Από το Καράκας στην Ουάσιγκτον, και από την “μάχη κατά των ναρκωτικών” στη μεγάλη γεωπολιτική σκακιέρα
Τι συνέβη μέσα στη νύχτα
Στις πρώτες ώρες του Σαββάτου 3 Ιανουαρίου 2026, στο Καράκας ,που βρίσκεται περίπου έξι ώρες πίσω από την Ελλάδα, πολίτες ανέφεραν ότι άκουσαν βουητά, ισχυρούς κρότους και εκρήξεις, με ατμόσφαιρα που παρέπεμπε σε στρατιωτική κινητικότητα. Σε ορισμένα σημεία καταγράφηκαν και διακοπές ρεύματος, γεγονός που ενίσχυσε την αίσθηση πως επρόκειτο για συντονισμένη επιχείρηση που εξελισσόταν “μέσα στη μαύρη νύχτα”.
Λίγο αργότερα, Αμερικανός αξιωματούχος ,κατά πληροφορίες, παραδέχθηκε ότι οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν επιχειρησιακή δράση στο εσωτερικό της Βενεζουέλας. Και σχεδόν αμέσως μετά, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, εμφανίστηκε θριαμβολογώντας ότι ο Νικολάς Μαδούρο και η σύζυγός του Κίλια Φλόρες έχουν συλληφθεί και μεταφέρονται εκτός Βενεζουέλας, με προορισμό τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ,όπως ειπώθηκε, θα οδηγηθούν σε δίκη για σοβαρές κατηγορίες που σχετίζονται με το εμπόριο ναρκωτικών.
Η επιχείρηση: στρατιωτική επέμβαση ή “αστυνομική” επιβολή δικαίου;
Το πρώτο μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι η φύση αυτής της ενέργειας: επρόκειτο για καθαρά στρατιωτική επιχείρηση, ή για μια “επιχειρησιακή” σύλληψη που παρουσιάζεται ως εφαρμογή του νόμου;
Σύμφωνα με όσα διακινούνται διεθνώς:
- έγιναν επιθέσεις/επιδρομές σε κρίσιμα σημεία και υποδομές,
- καταγράφηκε δράση που παρέπεμπε σε αεροπορική υποστήριξη,
- και αναφέρθηκε ότι η σύλληψη έγινε σε ή κοντά σε στρατιωτικό συγκρότημα (με αναφορές στο Fort Tiuna), πριν ο Μαδούρο μεταφερθεί με μέσα που παραπέμπουν σε στρατιωτική συνοδεία.
Η αμερικανική πλευρά δεν παρουσίασε άμεσα, με λεπτομέρειες, το πλήρες νομικό πλαίσιο της επιχείρησης πριν από τις ανακοινώσεις. Την ένταξε όμως ρητορικά στη “μάχη κατά της διακίνησης ναρκωτικών” και στη λογική ότι η Βενεζουέλα έχει βρεθεί επί χρόνια στο επίκεντρο κατηγοριών περί εμπλοκής υψηλόβαθμων κύκλων με διεθνή κυκλώματα.
Κατηγορίες και δικαστική προοπτική
Οι κατηγορίες που αποδίδονται στον Μαδούρο και στη σύζυγό του ,σύμφωνα με όσα περιγράφονται– περιλαμβάνουν βαριά αδικήματα, όπως:
- συνομωσία για διακίνηση ναρκωτικών,
- ναρκο-τρομοκρατία,
- παράνομη κατοχή/διακίνηση όπλων και συναφή αδικήματα.
Το πλαίσιο αυτό δεν εμφανίζεται ως κάτι “νέο”: επί χρόνια ο Μαδούρο και στενοί συνεργάτες του είχαν στοχοποιηθεί από αμερικανικές αρχές με σκληρή ρητορική, κυρώσεις, καθώς και με το αφήγημα ότι λειτουργούν ως ένα πλέγμα εξουσίας που “συναντά” εγκληματικές δομές.
Αν πράγματι οδηγηθεί σε δίκη στις ΗΠΑ, η υπόθεση θα εξελιχθεί όχι μόνο ως δικαστικό γεγονός, αλλά ως πολιτική και γεωπολιτική δίκη με τεράστια συμβολική βαρύτητα.
Διεθνείς αντιδράσεις: καταδίκες, υποστηρίξεις και φόβος αποσταθεροποίησης
Η είδηση προκάλεσε άμεσες αντιδράσεις, οι οποίες χωρίζονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:
1) Καταδίκες , “παραβίαση κυριαρχίας”
Κράτη και δυνάμεις που διατηρούν στενές σχέσεις με το Καράκας ή αντιτίθενται στη λογική επεμβάσεων, εστιάζουν στο ότι μια τέτοια κίνηση συνιστά παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και δημιουργεί προηγούμενο “εξαγωγής δικαιοσύνης” με επιχειρησιακά μέσα.
