Ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο έγραφε για το αγριμόνιο: “Κι αν στο προσκεφάλι το βάλεις ενός άντρα, θα πέσει αυτός σε ύπνο”… Στην Σαξωνική Αγγλία του χρησιμοποιούσαν ως θεραπεία στις πληγές, ενώ τον 15ο αιώνα αποτελούσε το κύριο συστατικό του “νερού του αρκεβούζιου” (ένα γιατρικό για το πεδίο της μάχης).
Το αγριμόνιο (agrimonia spp) ή φωνόχορτο είναι ένα βότανο με στυφή γεύση, όμως έχει χαρακτήρα δροσερό, ξηραντικό και στα βασικά του συστατικά περιλαμβάνονται οι ταννίνες, το πυρίτιο, φλαβίνες, μεταλλικά στοιχεία και βιταμίνες Β και Κ.
Είναι το πυρίτιο που περιέχει το αγριμόνιο που το κάνει τόσο ισχυρό στις δράσεις του.
Τα συστατικά του το χαρακτηρίζουν ως στυπτικό, διουρητικό, επουλωτικό των ιστών, ενώ είναι ικανό να σταματήσει την αιμορραγία. Διεγείρει την έκκριση της χολής και αναφέρεται η αντιϊκή δράση του. Θεραπευτικό των βλεννογόνων μεμβρανών.
Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για την διάρροια, την βρογχίτιδα και λοιμώξεις του ουροποιητικού, καθώς φαίνεται ότι καθαρίζουν τις φλεγμονές και τις τοξίνες, προωθώντας την διαδικασία της θεραπείας.
Όταν αποξηραίνονται, σταματούν την αιμορραγία, ενώ κατά την κινεζική ιατρική φέρεται ως αντιβακτηριδιακό και αντιπαρασιτικό στην δράση του, και για τον λόγο αυτό χρησιμοποιείται κατά της ελονοσίας και της δυσεντερίας.
Δράσεις
Ως έγχυμα είναι ήπιο και μπορεί να καταναλωθεί και από μικρά παιδιά, για την διάρροια π.χ.
Ως βάμμα, είναι πιο δραστικό και χρησιμοποιείται για περίσσεια βλέννας ή φλέγματος, στην κυστίτιδα, λοιμώξεις ουροποιητικού, βρογχίτιδα και εμμηνορροϊκή αιμορραγία μεγάλης τάσης.
Ως κατάπλασμα από τα φύλλα του βοηθά στις ημικρανίες.
Με τις πλύσεις από το φυτό μπορεί κάποιος να καταπολεμήσει έκζεμα και τα κιρσώδη έλκη, ενώ στις πλύσεις των ματιών μπορεί να βρει κάποιος βοήθεια στην επιπεφυκίτιδα.
Με γαργάρα από το φυτό μπορεί να βοηθήσει την ρινική καταρροή και τον ερεθισμένο λαιμό.
Προσοχή χρειάζεται γιατί ίσως επιφέρει δυσκοιλιότητα, εξ αιτίας της στυπτικής δράσης του.
