Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in FL
Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.
Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας
Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in FL
Ψηλός και δυνατός που είσαι πατέρα! Δε με φοβίζει τίποτε στη γη. κοντά σου σαν γιορτή ’ναι κάθε μέρα, κι ατάραχη είν’ η νύχτα ως την αυγή. Ο λόγος σου σταράτος απ’ τα χείλη στο δρόμο του καλού μας οδηγεί. δοκάρι ολόρθο, πέτρινο αντιστύλι είσαι, πατέρα μου, και...
Χορεύουν οι σταγόνες της βροχής συρτάκι στης ομπρέλας μου τη ράχη κι εγώ στριφογυρίζω με χαρά και στ’ όνειρό μου χάνομαι μονάχη. Θαρρώ πως με δουλειά κι επιμονή θα γίνω μπαλαρίνα πρώτο μπόι κι αν προσπαθήσω ακόμα πιο πολύ μπορεί και να με πάρουν στα Μπολσόι!...
Φθινοπώρου εποχή έπεσε ψιλή βροχή, ξύπνησαν τα σαλιγκάρια και φυτρώσαν μανιτάρια. Στην αυλή μας βγήκαν, λες, ομπρελίτσες παρδαλές και σαλιάρικα ζωάκια σέρνουν τουρλωτά σπιτάκια. Μες στη γέρικη φτελιά βρήκαν στέγη τα πουλιά. δυο χελώνες μας ξαφνιάσαν και στη...
- Κύριε, κύριε, ο Βασίλης είπε τσούχτρα τη Νινέτα!... Μούντζωσε η Λητώ τον Θέμη!... Έσπρωξε ο Τοτός τη Ζέτα!... Λέν’ βρωμόλογα τ’ αγόρια!... Με κατσάδιασε ο Βαγγέλης!... Δε με παίζουν τα κορίτσια!... Με είπε μαρτυριάρα ο Τέλης!... - Μια χαρά σου τα ’πε, Ντίνα!...
Στα γαλάζια νερά κολυμπώ σαν δελφίνι, μα η γιαγιά στα βαθιά ν’ ανοιχτώ δε μ’ αφήνει. - «Μην τη βλέπεις γλυκιά και γαλήνια» μου λέει «γιατί, εκεί που γελά, μελανιάζει και κλαίει. Είδες πώς μουλωχτά σου κατάπιε τη μάσκα, μόλις άφησες χθες τα χεράκια σου λάσκα;»...
Παίζουμε πετάει-πετάει; είπε η Βίκη και γελάει, γιατί το ’βαλε στο νου της να μπερδέψει τον παππού της. Στον αϊτό και το γεράκι πάει στα ύψη το χεράκι, μα ποτέ δεν το σηκώνεις, όταν λεν πετάει ο Αντώνης. Στις κορφές πετάει ο γλάρος στη στεριά πατάει ο...
Άσπρος πονηρόγατος κόλπα μαγειρεύει, σκανταλιές ατέλειωτες και μπελά γυρεύει. Έβαλε στο μάτι του μπακιρένιο τάσι που με τ’ αποτσίγαρα το ’χανε ξεχάσει. Όρμησε σαν σίφουνας και τα βρήκε σκούρα, γιατί πασαλείφτηκε τίγκα στη μουντζούρα. «Κοίτα πώς...
Συννεφάκια πουπουλένια πάνω στ’ ουρανού τη στράτα ταξιδεύουν κι όλο αλλάζουν, λες και κάνουν μασκαράτα. Ένας γέρος με μπαστούνι τώρα μου θυμίζει κάρο κι η αρκούδα της Αλάσκας άσπρο σπίτι με φουγάρο. Δες πως έγινε η κατσίκα! χαλασμένο τραπεζάκι κι η...
Όλα γίναν άνω κάτω Τι παιδί τρελό! Κάλτσες, ρούχα πεταμένα χρώματα, στυλό. «Πάλι σκόρπισες, Φροσούλα, τις μπογιές. γιατί; έγιν’ ο Αζόρ παλιάτσος, κλόουν το γατί. Κι όπως τρέχουν πέρα-δώθε- δες τι σιχασιές!-έβαψαν όλο το σπίτι με πατημασιές! Βάλε τάξη επιτέλους μη...
Μοσχοβολούσε το βουνό ρίγανη και θυμάρι και δυο ξωμάχοι μάζευαν κλωνάρια στο ταγάρι. Έκοψε ο πρώτος ώριμες κορφές μ’ ένα ψαλίδι κι ύστερα ξεκουράστηκε στης βρύσης το στασίδι. Ήπιε νερό, δροσίστηκε κι έκανε το σταυρό του, σαν ρούφηξε την ευωδιά από το …...
