Πολλάκις η εφημερίδα μας έχει μιλήσει και έχει αναδείξει το ζήτημα της δραματικής συρρίκνωσης των χριστιανικών κοινοτήτων στη Μέση Ανατολή, ένα θέμα που για χρόνια περνά σχεδόν απαρατήρητο στη διεθνή δημόσια συζήτηση. Στον 21ο αιώνα, αντί για συνύπαρξη και προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων, παρατηρείται σε πολλές περιοχές το αντίθετο: η σταδιακή εξαφάνιση ιστορικών πληθυσμών που αποτελούν κομμάτι της ταυτότητας της περιοχής εδώ και δύο χιλιετίες.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Η χριστιανική κοινότητα της Συρίας έχει υποστεί τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια μείωση σχεδόν 80%, κυρίως εξαιτίας πολέμου, διώξεων και μαζικής μετανάστευσης. Στο Ιράκ η εικόνα είναι ακόμη πιο δραματική, με απώλειες που ξεπερνούν το 85%. Πόλεις που επί αιώνες φιλοξενούσαν ακμάζουσες κοινότητες έχουν πλέον ερημώσει.
Στον Λίβανο, μια χώρα που για δεκαετίες αποτελούσε σύμβολο θρησκευτικής ισορροπίας, η χριστιανική παρουσία συρρικνώνεται σταθερά. Μόνο τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια περισσότεροι από 100.000 εγκατέλειψαν τη χώρα, αναζητώντας ασφάλεια και προοπτική αλλού. Παρόμοια είναι η εικόνα και σε περιοχές υπό παλαιστινιακή διοίκηση και στη Γάζα, όπου ο χριστιανικός πληθυσμός έχει μειωθεί περίπου κατά 10% την ίδια περίοδο.
Η ευρύτερη εικόνα δείχνει ότι σε πολλές χώρες της περιοχής ο φόβος, η ανασφάλεια και η βία ωθούν τις κοινότητες αυτές στην έξοδο. Η φυγή δεν είναι πάντα αποτέλεσμα άμεσης δίωξης· συχνά είναι συνέπεια ενός περιβάλλοντος όπου η καθημερινή ζωή καθίσταται αβέβαιη και χωρίς μέλλον για τις νεότερες γενιές.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η μοναδική εξαίρεση που καταγράφεται είναι το Ισραήλ, όπου η χριστιανική κοινότητα όχι μόνο δεν μειώνεται αλλά παρουσιάζει αύξηση και κοινωνική ανάπτυξη. Το γεγονός αυτό προσθέτει ένα ακόμη στοιχείο στη γεωπολιτική και κοινωνική συζήτηση για τις συνθήκες διαβίωσης των μειονοτήτων στη Μέση Ανατολή.
Το ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο αριθμητικό. Πρόκειται για την απώλεια πολιτισμικής μνήμης, γλωσσών, παραδόσεων και ιστορικής συνέχειας. Οι κοινότητες αυτές δεν αποτελούν απλώς θρησκευτικές ομάδες· αποτελούν ζωντανά απομεινάρια της ιστορίας της ίδιας της περιοχής.
Η διεθνής κοινότητα καλείται να δει το θέμα όχι αποσπασματικά αλλά συνολικά: ως ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολιτιστικής κληρονομιάς και σταθερότητας. Γιατί όταν μια ιστορική παρουσία αιώνων εξαφανίζεται μέσα σε λίγες δεκαετίες, δεν αλλάζει μόνο ο πληθυσμιακός χάρτης — αλλά και η ίδια η φυσιογνωμία της Μέσης Ανατολής.
Καθώς το ISIS και άλλες εξτρεμιστικές ομάδες απειλούν, υποδουλώνουν και σκοτώνουν Χριστιανούς, μήπως η ιστορία τους στη γενέτειρα της πίστης τους πλησιάζει στο τέλος της;
«Υπάρχει ένας παγκόσμιος πόλεμος εναντίον του Χριστιανισμού», δηλώνει ο Timothy Radcliffe, πρώην ηγούμενος του τάγματος των Δομινικανών. Σύμφωνα με έκθεση του Βατικανού, 100.000 Χριστιανοί μαρτυρούν κάθε χρόνο. Άλλοι παρενοχλούνται, βιάζονται ή δέχονται επιθέσεις και υφίστανται βίαιο εκτοπισμό και καταστροφή των χώρων λατρείας τους.
Πουθενά το πρόβλημα δεν είναι πιο έντονο από ό,τι στη Μέση Ανατολή. Επί Σαντάμ Χουσεΐν, σχεδόν 1,5 εκατομμύριο Χριστιανοί ζούσαν στο Ιράκ. Σήμερα απομένουν λιγότεροι από 200.000. Το ISIS έχει ορκιστεί να «εκκαθαρίσει» τις περιοχές που ελέγχει από Χριστιανούς και ακόμη και εκτός του χαλιφάτου, οι Χριστιανοί αντιμετωπίζονται με καχυποψία και θεωρούνται ότι εκπροσωπούν τη Δύση.
Ωστόσο, παρά τις απειλές, ορισμένοι Χριστιανοί διστάζουν να φύγουν. Όπως εξηγεί ένας από αυτούς: «Αν οι μειονοτικές ομάδες αρχίσουν να εγκαταλείπουν τον τόπο τους, τότε και οι υπόλοιπες μειονότητες θα γίνουν πιο ευάλωτες».
Δεστε το βιντεο Το συγκεκριμένο ρεπορτάζ παρουσιάζει πώς οι πόλεμοι και ο εξτρεμισμός οδήγησαν σε μαζική φυγή και συρρίκνωση των χριστιανικών πληθυσμών στην περιοχή.
https://www.youtube.com/watch?v=he32iAzQd8E
πηγη βιντεο
ENDEVR
Από την δημοσιογραφική ομάδα του Greek Radio FL
photo Greek Radio FL
