Χρέη προς το Δημόσιο

Για το αδίκημα της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο απαιτείται ο οφειλέτης να μην έχει καταβάλλει προς το Δημόσιο, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, τα βεβαιωμένα σε βάρος του χρέη από τη Φορολογική Διοίκηση. Αν το συνολικό χρέος, δηλαδή το κύριο ποσό, προσαυξημένο από τους αντίστοιχους τόκους και τις λοιπές επιβαρύνσεις, υπερβαίνει τις 100.000 ευρώ, ο υπαίτιος τιμωρείται με ποινή φυλάκισης από 4 μήνες έως 5 έτη, ενώ αν το οφειλόμενο ποσό υπερβαίνει τις 200.000 ευρώ, τότε η ποινή κυμαίνεται από 3 έως 5 χρόνια. Αν όμως η συνολική οφειλή δεν ξεπερνά τις 100.000 ευρώ, η πράξη δεν τιμωρείται.

Η άσκηση της ποινικής δίωξης συνοδεύεται υποχρεωτικά και από πίνακα χρεών. Μεγάλη προσοχή απαιτείται στις εγγραφές που περιέχει ο πίνακας χρεών, καθώς εάν σε αυτές συμπεριλαμβάνονται οφειλές από χρηματικές ποινές (που επιβλήθηκαν πχ από ποινικό δικαστήριο) ή από φορολογικά αδικήματα, αυτές πρέπει υποχρεωτικά να αφαιρεθούν. Ενδέχεται, μάλιστα, μετά την αφαίρεση των εν λόγω ποσών, η συνολική οφειλή που απέμεινε να μην υπερβαίνει τις 100.000 ευρώ και, συνεπώς, να μην υφίσταται καν αξιόποινη πράξη!

Έτσι, δεν συμπεριλαμβάνονται και δεν υπολογίζονται για τον προσδιορισμό της ευθύνης του οφειλέτη για χρέη προς το Δημόσιο οφειλές που προκύπτουν από:

1) Μη εκτέλεση χρηματικών ποινών που επιβλήθηκαν από ποινικό δικαστήριο
2) Φοροδιαφυγή στο εισόδημα
3) Φοροδιαφυγή στον ΕΝ.Φ.Ι.Α.
4) Φοροδιαφυγή στον Φ.Π.Α.
5) Έκδοση πλαστών ή εικονικών τιμολογίων
6) Αποδοχή ή νόθευση εικονικών τιμολογίων

Για τις περιπτώσεις των επιχειρήσεων και των εταιριών, ο νόμος αποδίδει την ποινική ευθύνη σε συγκεκριμένα φυσικά πρόσωπα, τα οποία είτε κατείχαν την ιδιότητα του διευθυντικού στελέχους είτε είχαν αποκτήσει διαχειριστική και εκπροσωπευτική εξουσία, καθ’ όλη τη διάρκεια της ύπαρξης του χρέους, δηλαδή από τη γέννηση αυτού μέχρι και την παρέλευση της προθεσμίας για την αποπληρωμή του (4 μήνες από τη βεβαίωση του). Με άλλα λόγια, ακόμη και αν ένα φυσικό πρόσωπο έπαψε πλέον να έχει οποιαδήποτε σχέση με την εταιρία κατά της οποίας βεβαιώθηκαν χρέη προς το Δημόσιο, εξακολουθεί να ευθύνεται εάν κατείχε την κρίσιμη ιδιότητα τη χρονική περίοδο κατά την οποία γεννήθηκε η οφειλή.

Σε κάθε περίπτωση, η νομοθεσία προβλέπει ότι ο οφειλέτης, ακόμη και μετά την άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος του, μπορεί να υποβάλλει αίτημα προς την αρμόδια φορολογική αρχή να προβεί σε ρύθμιση τμηματικής καταβολής του χρέους. Αν ο οφειλέτης ανταποκρίνεται με συνέπεια στους όρους της ρύθμισης, τότε η ποινική δίωξη αναστέλλεται, και, εφόσον τελικά το χρέος αποπληρωθεί ολοσχερώς, το αξιόποινο εξαλείφεται και, τελικώς, ο οφειλέτης απαλλάσσεται