Ο Νικοκλής ο Σαλαμίνιος, βασιλιάς της αρχαίας Σαλαμίνας της Κύπρου και γιος του Ευαγόρα Α΄, συγκαταλεγόταν στους ηγεμόνες που οι αρχαίοι συγγραφείς πρόβαλαν ως πρότυπα δικαιοσύνης και χρηστής διακυβέρνησης. Σε δημοσίευμα της σουηδικής εφημερίδας Hwad Nytt? Hwad Nytt? του 1772 παρουσιάζεται ως ένας μονάρχης που κυβέρνησε με σύνεση, σεβασμό προς τους υπηκόους του και αφοσίωση στο δημόσιο συμφέρον. Το κείμενο αποτελεί μια ενδιαφέρουσα μαρτυρία για το πώς η αρχαία ελληνική ιστορία της Κύπρου συνέχιζε να προσελκύει το ενδιαφέρον της Ευρώπης ακόμη και κατά τον 18ο αιώνα.
Για τον Νικοκλή, βασιλιά της Κύπρου – Hvad nytt
Ο Νικοκλής, γιος του Ευαγόρα και βασιλιάς της Σαλαμίνας στην Κύπρο, είχε μπροστά του το λαμπρό παράδειγμα του πατέρα και προκατόχου του και προσπάθησε σοβαρά να ακολουθήσει τα βήματά του.
Όταν ανέβηκε στον θρόνο, βρήκε το βασιλικό ταμείο σχεδόν εξαντλημένο εξαιτίας των μεγάλων δαπανών που είχαν γίνει κατά τον Περσικό Πόλεμο. Άλλοι ηγεμόνες σε παρόμοια κατάσταση θα είχαν καταφύγει σε αυθαίρετα μέτρα. Ο Νικοκλής όμως είχε καλύτερες αρχές. Εξορίες, δημεύσεις περιουσιών και βαρείς φόροι δεν αναφέρθηκαν ποτέ στη διακυβέρνησή του. Η ασφάλεια των πολιτών ήταν το κύριο μέλημά του και η δικαιοσύνη η αγαπημένη του αρετή.
Σταδιακά απάλλαξε το κράτος από τα χρέη χωρίς να επιβαρύνει τον λαό με υπερβολικούς φόρους. Αντίθετα, περιόρισε τις δικές του περιττές δαπάνες και διαχειρίστηκε με σύνεση τα έσοδα του βασιλείου.
«Έχοντας τη βεβαιότητα», έλεγε, «ότι δεν αδίκησα ούτε τον πιο ταπεινό υπήκοό μου, έχω την ικανοποίηση να γνωρίζω ότι βοήθησα το κράτος και ευεργέτησα πολλούς».
Πίστευε ότι είχε κάθε δικαίωμα να εκφράζεται έτσι και ότι τα λόγια του θα διαδίδονταν ανάμεσα στους υπηκόους του.
Ο Νικοκλής διακρινόταν και για μια ακόμη αρετή, σπάνια ακόμη και μεταξύ των ηγεμόνων: τη συζυγική πίστη και την εγκράτεια. Θεωρούσε τιμή του ότι δεν είχε αγαπήσει ούτε επιθυμήσει άλλη γυναίκα εκτός από τη βασίλισσά του και πίστευε ότι ήταν εξίσου υποχρεωμένος να τηρεί τη συζυγική πίστη όσο και η σύζυγός του.
photo / source: https://ypervorioi.blogspot.com/2026/06/1772.html
