EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek

Για την Ελλάδα που ματώνει

14 Sep, 2023
Για την Ελλάδα που ματώνει

Για την Ελλάδα που ματώνει

Για την Ελλάδα που ματώνει

Η οικονομολόγος και σπουδαία ελληνίδα επιστήμων Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, γνωρίζει πάντα πότε −σε καίριες στιγμές− να εκφράζει τις απόψεις της. Αυτό συνέβη και με την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου «Για την Ελλάδα που ματώνει» από τις εκδόσεις Μπαρμπουνάκη Χ., όπου  αναλύονται η τωρινή κατάσταση της χώρας και τα μεγάλα προβλήματά της στην πολιτική, την οικονομία, το δημογραφικό, τη μεταναστευτική και την εξωτερική της πολιτική.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου η συγγραφέας παρουσιάζει το περιεχόμενο του βιβλίου και τη στόχευσή του ως εξής:

«Ο τίτλος του βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας “Για την Ελλάδα που ματώνει”, φωτογραφίζει εύγλωττα το περιεχόμενό του. Μέσα από τα πολυάριθμα και επίκαιρα άρθρα του, αναλύεται το δράμα του νεοελληνικού κράτους που, επί 201 συναπτά χρόνια, δεν του επιτράπηκε να αποκτήσει εθνική ανεξαρτησία. Το μαύρο σύννεφο μιας ακραίας υποτέλειας, που επιβαρύνθηκε ακόμη περισσότερο με τα εγκληματικού περιεχομένου μνημόνια, υποχρεώνει την πατρίδα μας, εκτός ελάχιστων φωτεινών εξαιρέσεων, να περνά τα διεθνή συμφέροντα πάνω από τα εθνικά, ακόμη και όταν αυτή η προτίμηση καταστρέφει το σύνολο των θετικών προοπτικών της. Το ιδιότυπο αυτό αποικιοκρατικό καθεστώς, κατά κυριεύει όλες τις εκφάνσεις του ελληνικού κράτους, απομυζώντας κάθε ικμάδα και κάθε αναπτυξιακή του δυνατότητα. Η απεικόνιση του μακροχρόνιου αυτού ελληνικού δράματος επιχειρείται μέσα από την ανάλυση επιλεγμένων συμβάντων, αποφάσεων ή παραλείψεων σε επίπεδο εθνικό, πολιτικό, οικονομικό, νομισματικό, δημογραφικό/μεταναστευτικό, εξωτερικής πολιτικής, αλλά και παραίτησης από δικαιωματικές διεκδικήσεις, όπως αυτή περιέχεται στα έξι κεφάλαια του νέου μου βιβλίου. Καθώς η συνέχιση της ίδιας καταστροφικής πορείας στα χρόνια που έρχονται, οδηγεί την Ελλάδα, με απόλυτη δυστυχώς βεβαιότητα, σε πλήρη εξαφάνισή της από προσώπου Γης, θέλω να ελπίζω ότι το περιεχόμενο τού ανά χείρας έργου θα συμβάλλει, αρχικά στην ευρύτερη συνειδητοποίηση αυτού του θανάσιμου κινδύνου, και στη συνέχεια στην έγκαιρη αποτροπή του».

Γιώργος Χαρβαλιάς, «Με το βιβλίο νομίζω ότι ανακάλυψα την εξήγηση για την κακοδαιμονία που μαστίζει την πατρίδα μας» Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου «Γιαβόλ! Αίμα, Λήθη και Υποτέλεια» Γιώργος Χαρβαλιάς, με αφορμή την έκδοση του πρόσφατου βιβλίου της Μαρίας Δελιβάνη,  εκφράζοντας κατ’αρχάς  τον θαυμασμό του για τη συνεπή αφοσίωσή της  στο ελληνικό έθνος και τον ελληνικό πολιτισμό, του οποίου αξιολογεί την πορεία, βάσει επιχειρημάτων, ως πτωτική, για τη συνολική προσφορά της στη χώρα αλλά και την αξία του πρόσφατου βιβλίου της στην ηλεκτρονική εφημερίδα Hellas Journal* γράφει: «Από τα πρώτα χρόνια που μπήκα στο πολιτικό ρεπορτάζ και μοιραία άρχισα να έρχομαι σε επαφή με τους ανθρώπους της εξουσίας σκόνταψα σε μερικά πολύ βασανιστικά ερωτήματα: Γιατί τόσος ενδοτισμός και υποτέλεια σε αυτή την άλλοτε ένδοξη και περήφανη χώρα; Γιατί τόσος πιθηκισμός απέναντι στην “πολιτισμένη Εσπερία”; Γιατί ότι λένε οι Ευρωπαίοι ή οι “Δυτικοί” είναι πάντα το σωστό; Γιατί τελικά οι σύγχρονοι πολιτικοί μας εκπροσωπούν αυτό που καυτηρίαζε χλευαστικά ο μεγάλος Ιωάννης Καποδίστριας, όταν αναφερόταν σε… “φιλήκοους των ξένων”; Μια πρώτη εύκολη εξήγηση, αφορούσε την κυριαρχία της Αριστεράς και των εθνομηδενιστικών της αξιών στην μεταπολιτευτική περίοδο. Κυριαρχία, όχι απαραίτητα στην κοινοβουλευτική σκηνή, σίγουρα όμως στο υπόστρωμα μιας ακαδημαικής και πνευματικής ελίτ που διαπλάθει τα πρότυπα “πολιτικής και κοινωνικής ορθότητας”.