Ψηλός και δυνατός που είσαι πατέρα! Δε με φοβίζει τίποτε στη γη. κοντά σου σαν γιορτή ’ναι κάθε μέρα, κι ατάραχη είν’ η νύχτα ως την αυγή. Ο λόγος σου σταράτος απ’ τα χείλη στο δρόμο του καλού μας οδηγεί. δοκάρι ολόρθο, πέτρινο αντιστύλι είσαι, πατέρα μου, και...
Χορεύουν οι σταγόνες της βροχής συρτάκι στης ομπρέλας μου τη ράχη κι εγώ στριφογυρίζω με χαρά και στ’ όνειρό μου χάνομαι μονάχη. Θαρρώ πως με δουλειά κι επιμονή θα γίνω μπαλαρίνα πρώτο μπόι κι αν προσπαθήσω ακόμα πιο πολύ μπορεί και να με πάρουν στα Μπολσόι!...
Φθινοπώρου εποχή έπεσε ψιλή βροχή, ξύπνησαν τα σαλιγκάρια και φυτρώσαν μανιτάρια. Στην αυλή μας βγήκαν, λες, ομπρελίτσες παρδαλές και σαλιάρικα ζωάκια σέρνουν τουρλωτά σπιτάκια. Μες στη γέρικη φτελιά βρήκαν στέγη τα πουλιά. δυο χελώνες μας ξαφνιάσαν και στη...
- Κύριε, κύριε, ο Βασίλης είπε τσούχτρα τη Νινέτα!... Μούντζωσε η Λητώ τον Θέμη!... Έσπρωξε ο Τοτός τη Ζέτα!... Λέν’ βρωμόλογα τ’ αγόρια!... Με κατσάδιασε ο Βαγγέλης!... Δε με παίζουν τα κορίτσια!... Με είπε μαρτυριάρα ο Τέλης!... - Μια χαρά σου τα ’πε, Ντίνα!...
Στα γαλάζια νερά κολυμπώ σαν δελφίνι, μα η γιαγιά στα βαθιά ν’ ανοιχτώ δε μ’ αφήνει. - «Μην τη βλέπεις γλυκιά και γαλήνια» μου λέει «γιατί, εκεί που γελά, μελανιάζει και κλαίει. Είδες πώς μουλωχτά σου κατάπιε τη μάσκα, μόλις άφησες χθες τα χεράκια σου λάσκα;»...
Παίζουμε πετάει-πετάει; είπε η Βίκη και γελάει, γιατί το ’βαλε στο νου της να μπερδέψει τον παππού της. Στον αϊτό και το γεράκι πάει στα ύψη το χεράκι, μα ποτέ δεν το σηκώνεις, όταν λεν πετάει ο Αντώνης. Στις κορφές πετάει ο γλάρος στη στεριά πατάει ο...
Άσπρος πονηρόγατος κόλπα μαγειρεύει, σκανταλιές ατέλειωτες και μπελά γυρεύει. Έβαλε στο μάτι του μπακιρένιο τάσι που με τ’ αποτσίγαρα το ’χανε ξεχάσει. Όρμησε σαν σίφουνας και τα βρήκε σκούρα, γιατί πασαλείφτηκε τίγκα στη μουντζούρα. «Κοίτα πώς...
Συννεφάκια πουπουλένια πάνω στ’ ουρανού τη στράτα ταξιδεύουν κι όλο αλλάζουν, λες και κάνουν μασκαράτα. Ένας γέρος με μπαστούνι τώρα μου θυμίζει κάρο κι η αρκούδα της Αλάσκας άσπρο σπίτι με φουγάρο. Δες πως έγινε η κατσίκα! χαλασμένο τραπεζάκι κι η...
Όλα γίναν άνω κάτω Τι παιδί τρελό! Κάλτσες, ρούχα πεταμένα χρώματα, στυλό. «Πάλι σκόρπισες, Φροσούλα, τις μπογιές. γιατί; έγιν’ ο Αζόρ παλιάτσος, κλόουν το γατί. Κι όπως τρέχουν πέρα-δώθε- δες τι σιχασιές!-έβαψαν όλο το σπίτι με πατημασιές! Βάλε τάξη επιτέλους μη...
Μοσχοβολούσε το βουνό ρίγανη και θυμάρι και δυο ξωμάχοι μάζευαν κλωνάρια στο ταγάρι. Έκοψε ο πρώτος ώριμες κορφές μ’ ένα ψαλίδι κι ύστερα ξεκουράστηκε στης βρύσης το στασίδι. Ήπιε νερό, δροσίστηκε κι έκανε το σταυρό του, σαν ρούφηξε την ευωδιά από το …...