Έρωτα φτερωτέ θεέ, τα βέλη σου καρφώνεις,
Ανάβεις φλόγες στις καρδιές, τις αναζωπυρώνεις.
Έρωτα σε αποκαλούν τυφλό μα και επαναστάτη
Παραλύεις σώμα και μυαλό, είσαι οφθαλμαπάτη.
Έρωτα που γεννήθηκες από της Αφροδίτης τα στήθη,
αναστατώνεις τις καρδιές, μετά περνάς στη λήθη
Θυμίζεις την παλίρροια, την μια μας πλημμυρίζεις
με πάθος, δύναμη και ορμή και μας δυναμιτίζεις.
Σαν όμως φύγει η ορμή, το πάθος καταλαγιάσει,
τότε έρχεται η άμπωτη, εσένα να κοπάσει.
Μα σαν κοπάσεις έρωτα εσύ, η αγάπη μπορεί ν’ανθίσει,
στις πληγωμένες τις καρδιές, να τις ανακουφίσει.
Ωωω έρωτα Πλατωνικέ, που την ψυχή ανυψώνεις
Στη σάρκα δεν υποτάσσεσαι, ανάστημα ορθώνεις.
Στόχος σου είναι η αλήθεια, η ιδέα του αγαθού
Η σύνδεση δύο ψυχών στον δρόμο του Θεού.
photo Jupilu, https://pixabay.com
















































