Πολλοί με ρωτούν:
«Γιατί αφιέρωσες πέντε ολόκληρα χρόνια από τη ζωή σου στην εφημερίδα, στο ραδιόφωνο, στα βιβλία και στην ελληνική γλώσσα; Γιατί συνεχίζεις έναν τόσο δύσκολο αγώνα, ενώ πολλοί Έλληνες που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στην Αμερική και σε άλλες χώρες του εξωτερικού γνωρίζουν ελάχιστα ελληνικά;»
Σήμερα αισθάνομαι την ανάγκη να απαντήσω. Να εξομολογηθώ δημόσια τον πραγματικό λόγο για τον οποίο συνεχίζω.
Δεν έχασα πέντε χρόνια από τη ζωή μου. Τα πρόσφερα.
Τα αφιέρωσα σε ένα όνειρο που για κάποιους ίσως φαίνεται υπερβολικά μεγάλο: να κρατήσουμε ζωντανή την ελληνική γλώσσα μακριά από την Ελλάδα. Να μπορέσουν οι Έλληνες της δεύτερης, της τρίτης και της τέταρτης γενιάς να ακούσουν ελληνικά, να τα αγαπήσουν και, ίσως, κάποια ημέρα να βρουν το θάρρος να τα μιλήσουν, να τα διαβάσουν και να τα γράψουν.
Για εμένα, η Greek News & Radio FL δεν είναι απλώς μια εφημερίδα ή ένας ραδιοφωνικός σταθμός. Είναι ένα μεγάλο, ανοιχτό σχολείο. Ένα σχολείο χωρίς τοίχους, χωρίς ηλικιακά όρια και χωρίς εξετάσεις. Ένα σχολείο για όλους τους Έλληνες της διασποράς, αλλά και για κάθε άνθρωπο που αγαπά την Ελλάδα και θέλει να πλησιάσει τη γλώσσα και τον πολιτισμό της.
Νιώθω σαν μια δασκάλα που προσπαθεί καθημερινά να μάθει στα μικρά παιδιά τις πρώτες τους ελληνικές λέξεις. Δεν με ενδιαφέρει αν κάνουν λάθη. Δεν με ενοχλεί αν η προφορά τους δεν είναι τέλεια ή αν χρειάζονται χρόνο για να σχηματίσουν μια πρόταση. Εκείνο που έχει σημασία είναι να προσπαθούν. Να μη φοβούνται. Να αισθάνονται ότι τα ελληνικά τούς ανήκουν, ακόμη κι αν γεννήθηκαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα.
Και όπως σε κάθε σχολείο, όταν φτάνει το τέλος της χρονιάς, υπάρχει μια στιγμή κατά την οποία αναγνωρίζεται η προσπάθεια ενός μαθητή. Στη δική μας επετειακή εκπομπή, το άτυπο «δίπλωμα» της καλύτερης μαθήτριας το κέρδισε επάξια η Rachel Suissa, παραγωγός κινηματογράφου και ηθοποιός.
Η Rachel είναι μισή Ελληνίδα και μισή Γαλλίδα και ζει στην Αμερική. Τα ελληνικά της είναι σπαστά. Θα μπορούσε να επιλέξει την εύκολη λύση και να μιλήσει μόνο στη γλώσσα στην οποία αισθάνεται μεγαλύτερη άνεση. Δεν το έκανε.
Κάθε φορά που ερχόταν κοντά μας και συμμετείχε στις εκπομπές μας, άκουγε, παρατηρούσε και προσπαθούσε. Αυτή τη φορά αποφάσισε να κάνει κάτι ακόμη πιο σημαντικό: να διαβάσει και να γράψει στα ελληνικά όσα ήθελε να μας πει.
Για κάποιους ίσως να ήταν μόνο λίγες ελληνικές φράσεις. Για εμένα, όμως, ήταν μια μεγάλη νίκη.