Στο διάστημα των τελευταίων 15 ετών ένοιωσα ότι αυτή η εξήγηση δεν με καλύπτει. Γιατί απλούστατα “φιλήκοοι των ξένων” αποδείχτηκαν στην πλειονότητά τους  οι πολιτικοί, οι διπλωμάτες και οι πανεπιστημιακοί της εδώ πλευράς. Της μεταλλαγμένης Δεξιάς και του λεγόμενου “Κέντρου”. Αυτοί που αποδέχθηκαν ασμένως και χωρίς την παραμικρή αντίσταση την μετάβαση της χώρας σε καθεστώς αέναης δανειακής ομηρίας και εξάρτησης, δηλαδή την σύγχρονη αποικιοποίηση της. Και οι ίδιοι που σήμερα διαφημίζουν ως “ιστορική αναγκαιότητα” την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας επικαλούμενοι μια καινοφανή θεωρία σχετικότητας. Προσπαθώντας να αποδιώξω αυτές  τις δυσάρεστες διαπιστώσεις ξεκίνησα τις αυγουστιάτικες διακοπές έχοντας την τύχη να παραλάβω, πριν εγκαταλείψω την Αθήνα, το νέο βιβλίο της αγαπημένης μου Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη με τίτλο: “Για την Ελλάδα που ματώνει”.

Η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, μακράν η πιο διακεκριμένη Ελληνίδα οικονομολόγος,  που έχω την εύνοια να με τιμά με την φιλία της είναι, χωρίς καμία δόση υπερβολής, ένα ιερό τοτέμ στην ακαδημαική κοινότητα της χώρας. Μια μοναδική προσωπικότητα τεράστιου διαμετρήματος που επιμένει να στέκεται μόνη της όρθια σαν θαλασσοδαρμένο άλμπουρο στην καταιγίδα της Ευρωπληξίας, εσχάτως δε και της… Νατοπληξίας, που σαρώνει την Ελλάδα. Μπορεί και στέκεται όρθια και αγέρωχη γιατί ακριβώς πέραν του ότι τα τυπικά προσόντα στον τομέα της επιστήμης της είναι τέτοια που δύσκολα θα μπορούσαν να αντιπαραβληθούν με κάποιου άλλου σύγχρονου Ελληνα οικονομολόγου, έχει απίθανη διαύγεια σκέψης και επιχειρημάτων. Το βιογραφικό της πραγματικά δεν χωράει σε αυτή τη σελίδα. Συνοπτικά αναφέρω: Υπότροφος της γαλλικής κυβέρνησης με διδακτορικό από τη Σορβόννη, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο London School of Economics και στο καλιφορνέζικο Berkeley, αργότερα καθηγήτρια οικονομικών στην πρώην Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης την οποία κατάφερε να αναβαθμίσει σε  Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και να εκλεγεί πρύτανης τρεις φορές, η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην Ελλάδα! Οι τιμητικές διακρίσεις και τα βραβεία στο πρόσωπο της αμέτρητα.  Από το πρώτο βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και τα τέσσερα χρυσά μετάλλια της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης μέχρι το ανώτατο γαλλικό παράσημο του εθνικού τάγματος των ιπποτών(λεγεώνα της τιμής) που της απονεμήθηκε με απόφαση του πρώην Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζύ.

Προσκεκλημένη για διαλέξεις στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, ταξίδεψε κυριολεκτικά σε όλο τον πλανήτη, για μεγάλο διάστημα έχοντας δίπλα της τον σύζυγο της Δημήτρη Δελιβάνη, έναν ευπατρίδη ακαδημαικό, υπόδειγμα ακεραιότητας, που επί μισό αιώνα δίδαξε και γαλούχησε διαδοχικές γενιές Ελλήνων στο Αριστοτέλειο. Ποτέ όμως η Μαρία Δελιβάνη δεν “μαγεύτηκε” από τις σειρήνες και τους… πειρασμούς της Εσπερίας. Ούτε ξεστράτισε στην κοσμοθεωρία της κολακευμένη από τα βραβεία και τις διακρίσεις. Πάντα έλεγε ότι η Ελλάδα πρέπει να κοιτάει και προς την Ανατολή. Γιατί από εκεί και ειδικότερα από το Βυζάντιο αντλεί ένα μεγάλο μέρος του πολιτισμού της. Στα ταξίδια της η Μαρία Δελιβάνη μπορούσε να μιλάει στον πρύτανη ενός κορυφαίου πανεπιστημίου ή σε έναν ανώτατο ξένο διπλωμάτη με την άνεση μίας σοφής κοσμοπολίτισσας. Ποτέ όμως δεν ξέχασε που μεγάλωσε και ποιο έθνος εκπροσωπεί. Και κυρίως ποτέ δεν θεώρησε ότι πρέπει να προσκυνήσει κάποια… πρεσβεία για να ανελιχθεί όπως οι πολιτικοί, αλλά και αρκετοί συνάδελφοί της, αυτοί που σήμερα πλασάρουν ως εθνική αναγκαιότητα τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις του ξένου παράγοντα.