2) Επιφυλάξεις ,φόβος για ντόμινο στη Λατινική Αμερική
Ακόμη και κυβερνήσεις που δεν στηρίζουν τον Μαδούρο, ανησυχούν για:
- γενικευμένη αποσταθεροποίηση,
- πιθανό νέο μεταναστευτικό κύμα,
- κλιμάκωση εντάσεων και συγκρούσεων σε γειτονικές χώρες,
- και επιδείνωση της ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή.
3) Υποστήριξη ,“χτύπημα στο οργανωμένο έγκλημα”
Ορισμένες κυβερνήσεις ή ηγεσίες που είναι πιο κοντά στη γραμμή “σκληρής ασφάλειας” χαιρέτισαν την εξέλιξη ως ισχυρό πλήγμα στο οργανωμένο έγκλημα και ως “παράδειγμα” για το τι μπορεί να συμβεί σε καθεστώτα που κατηγορούνται για διαφθορά και παράνομες διασυνδέσεις.
Νομικό και γεωπολιτικό υπόβαθρο
Η σχέση ΗΠΑ,Βενεζουέλας είναι εδώ και χρόνια μια σχέση σύγκρουσης: κυρώσεις, διεθνής πίεση, ενεργειακές ισορροπίες, μεταναστευτική κρίση, και μια αδιάκοπη μάχη αφηγήσεων.
Για την Ουάσιγκτον, η Βενεζουέλα είναι:
- ενεργειακός κόμβος,
- γεωπολιτικό “μέτωπο” στη Λατινική Αμερική,
- και πεδίο ανταγωνισμού με δυνάμεις που θέλουν μεγαλύτερη επιρροή στην περιοχή.
Για το Καράκας, η αμερικανική πίεση είναι η “απόδειξη” ότι η χώρα βρίσκεται σε διαρκή πολιορκία, άρα χρειάζεται σκληρή “εθνική άμυνα” και συμμαχίες εκτός Δύσης.
Ενδελεχής ανάλυση
1) Ποιος είναι πραγματικά ο Μαδούρο: πρόσωπο ή μηχανισμός;
Ο Νικολάς Μαδούρο δεν είναι μόνο πρόσωπο. Είναι ο κεντρικός κρίκος ενός μηχανισμού εξουσίας που χτίστηκε μετά τον Τσάβες και στηρίχθηκε σε:
- στρατό και υπηρεσίες ασφαλείας,
- έλεγχο θεσμών,
- οικονομικούς μηχανισμούς διανομής,
- και στο πολιτικό αφήγημα “αντίστασης”.
Για τους υποστηρικτές του, είναι ο άνθρωπος που κράτησε το καθεστώς όρθιο απέναντι σε διεθνή πίεση. Για τους αντιπάλους του, είναι ο ηγέτης που συνέδεσε το κράτος με διαφθορά και αυταρχισμό. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η παρουσία του λειτουργούσε ως “κόλλα” συνοχής. Η αφαίρεσή του (αν επιβεβαιωθεί ως πραγματικότητα και όχι ως επικοινωνιακή κορύφωση) ανοίγει το ερώτημα: θα σταθεί το σύστημα χωρίς τον κεντρικό του πόλο;
2) Τι σημαίνει για τη Λατινική Αμερική τις επόμενες ημέρες
Οι επόμενες ημέρες μπορεί να έχουν τέσσερις άμεσες συνέπειες:
Α) Κενό εξουσίας , ή σκληρή συσπείρωση
Ή θα δούμε προσπάθεια γρήγορης “διαδοχής” και συσπείρωσης, ή εσωτερικό ρήγμα. Και το κλειδί είναι ένα: ποιος ελέγχει τον στρατό και την ασφάλεια.
Β) Νέο μεταναστευτικό κύμα
Η περιοχή μπορεί να δεχθεί νέα πίεση, ειδικά οι γείτονες, με κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες.
Γ) Αναδιάταξη συμμαχιών
Κάποιες χώρες θα “ζυγίσουν” αν τους συμφέρει να πλησιάσουν περισσότερο τις ΗΠΑ ή να κινηθούν προς εναλλακτικά μπλοκ, φοβούμενες ότι αύριο μπορεί να βρεθούν οι ίδιες στο στόχαστρο.
Δ) Ενεργειακή αβεβαιότητα
Κάθε αστάθεια στη Βενεζουέλα επιδρά σε συμφωνίες, ροές, τιμές, και στην ευρύτερη ενεργειακή γεωγραφία.
4) Ποιοι αντιδρούν και γιατί: η ουσία πίσω από τις δηλώσεις
- ΗΠΑ: παρουσιάζουν το αφήγημα “νόμος , ναρκωτικά ,δικαιοσύνη”, αλλά στέλνουν και μήνυμα ισχύος: η Λατινική Αμερική είναι ζώνη που δεν εγκαταλείπεται.