Ήταν η απόδειξη ότι ο σπόρος που φυτεύουμε εδώ και πέντε χρόνια αρχίζει να ανθίζει. Ήταν η στιγμή κατά την οποία ένας άνθρωπος που δυσκολεύεται να μιλήσει ελληνικά ξεπέρασε τον φόβο του και τίμησε τη γλώσσα της μητέρας του. Διάβασε με θάρρος, συγκίνηση και αγάπη.
Αυτό είναι το δικό μου βραβείο.
Δεν ζητώ από τους ανθρώπους της ομογένειας να μιλούν τέλεια ελληνικά. Τους ζητώ να μην εγκαταλείψουν τη γλώσσα μας. Να πουν έστω μία λέξη. Να διαβάσουν έστω μία παράγραφο. Να γράψουν έστω μία μικρή πρόταση. Κάθε ελληνική λέξη που ακούγεται στο εξωτερικό είναι μια μικρή νίκη απέναντι στη λήθη.
Όταν είδα και άκουσα τη Rachel να διαβάζει στα ελληνικά, κατάλαβα για ακόμη μία φορά γιατί άξιζαν οι αμέτρητες ώρες εργασίας, οι αγωνίες, οι δυσκολίες, οι απογοητεύσεις και οι θυσίες αυτών των πέντε χρόνων.
Αν έστω και ένας άνθρωπος αποφάσισε μέσα από την εφημερίδα ή το ραδιόφωνό μας να πλησιάσει περισσότερο την ελληνική γλώσσα, τότε κανένα από αυτά τα χρόνια δεν πήγε χαμένο.
Αν ένα παιδί της ομογένειας άκουσε μια ελληνική λέξη και θέλησε να μάθει τη σημασία της, τότε πετύχαμε.
Αν ένας ενήλικας που ντρεπόταν για τα σπαστά ελληνικά του βρήκε το θάρρος να μιλήσει, τότε πετύχαμε.
Αν η Rachel αποφάσισε να γράψει και να διαβάσει στα ελληνικά, τότε αυτό το άτυπο σχολείο παρέδωσε ήδη το πρώτο του δίπλωμα.
Γι’ αυτό συνεχίζω. Γιατί η ελληνική γλώσσα δεν είναι μόνο λέξεις. Είναι η μνήμη μας, η ιστορία μας, οι ρίζες μας και η φωνή των ανθρώπων που προηγήθηκαν από εμάς. Είναι η γλώσσα των γονιών και των παππούδων μας. Είναι η κληρονομιά που έχουμε χρέος να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές.
Δεν ξέρω πόσοι ακόμη «μαθητές» θα περάσουν από αυτό το σχολείο. Ξέρω, όμως, ότι η πόρτα του θα παραμένει ανοιχτή για όλους. Για εκείνους που μιλούν άριστα ελληνικά, για εκείνους που γνωρίζουν μόνο λίγες λέξεις και, κυρίως, για εκείνους που θέλουν να προσπαθήσουν.
Στη Rachel Suissa απονέμω, λοιπόν, συμβολικά το πρώτο μας δίπλωμα. Όχι για την τελειότητα, αλλά για την προσπάθεια, το θάρρος και την αγάπη της για την ελληνική γλώσσα.
Σας προσκαλώ να παρακολουθήσετε την επετειακή μας εκπομπή και, στο σημείο 2:55:00, να ακούσετε τη Rachel να διαβάζει στα ελληνικά. Ακούστε την όχι για να κρίνετε τα λάθη ή την προφορά της, αλλά για να τιμήσετε την προσπάθειά της.
Ίσως τότε καταλάβετε κι εσείς γιατί δεν θεωρώ ότι έχασα πέντε χρόνια από τη ζωή μου.
Τα πέντε αυτά χρόνια έγιναν λέξεις, φωνές, βιβλία, εκπομπές και γέφυρες που ενώνουν την Ελλάδα με τα παιδιά της σε ολόκληρο τον κόσμο.
Και αν μέσα από αυτή την προσπάθεια σωθεί έστω και μία ελληνική λέξη, τότε άξιζαν όλα.
Ιωάννα Λαζάρου
Εκδότρια – Δημοσιογράφος
Greek News & Radio FL
Εκδότρια, Businessrise Publishing House
radio.greekradiofl.com
