Παρακολουθώντας αυτή την τραγική ιστορία της 19χρονης στην Κεφαλλονιά, συνειδητοποιώ κάθε μέρα και περισσότερο, την αμορφωσιά και την έλλειψη παιδείας μεγάλου μέρους του εγχώριου κόσμου μας.
Ξεκινώντας από τα ΜΜΕ που κατατρώγουν τις σάρκες τους με αηδιαστικά, κακοηθέστατα και κακόβουλα ρεπορτάζ για τηλεθεάσεις, έως τους σχολιασμούς κάτω από βαρύγδουπους τίτλους sites που διατυπώνουν ανοησίες αναπαράγοντας «ειδήσεις» που, πιθανώς, δεν έχουν καμμιά σχέση με την πραγματική διάσταση των πραγμάτων.
Αυτό που με αηδιάζει περισσότερο είναι η ταμπελοποίηση μιας νέας κοπέλας που, πλέον, δεν ζει,
για τον τρόπο που ντυνόταν, για τον τρόπο που βαφόταν ή, ακόμη, και για τον τρόπο που περπατούσε.
Και κάπου εκεί μπήκε η ταμπέλα της πόρνης, της ελαφριάς, της εξώλης και προώλης, της ανήθικης, της διεφθαρμένης….
Πόσος πάτος και ασέβεια για να ένα νεκρό πρόσωπο, πόση σαπίλα μας ποτίζουν καθημερινά από τα ΜΜΕ!
Που πήγε ο σεβασμός μας στην ανθρώπινη ζωή;
Που πήγε ο σεβασμός στους οικείους της;
Βάζουμε ταμπέλες σε όλα, υβρίζουμε τους πάντες είτε τους ξέρουμε είτε όχι, δεν δικαιολογούμε τίποτα, δεν μπαίνουμε σε καμμία θέση παρά μόνο «ασκούμε κριτική»!
Αφήνουμε τα δικά μας απέξω, δεν τα βλέπουμε, τα αγνοούμε, εθελοτυφλούμε όμως για κακοήθειες ή για κουτσομπολιό είμαστε πρώτοι. Ομοίως και για να κατηγορήσουμε…
Είναι άλλο πράγμα μεταφέρω μια πληροφορία αφού έχει ελεγχθεί και πιστοποιηθεί και είναι άλλο να διατυπώνω εικασίες – και μάλιστα ανεξέλεγκτα- για να ελέγξω αντιδράσεις της κοινής γνώμης…
Να μου πεις αυτό δεν συμβαίνει και στην ζωή μας;
Πίσω από την πληροφορία δεν ελέγχουμε, την καταπίνουμε αμάσητη και βγάζουμε συμπεράσματα.
´Η ακόμη χειρότερα δημιουργούμε την πληροφορία για να ελέγξουμε αντιδράσεις…
Δεν μας απασχολεί πως μπορεί να ζει, να νιώθει ή να βιώνει καταστάσεις ο διπλανός μας φτάνει να του φορέσουμε μια ταμπέλα και να τον τοποθετήσουμε σε ένα καζάνι μαζί με όλες τις υπόλοιπες ταμπέλες, δίχως να μας ενδιαφέρει το αντίκτυπο της επιλογής αυτής.
Γίνονται οι άνθρωποι δακτυλοδεικτούμενοι από τους ίδιους τους ανθρώπους.
Υπάρχει μια αχανής και αγεφύρωτη στέπα ανάμεσα στην πληροφορία, την λήψη της , την αλήθεια, την συνθήκη, την κατάσταση.
Στην περίπτωση της συγκεκριμένης κοπέλας η δικαιοσύνη έχει τον λόγο και κανείς άλλος .
Όποια κι αν ήταν , ότι κι αν ήταν, όπως κι αν ήταν, πλέον δεν ζει…αυτό πρέπει να γίνει συνείδηση στο μυαλό των επικριτών της τηλεόρασης, των σόσιαλ και του καφενέ.
Αύριο μπορεί να είσαι εσύ, το παιδί σου, ο σύντροφος σου, η μάνα σου, ο πατέρας σου…
Αύριο μπορεί η συνθήκη να σε φέρει σε μια μη αναστρέψιμη κατάσταση, οπότε πάψε και σεβάσου την ανθρώπινη ζωή.
Κόψε τις ταμπέλες στους ανθρώπους και βάλε ταμπέλες μόνο για να χαράξεις την πορεία σου, τον δρόμο σου. Μείνε κοντά στους ανθρώπους που αγαπάς και να τους δέχεσαι έτσι όπως είναι χωρίς να τους κατηγορείς για ότι δεν σου ταιριάζει.
Σήμερα μπορεί να τους έχεις, αύριο δεν ξέρεις αν θα είναι κοντά σου.
Κλείσε τα αυτιά σου στην παραπληροφόρηση και την κακή κριτική.
Ο χαμός δεν διαλέγει μέρα και ώρα.
HUFFINGPOST.GR
