Πρωτοχρονιά στην Αθήνα.
Στο Σύνταγμα.
Στην καρδιά της Ελλάδας.
Και για άλλη μια χρονιά, αυτό που έβλεπες δεν ήταν η Ελλάδα.
Ήταν όλες οι φυλές του κόσμου , εκτός από τη δική μας.
Πρόσωπα, γλώσσες, σημαίες, πολιτισμοί.
Και η ελληνική φωνή;
Απούσα.
Όχι γιατί οι Έλληνες δεν υπάρχουν.
Αλλά γιατί έχουν εκτοπιστεί.
Από την ίδια τους τη χώρα.
Αυτό που συμβαίνει στην Αθήνα δεν είναι «πολυπολιτισμός».
Είναι αντικατάσταση.
Όπως συμβαίνει σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, έτσι και εδώ:
οι γηγενείς αποσύρονται,
οι νέοι απωθούνται,
και η ταυτότητα διαλύεται σιωπηλά.
Και εμείς;
Οι Έλληνες της διασποράς;
Βλέπουμε από μακριά αυτό που μας πήραν πριν προλάβουμε να το χαρούμε.
Βλέπουμε δρόμους που δεν περπατήσαμε.
Πλατείες που δεν ζήσαμε.
Μια πατρίδα που δεν μας περίμενε.
Γιατί εμείς δεν έχουμε δωρεάν κάρτες.
Δεν έχουμε επιδοτούμενα σπίτια.
Δεν έχουμε μαγαζιά πληρωμένα από το κράτος.
Εμείς έχουμε μόνο δουλειά.
Κόπο.
Μετανάστευση.
Και την πληγή της ξενιτιάς.
Εμείς φύγαμε όχι γιατί δεν αγαπούσαμε την Ελλάδα,
αλλά γιατί η Ελλάδα δεν μας κράτησε.
Και τώρα την βλέπουμε να αλλάζει χέρια,
να αλλάζει πρόσωπο,
να αλλάζει ψυχή.
Ποιος την άφησε έτσι;
Ποιος παρέδωσε μια χώρα χιλιάδων χρόνων σε μια σιωπηλή αρπαγή;
Ποιος ξερίζωσε τον λαό της από το κέντρο της ίδιας του της πατρίδας;
Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι πολιτικά.
Είναι υπαρξιακά.
Γιατί πατρίδα χωρίς λαό δεν υπάρχει.
Και έθνος χωρίς φωνή πεθαίνει.
Κι όμως…
ακόμα στεκόμαστε.
Ακόμα θυμόμαστε.
Ακόμα λέμε «εμείς».
Αντέχουμε.
Γιατί κουβαλάμε την Ελλάδα μέσα μας,
όπου κι αν ζούμε.
Αντέ και του χρόνου, αδέλφια.
Με λιγότερη απώλεια.
Με περισσότερη αλήθεια.
Με περισσότερη Ελλάδα.
Καλή Χρονιά.
Με εκτίμηση,
Ιωάννα Λαζάρου
Εκδότρια – Greek News & Radio FL | Businessrise Publishing
photo Greek Radio FL
