Η Ευρώπη αλλάζει.
Και η Μεγάλη Βρετανία δείχνει τον δρόμο μιας σκληρότερης πολιτικής απέναντι στην παράνομη μετανάστευση.
Η κυβέρνηση του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ παρουσίασε ένα από τα πιο αυστηρά μεταναστευτικά πλαίσια των τελευταίων δεκαετιών. Το νέο σύστημα έχει έναν στόχο: να μειωθεί δραστικά η μετανάστευση και να ανακτηθεί ο έλεγχος των συνόρων.
Η μεταρρύθμιση αυτή δεν είναι μια απλή αλλαγή νόμων. Είναι συνολική αλλαγή φιλοσοφίας.
Τι προβλέπει το νέο πλαίσιο
Η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε σειρά μέτρων που μετατρέπουν τη μεταναστευτική πολιτική σε θέμα εθνικής ασφάλειας.
- Αυξάνεται ο χρόνος παραμονής για απόκτηση μόνιμης εγκατάστασης από 5 σε 10 χρόνια
• Περιορίζεται η δυνατότητα επίκλησης οικογενειακών δικαιωμάτων για αποφυγή απέλασης
• Ενισχύονται οι απελάσεις και οι επιστροφές μεταναστών χωρίς δικαίωμα παραμονής
• Άμεση απέλαση αλλοδαπών εγκληματιών μετά την καταδίκη
• Νέες εξουσίες κατά των δικτύων διακίνησης μεταναστών
• Κυρώσεις και οικονομικός πόλεμος στα κυκλώματα λαθροδιακινητών
Η κυβέρνηση δηλώνει ότι θέλει ένα «ελεγχόμενο και επιλεκτικό» σύστημα μετανάστευσης .
Η φιλοσοφία πίσω από τον νόμο
Ο Στάρμερ δήλωσε ότι η κοινωνική συνοχή απαιτεί έλεγχο των συνόρων.
Το νέο μοντέλο βασίζεται σε τρεις άξονες:
ασφάλεια
συμβολή στην οικονομία
ένταξη
Η μετανάστευση πλέον δεν θεωρείται αυτονόητο δικαίωμα εγκατάστασης αλλά προνόμιο που πρέπει να αποδεικνύεται.
Γιατί η Ευρώπη παρακολουθεί
Το βρετανικό μοντέλο θεωρείται πιλότος για ολόκληρη την ήπειρο.
Χώρες της ΕΕ αντιμετωπίζουν παρόμοια φαινόμενα
πίεση στις πόλεις
παράλληλες κοινωνίες
άνοδο κοινωνικής έντασης
Η μετατόπιση της Βρετανίας δείχνει ότι η πολιτική κατεύθυνση της Δύσης αλλάζει.
Η εποχή της ανεξέλεγκτης μετακίνησης φαίνεται να τελειώνει.
Τι σημαίνει για το μέλλον
Η νέα πολιτική δεν είναι απλώς μεταναστευτική.
Είναι πολιτισμική και γεωπολιτική.
Από εδώ και πέρα, τα κράτη δεν συζητούν μόνο πόσους ανθρώπους μπορούν να δεχθούν.
Συζητούν ποιοι μπορούν να ενταχθούν.
Και αυτό είναι ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή των τελευταίων 30 ετών στην Ευρώπη.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση.
Ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακολουθεί αναπόφευκτα τις ευρωπαϊκές κατευθύνσεις στη μεταναστευτική πολιτική.
Οι αλλαγές που ξεκινούν από χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία συχνά λειτουργούν ως προπομπός ευρύτερων ευρωπαϊκών εξελίξεων. Ήδη σε επίπεδο ΕΕ συζητούνται αυστηρότερα πλαίσια επιστροφών, επιτάχυνση διαδικασιών ασύλου και αυξημένος έλεγχος παραμονής. Είναι πολύ πιθανό ότι τα επόμενα χρόνια παρόμοιες πρακτικές θα εφαρμοστούν και στην Ελλάδα, είτε μέσω ευρωπαϊκών κανονισμών είτε μέσω εναρμόνισης της εθνικής νομοθεσίας.
Το μεταναστευτικό μετατρέπεται σταδιακά από ζήτημα διαχείρισης σε ζήτημα πολιτικής σταθερότητας για ολόκληρη την Ευρώπη.
Και όταν αλλάζει η ευρωπαϊκή πολιτική, καμία χώρα της Ένωσης δεν μένει ανεπηρέαστη.
Παράλληλα ανοίγει και μια δύσκολη συζήτηση για τα όρια της ελευθερίας του λόγου.
Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες ενισχύονται οι νόμοι κατά της ρητορικής μίσους, γεγονός που σημαίνει ότι δημόσιες αναρτήσεις που στοχοποιούν συλλογικά ομάδες ανθρώπων μπορεί να οδηγήσουν σε κυρώσεις. Οι υποστηρικτές των μέτρων μιλούν για αναγκαία προστασία της κοινωνικής ειρήνης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Άλλοι όμως φοβούνται ότι, αν δεν υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στην κριτική πολιτικής και στην προσβολή προσώπων, η δημόσια συζήτηση κινδυνεύει να περιοριστεί.
Το ερώτημα λοιπόν παραμένει ανοικτό: πού τελειώνει η προστασία της κοινωνίας και πού αρχίζει ο περιορισμός της ελευθερίας της έκφρασης;
photo mariananistor35, https://pixabay.com