- Ρωσία: αντιδρά γιατί βλέπει απώλεια συμμάχου και επικίνδυνο προηγούμενο επιχειρησιακής επιβολής.
- Κίνα: αντιδρά γιατί έχει επενδύσεις/συμφέροντα και δεν θέλει να παγιωθεί μοντέλο “αλλαγής κανόνων” με επιχειρησιακές κινήσεις.
- Χώρες Λατινικής Αμερικής: διχάζονται μεταξύ “δικαίωσης” και “φόβου παρέμβασης”.
- Ευρώπη: κινείται μεταξύ αρχών (διεθνές δίκαιο), φόβου αποσταθεροποίησης και πρακτικής ευθυγράμμισης με τη Δύση , με αποτέλεσμα να φαίνεται συχνά αμήχανη και αργή.
Το παράδοξο Hernández και το θέμα των “διπλών στάνταρ”
Στο δημόσιο διάλογο έχει ήδη αναδειχθεί ένα παράδοξο που προκαλεί έντονες συζητήσεις:
Την ώρα που προβάλλεται ως “πόλεμος κατά των ναρκωτικών” η σύλληψη Μαδούρο, λίγες εβδομάδες νωρίτερα είχε κυκλοφορήσει ευρέως η πληροφορία ότι ο Τραμπ έδωσε χάρη στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας, Χουάν Ορλάντο Ερνάντες, ο οποίος είχε καταδικαστεί στις ΗΠΑ για βαρύτατες υποθέσεις διακίνησης ναρκωτικών.
Το σημείο δεν είναι μόνο νομικό. Είναι πολιτικό:
Γιατί σε έναν δίνεται χάρη και σε άλλον περνάς σε θεαματική επιχείρηση σύλληψης;
Είναι ίδια τα κριτήρια; Ή αλλάζουν ανάλογα με τη γεωπολιτική χρησιμότητα του καθενός;
Τα μεγάλα ερωτήματα: “Πολλά τα ερωτηματικά, λίγες οι απαντήσεις”
Και τώρα, μετά το σοκ, έρχονται οι απορίες που “φωνάζουν” πίσω από τα πρωτοσέλιδα:
- Η Ευρώπη πάει για διάλυση ή για αναγκαστική ανασύνταξη;
Μπορεί να κρατήσει συνοχή όταν πιέζεται από οικονομία, ενέργεια, άμυνα, κοινωνικές εντάσεις και πολιτική πόλωση; - Ξεκινάμε με BRICS και ταυτόχρονα χτυπάμε Κίνα και “Ένωση”;
Πηγαίνουμε σε νέο διπολισμό; Ή σε χαοτική εποχή όπου όλοι αλλάζουν στρατόπεδο ανά συμφέρον; - Αν ο στόχος είναι “τα ναρκωτικά”, γιατί η εφαρμογή φαίνεται επιλεκτική;
Μήπως ο όρος “πόλεμος κατά των ναρκωτικών” λειτουργεί και ως πολιτική βιτρίνα για μεγαλύτερες στοχεύσεις; - Τα χρήματα που δόθηκαν επί Μπάιντεν τι εξυπηρετούσαν πραγματικά;
Ήταν στήριξη συμμάχων; Ή χτίσιμο πρόσβασης και επιρροής ώστε η επόμενη κυβέρνηση να πατήσει σε “έτοιμο έδαφος”; - Ξεκινά μια νέα παγκοσμιοποίηση;
Όχι η παλιά των ανοιχτών αγορών, αλλά μια νέα: έλεγχος διαδρόμων, πρώτων υλών, εφοδιαστικών αλυσίδων, τεχνολογίας και σφραγισμένων ζωνών επιρροής;
Και τελικά:
Ποιος πληρώνει το κόστος;
Οι κοινωνίες. Με αστάθεια, ακρίβεια, μετακινήσεις πληθυσμών, φόβο και νέες γραμμές σύγκρουσης.
Πολλά τα ερωτήματα. Λίγες οι απαντήσεις. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ανησυχητικό: ότι ο κόσμος φαίνεται να μπαίνει σε μια περίοδο όπου οι κανόνες δεν είναι κοινά αποδεκτοί, αλλά ξαναγράφονται “μέσα σε μια νύχτα”.
Venezuelan media shows aftermath of US Maduro capture operation
πηγη 11Alive
Αυτό το βίντεο δείχνει εικόνες από τη νύχτα των εκρήξεων, καπνού και φωτιάς που κατέγραψαν μέσα ενημέρωσης στη Βενεζουέλα λίγες ώρες μετά την επιχείρηση, με τον ουρανό και τις πυρκαγιές να φωτίζουν τη νύχτα.
photo Greek Radio FL
