Στην εποχή μας υπάρχει η πεποίθηση, πως σε όλες τις εργασίες από τις οποίες παράγεται πολιτιστικός πλούτος, από τους ανθρώπους· θα τεθούν σύντομα υπό τον έλεγχο της ΑΙ, η οποία και θα σαρώσει τον εν λόγω τομέα. Στο παρόν άρθρο, θα προσπαθήσω, να δώσω μερικές εξηγήσεις, οι οποίες πιστεύω πως προοιωνίζουν ένα μέλλον όπου η ΑΙ και η ανθρώπινη δημιουργικότητα θα συνυπάρχουν στις τέχνες. Από την αρχαιότητα έως την εποχή μας κάθε επιστημονική ή τεχνική ανακάλυψη, έφερνε μία νέα πραγματικότητα, η οποία έμοιαζε να καταστρέφει τις ήδη υπάρχουσες νόρμες.
Από την αρχαιότητα ακόμη οι φιλόσοφοι και οι ποιητές έβαλλαν κατά της γραφής. Πίστευαν πως από τότε που ανακαλύφθηκε, χάθηκαν οι δυνατότητες τις οποίες είχαν κάποιοι ραψωδοί· να απομνημονεύουν τεράστια σε όγκο δεδομένων κείμενα και να τα απαγγέλουν με την ακρίβεια κομμάτων, θαυμαστικών και τελειών. Η γραφή φυσικά δεν έφερε το τέλος της φιλοσοφίας και της ποίησης, οι οποίες συνεχίζουν να μας συναρπάζουν μέχρι σήμερα, πάντα μέσα από την γραφή.
Επίσης στην μουσική με την έλευση των νέων τεχνολογιών δεν εξαφανίστηκαν οι τραγουδιστές. Δημιουργήθηκαν όμως νέα ήδη μουσικής. Ακόμη το CD, το ραδιόφωνο, η κασέτα και το βινύλιο, συνεχίζουν να συνυπάρχουν παράλληλα με το YouTube, το διαδίκτυο και τις δισκογραφικές εταιρίες, προσαρμοσμένες στα μοντέρνα δεδομένα. Μάλιστα το ραδιόφωνο αναβαθμίστηκε ώστε να εκπέμπει τέλειο ήχο, χωρίς παρεμβολές, σε όλον τον κόσμο, από όποιο μέρος του πλανήτη κι αν εδρεύει ο σταθμός, μέσα από το σύγχρονο διαδικτυακό ραδιόφωνο. Τί συμβαίνει όμως πραγματικά σε σχέση με την μουσική βιομηχανία; Το CD, η κασέτα και το βινύλιο απευθύνονται στους συλλέκτες. Σε αυτούς που είναι πραγματικά μουσόφιλοι και δεν ενθουσιάζονται από ένα τραγούδι, το οποίο θα ακούσουν τυχαία στο YouTube, το οποίο προσάρμοσε με απόλυτη επιτυχία πάνω του την τέχνη του video clip. Τούτο δεν σημαίνει πως οι μουσόφιλοι δεν χρησιμοποιούν και την τεχνολογία του παρόντος.
Επίσης δεν έπαψαν να υπάρχουν και οι συναυλίες, με τις συναυλίες με τα ολογράμματα να αποτελούν μία πραγματικότητα, η οποία όμως δεν συγκρίνεται με τίποτα με την ζωντανή μουσική, όπου με την βοήθεια της τεχνολογίας προσφέρει ένα υπερθέαμα στους θαυμαστές – ακροατές, του καλλιτέχνη ή των εκάστοτε καλλιτεχνών.
Σε ότι αφορά τώρα την χροιά της φωνής και την μουσική την οποία παράγει η ΑΙ μιμούμενη καλλιτέχνες, αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο αφορά στο σύνολο του την τέχνη. Αποτελεί την μεγαλύτερη κλοπή πνευματικών δικαιωμάτων, η οποία έγινε ποτέ. Θα αναλυθεί στο τέλος του παρόντος άρθρου, για το σύνολο των τεχνών και του τι εστί τέχνη γενικότερα.
Σε σχέση τώρα με ότι αφορά την τέχνη την οποία παράγουν οι ηθοποιοί. Η αρχαία τέχνη του θεάτρου δεν αντικαταστήθηκε από την τέχνη του κινηματογράφου ή ακόμη και από το κινηματογραφοποιημένο θέατρο ή τέλος από την σύγχρονη τηλεόραση, η οποία στην εποχή μας έχει πρόσβαση σε χιλιάδες κανάλια με εξαιρετική ευκρίνεια εικόνας, δίνοντας και μία νέα δυναμική στον κινηματογράφο.
