Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in FL
Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.
Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας
Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in FL
Στα δικά σου φεγγάριαποτέ δεν περπάτησα δε γνωρίζω του ήλιου σου χάδια κι ούτε ρόδινα σούρουπασ' ακρογιάλια απάτηταείμουν εκεί για ν' αφήσω σημάδια Σαν ξερόχορτο έμεινα χρόνια ολάκερα μες του ήλιου το καύμακαλοκαίρια λιπόθυμηνα προσμένω ατέρμονα να γενεί ένα...
Δεκαετία του 50 - 60Η ιστορία είναι άκρως αληθινή. Ο κυρ Λευτέρης κάτοικος ενός χωριού της Βόρειας Ελλάδας, ήταν ένας απλός άνθρωπος. Βοσκός όλα του τα χρόνια πάλευε - όπως όλοι - με τις δυσκολίες των τότε χρόνων για την επιβίωση της καθημερινότητας.Πολλές οι...
Μήπως απόψε στέρεψε ο ουρανός όταν ζητάς να σου δοθεί λιγάκι; Άπλωσε χέρια καθαρά χωρίς θυμό και μη σκεφτείς πως τ' άπειρο είναι απάτη Κοίτα τους αετούς πόσο ελεύθερα πετούν πιο πάνω απο τα σύννεφα, τις έγνοιες των ανθρώπων μην απορείς που σε βαραίνει το...
Απο τότε που ήμουν μικρή μου άρεσε η φθινοπωρινή βροχή. Είτε να είμαι στο δρόμο με μια ομπρέλα και ν' ακούω τους κτύπους απο τις σταγόνες της βροχής είτε να είμαι στο σπίτι παρατηρώντας την απο το τζάμι του παραθυριού μου. Έβλεπα τις λακκούβες γεμάτες νερό να...
Μόνη στο δικό της αργαλειό την βρίσκει η ζωή να υφαίνει λέξεις σε φεγγάρια και ήλιους μόνη τις νύχτες τ' άστρα να μετρά και πόνους να μη λογαριάζει χίλιους. Παλεύει στ' ανηφόρι της ζωής χωρίς να βγαίνει γογγυσμός στα χείλη μόνη κι ας υπάρχουν γύρω της πολλοί ...
Ο εγγονός μου, είναι αλήθεια πως μ' έχει αδυναμία. Όχι πως τα άλλα εγγόνια δεν αγαπούν τη γιαγιά, μα αυτός βρίσκει δικό του τρόπο να εξωτερικεύει τα συναισθήματά του και να με εκπλήσσει κάθε τόσο. Σκεπτόμενη πολλές φορές και συζητώντας μαζί του, ειλικρινά μένω...
Ζούσε κάποτε σε μέρη μακρινά μία πριγκίπισσα που όμοιά της δεν υπήρχε ήτανε όμορφη πολύ και ξακουστή μα την ζηλεύαν για τον πλούτο της που είχε. Είχε χρυσά, κοσμήματα, φλουριά που τα κρατούσε χρόνια φυλαγμένα και σε μιά θάλασσα πανέμορφη και γαλανή ...
Δεκαπενταύγουστος.Πρίν πολλά χρόνια η μάνα με τις δύο κόρες της, επιθυμεί ν’ ανέβει στο μοναστήρι της Παναγιάς της Εικοσιφοινίσσης. Το είχε κάνει τάμα στη χάρη της εδώ και αρκετό καιρό, κι αυτή την χρονιά ήθελε να το εκπληρώσει.Ο άνδρας της δεν την ακολουθούσε άλλο...
Εμείς σε τούτο τον τόπο, μάτια μου, δεν είμαστε του βάλτου. Γεννηθήκαμε σε γη ευλογημένη που έχει στεριά και θάλασσα. Σε τούτα τα Άγια χώματα μεγαλώσαμε, μαθαίνοντας για τους ήρωές μας, που ήσαν ανδρείοι, μεγαλώσαμε μαζί με καλλιτέχνες, ποιητές. Σε τούτο τον...
