Σύμβολο τύχης, δύναμης
μα και ευημερίας,
είσαι ρόδι μου πορφυρό,
φρούτο της ευζωίας.
Από την αρχαιότητα,
γνωστός, ο θησαυρός σου,
προσφέρει γονιμότητα
και τύχη ο καρπός σου.
Σε σπάνε την Πρωτοχρονιά
και φέρνεις αφθονία,
σκορπάς ελπίδα και χαρά,
μα και καλοτυχία.
Σύμβολο Αναγέννησης
συνάμα και Θανάτου,
όποιος τους σπόρους σου γευτεί,
ευφραίνεται η καρδιά του.
Ο Πλούτωνας ερωτεύτηκε
της Δήμητρας την κόρη,
την Περσεφόνη τη μικρή,
στο Σκότος έβαλε πλώρη,
Την άρπαξε με το άρμα του
γιατί ήταν μαγεμένος.
Από την τόση ομορφιά,
τυφλώθηκε ο καημένος.
Καημένη Περσεφόνη μου,
που μάζευες λουλούδια,
Ο Άδης σε απήγαγε
και πάψαν τα τραγούδια.
Σαν το μάθε η μάνα σου
άρχισε να δακρύζει,
που τη δική σου ομορφιά
έπαψε ν’ αντικρίζει.
Και έτσι βούρκωσε η Γη
και δεν καρποφορούσε,
αφού η μάνα την κόρη της
με αναφιλητά θρηνούσε.
Μόλις ο Δίας άκουσε
το πένθος της μητέρας,
διατάζει απελευθέρωση,
σαν άξιος πατέρας.
Μα ο Πλούτωνας αδίστακτος
δίνει στην Περσεφόνη,
σπόρους ροδιού
και έπειτα την απευλευθερώνει.
Οι σπόροι όμως του ροδιού
θαρρώ πως είχαν ξόρκι,
το πένθος καταλάγιασε
και δόθηκαν οι όρκοι.
Και έτσι όλοι συμφώνησαν
ότι η Περσεφόνη,
τους έξι μήνες θα είναι στη γη
και έξι στου Άδη το αλώνι.
photo Greek Radio FL
