Μήπως απόψε στέρεψε ο ουρανός
όταν ζητάς να σου δοθεί λιγάκι;
Άπλωσε χέρια καθαρά χωρίς θυμό
και μη σκεφτείς πως τ’ άπειρο είναι απάτη
Κοίτα τους αετούς πόσο ελεύθερα πετούν
πιο πάνω απο τα σύννεφα, τις έγνοιες των ανθρώπων
μην απορείς που σε βαραίνει το κορμί
τα συναισθήματα πτοούν κι λέξεις συνανθρώπων
Άσε για λίγο τη σκέψη και τη λογική
και νοερά βάλε φτερά στους ώμους κι ύψωσέ τα
πέτα με την καρδιά που ορά απο μακριά
κι αυτά που σε δεσμεύουν.. πέταξέ τα
Να πλησιάσεις σε πανύψηλες κορφές
και των βουνών που ζουν με βράχους αιωνίους
κι αν κουραστείς μέσα στο μπλε του ουρανού
ψάξε γωνιές, να ξαποστάσεις με Αγίους.
photo CDD20, https://pixabay.com






















