Χέρια. Δάχτυλα, απολήξεις νεύρων, δέρμα, ζωογόνες φλέβες…   Υπάρχει άραγε πιο άμεσο κι εκφραστικό μέρος του ανθρώπινου σώματος μετά τα μάτια; Στα μάτια εκβάλλει η ψυχή, στις χούφτες εναποθέτουμε το συναίσθημα. Το χωράμε, να γίνει νερό, να μας ξεδιψάσει. Πλεκτή...

Ολοένα και χάνεται η αίσθηση του χρόνου.  Λίγες εβδομάδες και η αίσθηση είναι σαν να πέρασαν χρόνια… Όταν το τρυπάνι φτάνει στο μεδούλι του οστού τα κύτταρα τρελαίνονται και δεν αναγνωρίζουν δευτερόλεπτα διαστέλλονται στο σύμπαν, εκεί που οι σκέψεις σκάνε αλύπητα στα...

Ο δικός μου πατέρας, δεν είχε φωνή. Άκουγα τη φωνή του σαν ακατάστατο παιδικό κρεβάτι, μόνο όταν έπαιζε πρέφα.  Μόνο τότε χτυπούσε με αποφασιστικότητα το χέρι στο τραπέζι κάνοντας φανερό πως αυτό ήταν που τον αφορούσε, τα χαρτιά, το παιχνίδι, ο τζόγος…  Ορφανός από...

Για όλα εκείνα τα αγόρια (και δεν είναι λίγα) που αναρωτιούνται…       Τον συμπαθώ τον Τόμας.  Όχι μόνο επειδή είναι ξάδελφός μου - αυτό ίσως να είναι και το λιγότερο.  Τον γουστάρω επειδή συχνά μου θυμίζει εμένα, όταν ήμουν μικρότερος.  Είναι όμως πιο έξυπνος κι ας...

Μαμά, τι όμορφα παραμύθια μου διαβάζεις πόσο απαλά με τυλίγεις στο τρυφερό σεντόνι της φωνής σου Πες μου, πες μου κι άλλες ιστορίες μαμά… Πες μου για ζώα που μιλούν για άστρα μακρινά πες μου για σύννεφα λευκά για βιβλία που πετούν σαν μαγικά χαλιά για κόσμους...

Άγνωστοι μεταξύ μας, αποφασίσαμε να συναντηθούμε. Αρχικά, μία ήσυχη αμηχανία με συνόδευε. Ένιωθα δισταγμό, μια αμφιβολία για το «πώς θα ανταπεξέλθω”. Το κίνητρο, η ανάγκη σύνδεσης και ουσιαστικής επικοινωνίας, υπερνίκησε. Με ενδιαφέρον και μέτρο, η αγαπημένη μας...