Η γιαγιά του Πόντου, η δική μου γιαγιά, ήταν γυναίκα με πυγμή και τόλμη σε όλη τη ζωή της.Ερχόμενη με χίλιες δυό ταλαιπωρίες από ένα χωριό της Ορντντούς που βρισκόταν στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, κατέληξε σε ένα χωριό της Βόρειας Ελλάδας χωρίς να γνωρίζει την...
Γεννήθηκε στην Καβάλα, από την παιδική της ηλικία έχει μεγαλώσει στις παρυφές της και έως τώρα ζει μέσα σε ένα φυσικό περιβάλλον, γεμάτο από δέντρα, πουλιά, λουλούδια.
Είναι παντρεμένη, έχει τρία παιδιά και τρία εγγονάκια.
Από μικρή της άρεσε στον ελεύθερο της χρόνο να διαβάζει λογοτε¬χνικά βιβλία ενώ στην εφηβική της ηλικία άρχισε να γράφει τα πρώτα της ποιήματα.
Μεγαλώνοντας, ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τον καλλιτεχνικό χώρο, και συγκεκριμένα με το θέατρο, το τραγούδι και τη ζωγραφική. Έγραψε τα πρώτα της παραμυθάκια αφού παντρεύτηκε και έγινε μη¬τέρα, όταν εξάντλησε κάθε παραμυθάκι ή ιστοριούλα και ήθελε να διηγηθεί κάτι καινούριο στα δικά της παιδιά.
Στο μεταξύ, ήρθε στη ζωή της και το τρίτο παιδί και εκείνη αφοσι¬ώθηκε στην ανατροφή των παιδιών της, εφόσον ο σύζυγός της έλειπε πολλές ώρες εκτός σπιτιού για την εργασία του. Παράλληλα, αποφάσισε να εργαστεί από το σπίτι για να συμβάλλει στο οικογενειακό εισόδημα, αναλαμβάνοντας καλλιτεχνικές εργασίες. Όταν πλέον τα παιδιά της μεγάλωσαν και ήρθαν στη ζωή τα εγγόνια της, είχε πλέον περισσότερο χρόνο στη διάθεση της και ασχολήθηκε συστηματικά με τη συγγραφή πα¬ραμυθιών και στίχων.
Πριν ένα χρόνο αποφάσισε να μοιραστεί το έργο της με άλλους γονείς, εκπαιδευτικούς και μικρά παιδιά, προκειμένου να συμβάλει με το δικό της τρόπο στο χώρο του παιδικού παραμυθιού.
Στα παραμύθια της, οι ήρωες είναι πλάσματα της φύσης, με ανθρώπινα χαρακτηριστικά και εκφράζουν πτυχές του ανθρώπινου χαρακτήρα, προκειμένου να προσφέρουν στα παιδιά ερεθίσματα και να τους μεταφέρουν πληροφορίες και μηνύματα που εντυπώνονται στο μυαλό τους. Κάθε παραμυθάκι έχει χαρούμενο τέλος, γεμάτο αισιοδοξία καθώς θεωρεί πως αυτή αποτελεί αναγκαίο και πολύτιμο εφόδιο στη σύγχρονη εποχή για τα παιδιά που τώρα μεγαλώνουν.
Τα ποιήματα της αποτυπώνουν παραστάσεις της φύσης και της καθημερινότητας και τα συναισθήματα που αυτές προκαλούν στην ίδια. Αν και οι παραστάσεις επαναλαμβάνονται, άλλοτε τον πρώτο ρόλο έχουν τα σύννεφα, η βροχή, το χιόνι, άλλοτε τα αγριολούλουδα, τα δέντρα, τα πουλιά κι άλλοτε πάλι τα μικρά ζωάκια που ζουν κοντά της.
Αυτή τη στιγμή κυκλοφορούν δύο free e-book της ίδιας, «Το βελου¬δένιο Μαξιλαράκι» και «Το Φτερό της Κουκουβάγιας» ενώ μόλις κυκλοφόρησε και το πρώτο της βιβλίο «Η κυρία Γρίπη και τα παιδιά της» από τις Εκδόσεις I- Write.
