ΕΚΕΙΝΗ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΥ ΜΕ ΑΡΠΑΞΕ ΕΝΤΕΛΩΣ τυχαία στον χορό. Ο πρώτος ανεμοστρόβιλος που μ’ έσυρε στην αγκαλιά του. Κεραυνοβόλημα ιερό με βιολιά και κλαρίνα μες στην καρδιά της γιορτινής θύελλας της Λαμπρής. Ήταν ο πρώτος μου χορός. Τα πόδια δεν πατούσαν γη,...
Τα Άρθρα μου
Η ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΜΟΥ
ΕΙΧΕ ΩΡΑΙΑ ΜΑΤΙΑ ΓΕΝΝΗΜΕΝΑ ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΟΥΝ μόνο τις χαρές τις νιότης και του έρωτα. Σε κοίταζε κατάματα κι έτρεμε το φυλλοκάρδι σου. Ήταν σαν άστρο της αυγής, γλυκό νερό σε καυτό καλοκαιριάτικο μεσημέρι. Αυγουστιάτικη πανσέληνος που υποχρέωνε τον κόσμο να νιώθει...
ΜΟΝΟΧΟΡΔΟ ΒΙΟΛΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΜΕ ΚΥΝΗΓΑΕΙ ΑΚΟΜΑ. Θρηνολόγημα χορδής , ένας σπαραχτικός, βραχνιασμένος ήχος από μια χορδή. Το μωρό της απόγνωσής μου. Το βιολί κλαίει ακόμα και στον ύπνο μου και στο όνειρο. Ο κοιτώνας μου ήταν από αναφιλητά. Το απόγευμα είχε δάκρυα στα μάτια....
Ο ΚΑΣΤΑΝΑΣ
ΗΤΑΝ ΦΙΛΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ. ΗΤΑΝ Ο ΗΡΩΑΣ ΤΩΝ παιδικών μας χρόνων. Είχε κάτι απαλό και βελούδινο, από χιόνι και από πέταλα λουλουδιών, πάνω στα ψαρά του μαλλιά που στεφάνωναν το ρυτιδωμένο του πρόσωπο, το οποίο ξεχείλιζε από το φως του ζεστού χαμόγελου, χρυσή φλόγα...
ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΑΥΓΕΡΙΝΟ
ΒΓΗΚΑΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟΒΡΑΔΙΣ ΠΡΙΝ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ Η πείνα. Ξέσκισαν τα σωθικά της νύχτας κι άρπαξαν μαύρα πέπλα, την κεφαλή τους έσφιξαν και άρχισαν την πορεία. Πατάν στην άβυσσο της γης, ένα μολυβένιο σύννεφο τις κεραυνοβολεί και η λύκαινα του πολέμου ουρλιάζει πίσω τους,...
Η ΚΟΥΡΑΜΑΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΌΛΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΠΕΡΠΑΤΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΧΙΟΝΙ. Μαύρα φαράγγια τρομερά τους φράζουν την πορεία. Μαύρη η γη και ο ουρανός και γύρω μαύροι λύκοι. Φορούν τη γούνα του χιονιού να μην τις τρέμει η πίκρα. Πισώπλατα δόντια χαφιέδες ορμούν και τις δαγκώνουν και δεν τους τρέμει η...
ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΩΔΩΝΗ
ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΩΔΩΝΗ ΕΧΕΙ ΑΠΛΩΣΕΙ ΤΑ ΛΕΥΚΑ ΤΗΣ σεντόνια μια ψιλή ομίχλη σαν μια αυλαία τραγωδίας. Το πέτρινο αμφιθέατρο μασάει αρχαίες λέξεις, ηχηρές, δραματικές πάνω στο ορεινό, δυσπρόσβλητο τοπίο. Το φως εδώ έχει ορίζοντα τη ρυτιδιασμένη πέτρα της τραγωδίας. Ο...
ΚΡΑΤΑΕΙ ΚΛΑΡΙΝΟ Η ΡΙΖΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΕΛΩΡΙΟ ΒΟΥΝΟ ΚΟΠΗΚΕ ΣΤΑ ΔΥΟ, ΑΥΤΟ ΤΟ ψηλό βουνό. Αυτός ο βράχος έγινε κοχύλι, άνθισε, έβγαλε ήχους. Αυτό το λουλούδι άνοιξε τα χείλη, άνοιξε το ματάκι του. Κοίταξε πώς σε χαιρετάει μέσα στις ψαλμουδιές του. Αυτός ο άνεμος ακονίζει τα μαχαίρια του. Γιαταγάνι...
ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ, ΠΑΤΡΙΔΑ!
ΟΙ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΜΑΣ ΕΦΥΓΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ταξίδι βουβοί, μ’ ένα μεγάλο μεράκι, που διάβρωνε το μέτωπο και την καρδιά τους, με το στόμα σφραγισμένο δυο φορές, μια από το φόβο, μια από το χάρο. Από τη βάφτισή τους είχαν τυλιγμένη την καρδιά με την γαλανόλευκη και την...
ΑΝ ΠΑΡΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ
Αν πάρεις αυτό το μονοπάτι, αν ανηφορίσεις αυτό το κακοτράχαλο φαράγγι, σαν κομμένο από κλέφτικο σπαθί, που βγάζει πέρα στη Βοστίνα, μη ξεχνάς σε παρακαλώ, μη ξεχνάς ν’ ανεμίσεις μια άλικη...
ΠΟΙΟΣ ΣΕ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΕ …
Ήρθαμε στο Λούβρο και σε θαυμάζομε, θεά του έρωτα, είπε Κοιτάς εσύ, κοιτάω εγώ, ταξιδεύομε στην καρδιά των αιώνων Τι είναι η αποχαύνωση με κρεμασμένα χέρια; Τι περιμένεις να μας ψιθυρίσει η...
ΕΥΝΟΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ…
Στέκομαι στο κατώφλι ενός παράξενου Μεγάρου Είναι καφενείο, Καζίνο ή πορνείο; Τα φώτα απ’ τις ρεκλάμες με θαμπώνουν Τα γαυγίσματα με τρελαίνουν στο απόγειο Του ηδονισμού της μοιραίας απόλαυσης. Στέκομαι σαν άγαλμα χωρίς να ξέρω τι περιμένω, Ούτε μπαίνω, ούτε βγαίνω. Η...
ΜΕ ΓΕΝΝΗΣΕ ΜΙΑ ΜΥΘΙΚΗ ΜΑΝΑ
Με γέννησε ο πλούσιος μύθος της φτωχολογιάς Μια μέρα ανθοφορίας και καλοκαιριάς Μαζεύοντας άνθη σ’ ένα εφηβικό λιβάδι Με τις θεές Αθηνά και Άρτεμης Εσένα ποια μυθολογία σ’ έπλασε; Το πετούμενο που τραγουδάει με ανθρώπινη λαλιά Πουλί της μοίρας είναι. Λαλεί εκεί που...
ΑΥΤΟΣ Ο ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΕΝΟΣ ΤΟΠΟΣ
Αυτός ο σκλαβωμένος τόπος είναι η πατρίδα μου. Κάνω να πλέξω το εγκώμιό της κι όλο οιμωγές ακούω. Γλυκόπικρη γενέτειρα με θεοδώρητα χαρίσματα, Έσπερνες τα χωράφια σου και με τον Όμηρο ύφαινες ραψωδίες. Απάτριδος μες σε πατρίδες και άμοιρος μες τη ζωή Όσες...
Πέντε ποτάμια ορμητικά
Πέντε ποτάμια σε κυκλώνουν, πατρίδα μου πικρή Στο πλατύσκαλο της μέρας Ο ήλιος ανεβαίνει τεμπέλικα σαν κουρασμένος ταξιδιώτης Φωτίζει πέντε ποταμούς Κι ένα βασίλειο σκότους Χωρίς μνήμη Μηνύματα δε φτάνουν Στο βασίλειο της λήθης Μάτια δάκρυα Νεκρά πουλιά Αφήσαμε πίσω...
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ
Μαύρος μύθος με τυλίγει και νέφος μίσους με κυνηγάει ανάμεσα σε τρεις πατρίδες. Δεν γύρισε μάτι να με δει, φιλί στοργής να νιώσω. Με συνοδεύει σκυθρωπός ουρανός με τη σπασμένη ραχοκοκαλιά του πεπρωμένου, ...

















