Λίλυ Εξαρχοπούλου
Λαθραία Οργή
Εκδόσεις Μελάνι
Γράφει ο Δημήτρης Βαρβαρήγος
Η Λίλυ Εξαρχοπούλου, με Λαθραία οργή ξεσπάει στον εαυτό της για τα λάθη του άλλου. Διαβάζοντας την ποίηση της αισθάνεσαι πως έχεις αποκομίσει μια γλυκιά πικρία. Μέσα από την πλούσια γλώσσα και τις δυνατές έννοιες των ποιημάτων της νιώθεις μετέωρος μπροστά στην απειλητική εξόντωση της πραγματικότητας.
Σαν μοναχική διαβάτης σε μια ξένη ενδοχώρα, κρατώντας στα χέρια της το ιερό σπαθί ενός μύθου, αναζητεί την ελευθερία μέσα από τη γραφίδα της που ανήσυχη καταπιάνεται με τα μεγαλύτερα, δυσκολότερα και ουσιώδη θέματα που έχουμε στη ζωή μας. Αγάπη, πόνος, οργή, ελευθερία, θάνατος.
Πρόκειται για ποίηση που καταγίνεται με τα ανθρώπινα εκείνα συστατικά που στοιχειοθετούν πράξεις και πρακτικές. Μέσα από τους στίχους της ενυπάρχει έντονο το υπαρξιακό στοιχείο που ως κύρια έκφραση στην αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου καταγράφει το άγχος και την οργή που απορρέει από κάθε συγκρουσιακή δοκιμασία.
Με ευαισθησία και ενσυναίσθηση, η ποιήτρια, ως άλλη φιλόσοφος, κρατά την οργή της αθάνατη, αφού είναι θνητή και η αισθαντικότητα της αναζητάει διέξοδο.
Γράφει στο ποίημα της:
Επιστολή στον Βαλμόν
Φοβάμαι
ότι θα με ροκανίσεις χειρότερα από χρόνο φονιά
Ρανίδα τη ρανίδα μην πιεις απ’ τα σηκώτια μου
μη μασουλήσεις
Όλη τη χολή μου στάλα τη στάλα
μαύρη και κίτρινη
Σαν ελεύθερη πολιορκημένη αγγίζει με ψυχικό μένος λέξεις που η προαιώνια ιστορία τους και η λυρική διάθεση τους τονίζουν το δυνατό, καλλιεργημένο και πλούσιο σε αποθέματα ιδεών χαρακτήρα της. Πάντοτε έτοιμος αυτός μέσα από την φόρτιση μιας αυτοκυριαρχίας αγκαλιάζει με φιλοσοφική διάθεση τις πυκνές ερμηνείες των ποιημάτων της σαν μια ελπίδα που δεν θα σβήσει ποτέ.
Στίχος από το ποίημα
ΈΚΚΛΗΣΗ
Είναι σημαντικό
να αδράχνεις τα χρώματα του ουρανού
να γεύεσαι τη μεταξένια απαλότητα τους
να κάνεις μια βόλτα στο νοτισμένο δάσος
να οσφραίνεσαι τη γιορτή της ευωχίας του
να μαδάς μιαν ανέμελη παρδαλή μαργαρίτα.
Με ύφος γραφής ως έκφραση του απροσδόκητου να αποτελεί την προσωπική ποιητική της συνείδηση, η Λίλυ Εξερχοπούλου, εμφανίζει εικόνες λόγου με σαφήνεια που αναγκάζουν τον αναγνώστη να εμβαθύνει με ρεαλισμό στην εσωτερική παρόρμηση των αφηγηματικών εμπειριών της ποιήτριας. Στον αυθεντικό λόγος της κανένα είδος εξιλασμού ή κάποια συγκράτηση της οργής για καταπράυνσή δεν υπάρχει. Λέει τα πράγματα με τ’ όνομα τους κατεχόμενη με παράπονο για τα κακώς κείμενα της ζωής.
Με σκέψη ίσως ακόμη και προφητική φωτίζει γεγονότα σημαντικά που ανέκαθεν σηματοδοτούν τη ζωή μας. Με Λαθραία οργή οι στίχοι της τείνουν να λειτουργούν ως ψίθυροι στο συνειδησιακό τοπίο με επιμονή, σε μια υποτιθέμενη επιφανειακή ηρεμία.
Γεμάτοι στίχοι από ρεαλιστική διάθεση δίνουν με κάθε λεπτομέρεια τη δραματική καθαρότητα στο τόνο, στον ρυθμό στην έκφραση, που δεν αφήνει περιθώρια να περάσει κάποια στροφή της απαρατήρητη.
Με απλό τρόπο και χωρίς στομφώδεις εκφράσεις προβάλλει την εσώτερη ένταση της επιτακτικά να μας αφυπνίσει και κυριεύσει. Οι άρρηκτες προσεγγίσεις των ζητημάτων που καταπιάνεται προσδίδουν στην ποίηση τη δυναμική μιας δραματικής καθαρότητας γεμάτη προεκτάσεις και προτερήματα.
Βιογραφικό
H Λίλυ Εξαρχοπούλου είναι συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας και μεταφράστρια. Έχει διδάξει λογοτεχνία, αρχαία ιστορία, αγγλική και ελληνική γλώσσα σε ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Συνεργάζεται με εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και χρημάτισε αντιπρόεδρος του Κέντρου Συγγραφέων και Μεταφραστών των Τριών Θαλασσών.
Έχει εκδώσει δύο μυθιστορήματα, μια ποιητική συλλογή και μια νουβέλα.
Διηγήματα και ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικές εκδόσεις και λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει επίσης γράψει ένα εκπαιδευτικό βοήθημα για τη διδασκαλία της ελληνικής ως ξένης γλώσσας (Κανάλι 5, Δέλτος, 1999). Στις 20 και πλέον μεταφράσεις της ανήκουν βιβλία γνωστών λογοτεχνών και κριτικών όπως οι Ντάρελ, Λώρενς, Μπέργκερ, Σαϊντ κ.α.
Ποιήματα και διηγήματά της έχουν μεταφραστεί και δημοσιευτεί αντιστοίχως σε αγγλικά, γερμανικά και τουρκικά λογοτεχνικά περιοδικά ή ανθολογίες.