Στα δικά σου φεγγάριαποτέ δεν περπάτησα δε γνωρίζω του ήλιου σου χάδια κι ούτε ρόδινα σούρουπασ' ακρογιάλια απάτηταείμουν εκεί για ν' αφήσω σημάδια Σαν ξερόχορτο έμεινα χρόνια ολάκερα μες του ήλιου το καύμακαλοκαίρια λιπόθυμηνα προσμένω ατέρμονα να γενεί ένα...
Δεκαετία του 50 - 60Η ιστορία είναι άκρως αληθινή. Ο κυρ Λευτέρης κάτοικος ενός χωριού της Βόρειας Ελλάδας, ήταν ένας απλός άνθρωπος. Βοσκός όλα του τα χρόνια πάλευε - όπως όλοι - με τις δυσκολίες των τότε χρόνων για την επιβίωση της καθημερινότητας.Πολλές οι...
Μήπως απόψε στέρεψε ο ουρανός όταν ζητάς να σου δοθεί λιγάκι; Άπλωσε χέρια καθαρά χωρίς θυμό και μη σκεφτείς πως τ' άπειρο είναι απάτη Κοίτα τους αετούς πόσο ελεύθερα πετούν πιο πάνω απο τα σύννεφα, τις έγνοιες των ανθρώπων μην απορείς που σε βαραίνει το...
Απο τότε που ήμουν μικρή μου άρεσε η φθινοπωρινή βροχή. Είτε να είμαι στο δρόμο με μια ομπρέλα και ν' ακούω τους κτύπους απο τις σταγόνες της βροχής είτε να είμαι στο σπίτι παρατηρώντας την απο το τζάμι του παραθυριού μου. Έβλεπα τις λακκούβες γεμάτες νερό να...
Μόνη στο δικό της αργαλειό την βρίσκει η ζωή να υφαίνει λέξεις σε φεγγάρια και ήλιους μόνη τις νύχτες τ' άστρα να μετρά και πόνους να μη λογαριάζει χίλιους. Παλεύει στ' ανηφόρι της ζωής χωρίς να βγαίνει γογγυσμός στα χείλη μόνη κι ας υπάρχουν γύρω της πολλοί ...
Ο εγγονός μου, είναι αλήθεια πως μ' έχει αδυναμία. Όχι πως τα άλλα εγγόνια δεν αγαπούν τη γιαγιά, μα αυτός βρίσκει δικό του τρόπο να εξωτερικεύει τα συναισθήματά του και να με εκπλήσσει κάθε τόσο. Σκεπτόμενη πολλές φορές και συζητώντας μαζί του, ειλικρινά μένω...
Ζούσε κάποτε σε μέρη μακρινά μία πριγκίπισσα που όμοιά της δεν υπήρχε ήτανε όμορφη πολύ και ξακουστή μα την ζηλεύαν για τον πλούτο της που είχε. Είχε χρυσά, κοσμήματα, φλουριά που τα κρατούσε χρόνια φυλαγμένα και σε μιά θάλασσα πανέμορφη και γαλανή ...
Δεκαπενταύγουστος.Πρίν πολλά χρόνια η μάνα με τις δύο κόρες της, επιθυμεί ν’ ανέβει στο μοναστήρι της Παναγιάς της Εικοσιφοινίσσης. Το είχε κάνει τάμα στη χάρη της εδώ και αρκετό καιρό, κι αυτή την χρονιά ήθελε να το εκπληρώσει.Ο άνδρας της δεν την ακολουθούσε άλλο...
Εμείς σε τούτο τον τόπο, μάτια μου, δεν είμαστε του βάλτου. Γεννηθήκαμε σε γη ευλογημένη που έχει στεριά και θάλασσα. Σε τούτα τα Άγια χώματα μεγαλώσαμε, μαθαίνοντας για τους ήρωές μας, που ήσαν ανδρείοι, μεγαλώσαμε μαζί με καλλιτέχνες, ποιητές. Σε τούτο τον...
Η γιαγιά του Πόντου, η δική μου γιαγιά, ήταν γυναίκα με πυγμή και τόλμη σε όλη τη ζωή της.Ερχόμενη με χίλιες δυό ταλαιπωρίες από ένα χωριό της Ορντντούς που βρισκόταν στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, κατέληξε σε ένα χωριό της Βόρειας Ελλάδας χωρίς να γνωρίζει την...