Ωκεάνιο συναίσθημα ή ωκεάνια αίσθηση (oceanic feeling) Όταν σκόνταψα πρώτη φορά πάνω σε αυτές τις λέξεις, άστραψαν μέσα μου χιλιάδες άστρα, κόκκοι άμμου και σταγόνες νερού ταυτόχρονα και δεν φοβάμαι καθόλου να πω ότι άκουσα τον ζωογόνο αχό του ωκεανού. Σκέφτηκα ότι...
Δέσποινα Νάσσου
Η περπατησιά
Για όλα εκείνα τα αγόρια (και δεν είναι λίγα) που αναρωτιούνται… Τον συμπαθώ τον Τόμας. Όχι μόνο επειδή είναι ξάδελφός μου - αυτό ίσως να είναι και το λιγότερο. Τον γουστάρω επειδή συχνά μου θυμίζει εμένα, όταν ήμουν μικρότερος. Είναι όμως πιο έξυπνος κι ας...
Πες μου μαμά…
Μαμά, τι όμορφα παραμύθια μου διαβάζεις πόσο απαλά με τυλίγεις στο τρυφερό σεντόνι της φωνής σου Πες μου, πες μου κι άλλες ιστορίες μαμά… Πες μου για ζώα που μιλούν για άστρα μακρινά πες μου για σύννεφα λευκά για βιβλία που πετούν σαν μαγικά χαλιά για κόσμους...
«Το μοίρασμα»
Άγνωστοι μεταξύ μας, αποφασίσαμε να συναντηθούμε. Αρχικά, μία ήσυχη αμηχανία με συνόδευε. Ένιωθα δισταγμό, μια αμφιβολία για το «πώς θα ανταπεξέλθω”. Το κίνητρο, η ανάγκη σύνδεσης και ουσιαστικής επικοινωνίας, υπερνίκησε. Με ενδιαφέρον και μέτρο, η αγαπημένη μας...
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΠΕΤΟΥΣΕ
Στο μικρό κορίτσι Που κάθε μέρα μου χαρίζει ένα γυαλιστερό κόκκινο μήλο. Ήταν κάποτε ένα βιβλίο διαφορετικό από όλα τ’ άλλα. Ένα βιβλίο που πετούσε. Φτερά δεν είχε, ούτε έλικες, μήτε κάποιον κρυφό μηχανισμό που να το κάνει ιπτάμενο. Κανείς δεν γνώριζε από που ερχόταν,...
Είμαι…
Είμαι η ερημιά κι η καταιγίδα η πυρωμένη άμμος που αναζητά ασπίδα είμαι ο φοίνικας κι η ελιά στην όαση της Σίβα η σκόνη η κόκκινη που απλώνεται τη νύχτα. Είμαι φεγγάρι κι ουρανός και λάσπη στο πηγάδι είμαι ο βοριάς ο πρωινός ή ο ζεστός νοτιάς που αναστενάζει. Είμαι ο...


Δέσποινα Νάσσου

Ωκεάνιο συναίσθημα (Oceanic feeling)
Ωκεάνιο συναίσθημα ή ωκεάνια αίσθηση (oceanic feeling) Όταν σκόνταψα πρώτη φορά πάνω σε αυτές τις λέξεις, άστραψαν μέσα μου χιλιάδες άστρα, κόκκοι άμμου και σταγόνες νερού ταυτόχρονα και δεν φοβάμαι καθόλου να πω ότι άκουσα τον ζωογόνο αχό του ωκεανού. Σκέφτηκα ότι...

Η περπατησιά
Για όλα εκείνα τα αγόρια (και δεν είναι λίγα) που αναρωτιούνται… Τον συμπαθώ τον Τόμας. Όχι μόνο επειδή είναι ξάδελφός μου - αυτό ίσως να είναι και το λιγότερο. Τον γουστάρω επειδή συχνά μου θυμίζει εμένα, όταν ήμουν μικρότερος. Είναι όμως πιο έξυπνος κι ας...

Πες μου μαμά…
Μαμά, τι όμορφα παραμύθια μου διαβάζεις πόσο απαλά με τυλίγεις στο τρυφερό σεντόνι της φωνής σου Πες μου, πες μου κι άλλες ιστορίες μαμά… Πες μου για ζώα που μιλούν για άστρα μακρινά πες μου για σύννεφα λευκά για βιβλία που πετούν σαν μαγικά χαλιά για κόσμους...

«Το μοίρασμα»
Άγνωστοι μεταξύ μας, αποφασίσαμε να συναντηθούμε. Αρχικά, μία ήσυχη αμηχανία με συνόδευε. Ένιωθα δισταγμό, μια αμφιβολία για το «πώς θα ανταπεξέλθω”. Το κίνητρο, η ανάγκη σύνδεσης και ουσιαστικής επικοινωνίας, υπερνίκησε. Με ενδιαφέρον και μέτρο, η αγαπημένη μας...

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΠΕΤΟΥΣΕ
Στο μικρό κορίτσι Που κάθε μέρα μου χαρίζει ένα γυαλιστερό κόκκινο μήλο. Ήταν κάποτε ένα βιβλίο διαφορετικό από όλα τ’ άλλα. Ένα βιβλίο που πετούσε. Φτερά δεν είχε, ούτε έλικες, μήτε κάποιον κρυφό μηχανισμό που να το κάνει ιπτάμενο. Κανείς δεν γνώριζε από που ερχόταν,...

Είμαι…
Είμαι η ερημιά κι η καταιγίδα η πυρωμένη άμμος που αναζητά ασπίδα είμαι ο φοίνικας κι η ελιά στην όαση της Σίβα η σκόνη η κόκκινη που απλώνεται τη νύχτα. Είμαι φεγγάρι κι ουρανός και λάσπη στο πηγάδι είμαι ο βοριάς ο πρωινός ή ο ζεστός νοτιάς που αναστενάζει. Είμαι ο...