Επίσης ο ομιλών κινηματογράφος δεν επέφερε την παρακμή της εν λόγω τέχνης, όπως πίστευαν πολλές προσωπικότητες οι οποίες λάμπρυναν τον βουβό, ασπρόμαυρο κινηματογράφο, μεταξύ αυτών και του μεγάλου Τσάρλι Τσάπλιν. Με την ΑΙ σήμερα πιστεύετε πως ο κάθε ένας από εμάς θα μπορεί να παίξει στην δική του ταινία τον ρόλο τον οποίο επιθυμεί. Τούτο αποτελεί μία πραγματικότητα· ουσιαστικά όμως θα δημιουργηθεί μία υψηλή τέχνη, η οποία θα στηρίζεται στους ηθοποιούς, τους σκηνοθέτες, κι όλο το επιτελείο, το οποίο χρειάζεται για να δημιουργηθεί μία ταινία, και μία ποταπή σε ποιότητα τέχνη, για την προσωπική ικανοποίηση του κάθε ατόμου. Άλλωστε ούτε τα ειδικά εφέ κατάφεραν –όπως πολλοί πίστευαν– να σταματήσουν την χρησιμότητα του ηθοποιού ως καλλιτέχνη. Πέτυχαν όμως να δώσουν μεγαλύτερη δυναμική στον κινηματογράφο, προσφέροντας του την μαγεία του, την οποία όλοι γνωρίζουμε σήμερα, προσαρμοσμένη κυρίως στους ηθοποιούς, καθώς και σε όλο το επιτελείο των στούντιο που παράγουν τις ταινίες. Όσον αφορά πάλι τον κινηματογράφο η ΑΙ θα μπορεί να παράγει άρτιες ταινίες. Μέσα σε αυτές όμως δεν θα υπάρχουν οι κομμένες σκηνές και το υλικό: «Πως γυρίστηκε η ταινία», τα οποία βρίσκουμε στα DVD και στα Blue-ray, όπως επίσης και οι συνεντεύξεις των συντελεστών μίας ταινίας. Εν κατακλείδι θα φαντάζει ως αστειότητα η έκθεση κουστουμιών, η οποία συμβαίνει μετά το πέρας της προβολής μίας ταινίας στην μεγάλη οθόνη, για το σύνολο των ταινιών εποχής υψηλού προϋπολογισμού.
Ίσως όμως η ΑΙ να γίνει ένα από τα πολλά πολύτιμα δώρα της τεχνολογίας, τα οποία αναβάθμισαν θετικά την τέχνη του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, με τις σειρές μυθοπλασίας μέσα σε αυτήν να αποτελούν ένα αξιόλογο κομμάτι της μαζικής κατανάλωσης, της ποπ κουλτούρας.
Το κύριο χτύπημα όμως στην τέχνη την οποία θα μπορεί να παράγει η απερίγραπτη ακρίβεια η ΑΙ την δίνει η τέχνη της ζωγραφικής. Όλοι γνωρίζουν πως ένας πίνακας ζωγραφικής μπορεί να παραχθεί και από πολλούς άλλους, εξαίρετους κατά τ’ άλλα ζωγράφους. Όμως ο πρωτότυπος πίνακας, ο αυθεντικός, είναι αυτός που έχει την πραγματική αξία. Ο κάθε ένας σήμερα γνωρίζει πως η πλαστογραφία είναι ένα έγκλημα χωρίς θύματα, κάτι το οποίο μας φανερώνει πως ο ζωγράφος είναι αυτός που εμφυσάει πνοή στο καλλιτεχνικό του έργο κι όχι το αντίθετο.
Η ΑΙ θα μπορεί να παράγει με απερίγραπτη ακρίβεια πίνακες ζωγραφικής όπως και προείπαμε. Αυτοί φυσικά θα πωλούνται στην αγορά, όπως συμβαίνει και με τους βεβαιωμένα πλαστούς πίνακες, οι οποίοι απευθύνονται σε αυτούς που αγαπούν την τέχνη αλλά δεν είναι συλλέκτες ή οργανωμένοι φορείς πολιτισμού, όπως τα μουσεία. Οι πίνακες της ΑΙ όμως δεν θα έχουν ταυτότητες, θα είναι μόνο παραγωγές αλγορίθμων.
