Όσο και να πλαταίνεις την αγκαλιά σου
δεν θα χωρέσω.
Δρασκέλισες όλες τις κόκκινες γραμμές
που είχα απλώσει μαζί σου.
Κατά συρροήν.
Με σφιγμένη την καρδιά
πού χώρος
για προσδοκίες και πόθους;
Όσο και να πλαταίνεις την αγκαλιά σου
δεν θα χωρέσω.
Έχασες την ομορφιά σου
αφότου ενδύθηκες το σούρουπο.
Και εγώ
με τα στοιχειά του ανέμου
δεν χωρατεύω.
Χειροπιασμένος με τη φθορά
πώς θα βοηθηθώ;
Όσο και να πλαταίνεις την αγκαλιά σου
δεν θα σε συγχωρέσω.
Με λαβωμένη την ψυχή
μόνο να γιγαντώσει μπορεί
ο καημός.
photo moshehar, https://pixabay.com

















































