Μια σταλαγματιά μια ψιχάλα βροχής
Μαζί μ’ άπειρες άλλες ανυποψίαστες
Στην απεραντοσύνη του σύμπαντος
Αυτός είσαι
Φορτωμένος με την ελαχιστότητα
Της δήθεν «σπουδαίας» σου ύπαρξης
Ό,τι κατάφερες κι’ ό,τι ποτέ δεν πέτυχες
Αυτός είσαι
Όσα σε πίκραναν κι’ όσα συγχώρησες
Τα φανερά τα κρυφά και τ’ ανείπωτα
Ό,τι πόθησες ό,τι αγάπησες ό,τι μίσησες
Αυτός είσαι
Ό,τι σπατάλησες στον βωμό της ματαιοδοξίας
Της αγαπημένης αμαρτίας του Εωσφόρου
Ό,τι νίκησες κι’ ό,τι σε νίκησε
Αυτός είσαι
Μια σταγόνα βροχής που κλυδωνίζεται στον αγέρα
Ωσπου να σμίξει με τα αιώνια συντρόφια της
Στον ωκεανό της λήθης και του χρόνου
Αυτός είσαι φίλε ……κι’ ας μην το ξέρεις
photo Botana, https://pixabay.com