Ίσως στο μέλλον όταν η ΑΙ αποκτήσει ανθρώπινη συνείδηση να μιλάμε για πραγματική τέχνη, από ένα πραγματικό καλλιτεχνικό υποκείμενο κι όχι από έναν αλγόριθμο, ο οποίος με κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας μπορεί να παράγει άρτιους πίνακες ζωγραφικής. Άλλωστε όπως είχε δηλώσει ό μεγάλος αμερικανός ζωγράφος και ηγετική μορφή του κινήματος του Αμερικανικού Εξπρεσιονισμού: Τζάκσον Πόλοκ, η τέχνη της ζωγραφικής δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα: ο πίνακας ζωγραφικής, αλλά κι όλη η διαδικασία παραγωγής του εκάστοτε καλλιτεχνικού έργου. Τούτο τον τρόπο σκέψης, τον ανθρωποκεντρικό, για την παραγωγή ενός πίνακα ζωγραφικής, προς το παρόν η ΑΙ δεν έχει την δυνατότητα να τον συναγωνιστεί. Επίσης αφορμή για μία εκ βάθρων ανανέωση της τέχνης της ζωγραφικής πραγματοποιήθηκε με την εφεύρεση και της φωτογραφίας, όπως και της τέχνης της φωτογραφίας, τον 19ο αιώνα, επηρεάζοντας και την μετέπειτα πορεία της, η οποία κι έδωσε νέα ζωογόνα ρεύματα από πρωτοπόρους ζωγράφους, οι οποίοι μέσα από την τέχνη τους έκαναν την ζωγραφική μία τέχνη η οποία ομοίαζε και ομοιάζει με ποίηση. Άλλωστε το τέλος της ζωγραφικής προοιωνίζονταν και την δεκαετία του 90α, με την ανάπτυξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Παρά ταύτα η ζωγραφική τέχνη επιβίωσε· αναδημιουργήθηκε μέσα από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές· κάτι τέτοιο πιθανότατα θα συμβεί τώρα με την έλευση της ΑΙ.
Τέλος θα ήθελα να αναφέρω στον παρόν άρθρο το θέμα της συγγραφής λογοτεχνικών αναγνωσμάτων και άρθρων, στις οποίες ένας αλγόριθμος της ΑΙ μπορεί και παράγει κείμενα τα οποία όπως έχουν δείξει όλες οι μελέτες έχουν την ικανότητα να συγκινήσουν και να μορφώνουν τον αναγνώστη, όπως επίσης και να του κρατούν μία καλή συντροφιά, ανεξάρτητα αν πρόκειται για το παραδοσιακό βιβλίο, ένα e-book ή ένα audio book. Σύμφωνα όμως με τα ήθη του ανθρώπου της Δύσης, ο αναγνώστης αποζητά έναν ήρωα, με τον οποίο θέλει να ταυτιστεί –κι αυτός είναι ο εκάστοτε συγγραφέας, πολλές φορές κι ο εκάστοτε μεταφραστής–. Αυτόν τον ήρωα θέλει να τον αγαπάει, ή να τον λατρεύει ή ακόμη και να τον μισεί παράφορα. Τούτο συμβαίνει με όλες τις ανθρωπιστικές επιστήμες, οι οποίες πηγάζουν από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο. Αυτή η σχέση συντηρείται από τότε που ο άνθρωπος εκφράστηκε για πρώτη φόρα μέσα από την τέχνη, η οποία διεγείρει την φαντασία και μας χαρίζει μία επιπλέον αίσθηση. Ακόμη αυτή η σχέση σήμερα ξέρουμε πως υπάρχει και στο ζωικό βασίλειο, δίνοντας μας να καταλάβουμε πως δεν είμαστε και τόσο μοναδικοί, και ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία της ΑΙ, να είναι η επικοινωνία μας με τα άλλα όντα του πλανήτη, όπως επίσης και η πλήρης κατανόηση της τέχνης τους.
Στον αντίποδα της Δύσης βρίσκονται οι ασιατικές τίγρεις, στις οποίες η σύγχρονη τεχνολογία είναι αναπόσπαστο τμήμα της κουλτούρας των πολιτών τους: Νότια Κορέα, Ιαπωνία. Σε αυτές τις χώρες ήδη οι αναγνώστες διαβάζουν βιβλία –χωρίς ουσιαστική αξία–. Τα εν λόγω βιβλία υπάρχουν στο εμπόριο ώστε να αδρανοποιούν τους εγκεφάλους των ληπτών, των εν λόγω αναγνωσμάτων. Δεν είναι τυχαίο πως σε αυτές τις χώρες οι άνθρωποι πλήττονται από την χειρότερη ψυχολογική νόσο, η οποία είναι η μητέρα όλων των νοσημάτων: την αποξένωση από την ίδια την ανθρωπότητα.
photo Greek Radio FL