Η ίδια δεν παύει να στηλιτεύει την υποτέλεια, την εξάρτηση και την οσφυοκαμψία των Ελλήνων πολιτικών αναζητώντας με τη σειρά της τους λόγους για αυτή την κατάντια: “Η υποτέλεια που μαστίζει τον τόπο δημιουργεί εύκολη πρόσβαση σε έξωθεν επιλογές των εκλεκτών που θα κυβερνήσουν την χώρα και παράλληλα καθιερώνει ένα σχετικά σταθερό σύστημα εναλλαγής στην εξουσία… Αυτό σημαίνει ότι σε χρόνο προγενέστερο των εκάστοτε επίσημων εκλογών με την αποτελεσματική συμπαράσταση των συστημικών ΜΜΕ έχουν ήδη οριστικοποιηθεί τα αποτελέσματα, ερήμην της ελεύθερης βούλησης του λαού”, γράφει στην εισαγωγή του βιβλίου της που περιέχει “αιρετικά” άρθρα και ομιλίες της των τελευταίων ετών, ένα πραγματικό απαύγασμα συμπυκνωμένης σοφίας. Η αγάπη της για την πατρίδα την υποχρέωσε την εποχή που η Γιάννα Αγγελοπουλου παρουσίασε με τις κυβερνητικές ευλογίες το ανοσιούργημα του “Ελλάδα 2021” να αντιδράσει καταγγέλλοντας ότι το εγχείρημα και οι ιστορικοί που το συνδράμουν προωθεί εθνομηδενιστικές δοξασίες και δεν αποβλέπει στον εορτασμό, αλλά στην αποδόμηση της Ελληνικής Επανάστασης.

Η ίδια μάλιστα αντέδρασε έμπρακτα, προχωρώντας στην σύσταση αντίρροπου σχήματος, της Επιτροπής “Τιμή στο 21” που με ελάχιστα μέσα επανέφερε τους επετειακούς εορτασμούς για τα 200 χρόνια στη σωστή τους διάσταση, συγκεντρώνοντας περισσότερους από 70 χιλιάδες υποστηρικτές, απλούς Ελληνες που είχαν αγανακτήσει με τους αυτοσχεδιασμούς και τα καραγκιοζιλίκια της Αγγελοπούλου. Σήμερα η Μαρία Δελιβάνη πρωτοστατεί στον αγώνα για την διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων και δεν διστάζει να εκφράζει με θάρρος τη θέση της σε επίμαχα ζητήματα όπως η ανάμιξη του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Το σημαντικότερο όμως όλων είναι ότι ως οικονομολόγος διεθνούς κύρους από την πρώτη στιγμή αμφισβήτησε την “αναγκαιότητα” των μνημονίων προβλέποντας ότι θα καταλήξουν στην καταστροφή της Ελλάδας. Τόλμησε πρώτη με επιστημονικά επιχειρήματα να ανοίξει την “απαγορευμένη συζήτηση” για τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα. Κανείς δεν είχε το σθένος να την κατηγορήσει ή να την αντικρούσει.

Για μια πανεπιστημιακό τέτοιου κύρους, βλέπετε, δεν κολλάει η ταμπέλα του “ψεκασμένου”. Απλώς οι απόψεις της αποσιωπήθηκαν εντέχνως και δεν αναμεταδόθηκαν από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης. Για αυτό ακριβώς έχει ιδιαίτερη αξία το βιβλίο της. Κλείνοντας πριν μερικές μέρες την τελευταία σελίδα του “Για την Ελλάδα που ματώνει”  δεν σας κρύβω ότι μελαγχόλησα. Γιατί νομίζω ανακάλυψα την εξήγηση για αυτή την κακοδαιμονία που μαστίζει την πατρίδα μας. Τόλμησε κάποτε να αναφωνήσει στη βουλή ο μοιραίος Σαμαράς των μνημονίων ότι είναι κρίμα που δεν έχουμε στη χώρα ακόμη δέκα σαν τον Σταύρο Παπασταύρου της λίστας Λαγκάρντ. Δυστυχώς ντιλαδόρους τύπου Παπασταύρου έχει μπόλικους ο τόπος. Μαρίες Δελιβάνη στερούμεθα. Διαβάστε το βιβλίο της και θα με θυμηθείτε…».

 

 

 

photo https://slpress.gr/ 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

Estiatorio Milos Miami
Estiatorio Milos Miami
Estiatorio Milos Miami
International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This