σαν να με ανέβαζε στον ουρανό…
Βήματα πήγαιναν βροχή, βήματα πήγαιναν χαλάζι, κι ένα μαντήλι-ίριδας ανέμιζε μέσα στα μάτια της. Το χέρι, άσπρο περιστέρι, ακόμα κρατάω στο χέρι μου. Εκείνο που με άρπαξε στον χορό. Με κοίταζε με δυο σμαράγδια μάτια και χοπ-χοπ το κελάηδημά της, και χοπ-χοπ η μικρή μου καρδιά. Αρπαζόμουν από αστραπές και από χαίτες ατίθασων αλόγων και όλο τέντωνα το χέρι μου τον ώμο της να φτάσω, να φτάσω ως τα άστρα. Το μικρό μου χέρι μόλις άγγιζε τον κεραυνό του μαστού της.
Ο πρώτος μου χορός. Όσα αστέρια είχε ο ουρανός, όλα μπροστά μου φεγγοβολούσαν. Και με τον ήλιο έλεγε, και με τον ήλιο λέει:
Για έβγα ήλιε μ’ για να βγω, για λάμψε για να λάμψω
Εσύ κι αν λάμψεις, ήλιε μου, μαραίνεις τα χορτάρια
Εγώ αν λάμψω, ήλιε μου, μαραίνω παλικάρια
Ήταν η ομορφιά του χορού, ο ήλιος που θάμπωνε κόσμους. Ήταν η πρώτη μου αγάπη, κι ας ήταν εννιά χρόνια μεγαλύτερή μου. Πώς κυρτώνονταν έτσι τα δέντρα και ακουμπούσαν στη γη από την ευλυγισία της; Πώς έριχναν έτσι ψηλά τους ώμους τους περήφανα; Κάποια στιγμή το κλαρίνο ξεψύχησε και ο χορός κόπηκε στα δυο, σαν να τον άρπαξε ένας γκρεμός. «Τι ωραία που χορεύεις», είπε εκείνη και με φίλησε στο μάγουλο, με χάιδεψε στο κεφάλι.
Πήρε φωτιά ο ουρανός, πήρε φωτιά η πλάση. Δεν με φίλησε στο στόμα. Δεν μου είπε «για της αγάπης τους καημούς είσαι μικρός ακόμα»… Δεν το γνώριζα τότε το τραγούδι της βοσκοπούλας, της ζηλεμένης κόρης, κι εκείνη σίγουρα δεν το γνώριζε.
Με φίλησε στο μάγουλο, με χάιδεψε στο κεφάλι, άνοιξε την πόρτα της καρδιάς μου και μπήκε χορεύοντας. Εκείνη η ανεμοθύελλα, η πρώτη μου αγάπη, αθώο κεραυνοβόλημα, γιορτή των γιορτών, που με είχε αρπάξει στον χορό και με ταξίδευε σε άγνωστους ουρανούς.
Η τρελή καρδιά δεν θέλει να ξέρει πού πάει. Η αγάπη δεν γνωρίζει ηλικία. Κάθε ηλικία διαλέγει τις αγάπες της, σκλαβώνεται από αυτές.
Μεθυσμένη χορωδία αηδονιών, η πρώτη συλλογή τραγουδιών, θεριεμένη χλόη, γραμμένη σε αετοράχες και σε φανταχτερά λιβάδια της μαγεμένης εφηβείας. Ο χορός της πρώτης αγάπης, αγνά μοσχοβολήματα, σπαράγματα ονείρων.
photo Image license by freepik.com
