ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είπαν Οι Φίλοι

May 26, 2022

EnglishGreek
greek-news-and-Radio-FL-logo

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida
The Greek Newspaper and the Greek Radio of Florida

EnglishGreek

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

κρίση στην Ουκρανία

Η κρίση στην Ουκρανία είναι σφάλμα της Δύσης, άρθρο του καθηγητή John J. Mearsheimer

16 Mar, 2022

Κρίση στην Ουκρανία

Ο John Mearsheimer είναι καθηγητής πολιτικής επιστήμης και συνδιευθυντής του προγράμματος Διεθνούς Πολιτικής Ασφαλείας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Θεωρείται σήμερα ως ένας απ’ τους κορυφαίους πολιτικούς επιστήμονες και ρεαλιστής στον κόσμο. Ως εκπρόσωπος της “σχολής του επιθετικού ρεαλισμού”, με ένα πρόσφατο άρθρο του στον Economist διαφοροποιήθηκε από την κυρίαρχη άποψη της αμερικανικής κοινής γνώμης για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Και φυσικά προκάλεσε αίσθηση.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του στο περιοδικό Economist:

Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι η πιο επικίνδυνη διεθνής σύγκρουση από την κουβανική πυραυλική κρίση το 1962. Η κατανόηση των βαθύτερων αιτιών της είναι απαραίτητη εάν θέλουμε να αποτρέψουμε την επιδείνωση της και, αντ’ αυτού, να βρούμε έναν τρόπο να την φέρουμε στο τέλος της.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν ξεκίνησε τον πόλεμο και είναι υπεύθυνος για το πώς διεξάγεται. Αλλά γιατί το έκανε είναι άλλο θέμα. Η κυρίαρχη άποψη στη Δύση είναι ότι είναι ένας παράλογος, άγνωστος επιτιθέμενος που θέλει να δημιουργήσει μια μεγαλύτερη Ρωσία στο καλούπι της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Έτσι, μόνο αυτός φέρει την πλήρη ευθύνη για την κρίση στην Ουκρανία

Αλλά αυτή η ιστορία είναι λάθος. Η Δύση, και ιδιαίτερα η Αμερική, είναι η κύρια υπεύθυνη για την κρίση που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2014. Τώρα έχει μετατραπεί σε πόλεμο που όχι μόνο απειλεί να καταστρέψει την Ουκρανία, αλλά έχει επίσης τη δυνατότητα να κλιμακωθεί σε πυρηνικό πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ.

Το πρόβλημα για την Ουκρανία ξεκίνησε στην πραγματικότητα στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι τον Απρίλιο του 2008, όταν η κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους ώθησε τη συμμαχία να ανακοινώσει ότι η Ουκρανία και η Γεωργία «θα γίνουν μέλη». Οι Ρώσοι ηγέτες απάντησαν αμέσως με οργή, χαρακτηρίζοντας αυτή την απόφαση ως υπαρξιακή απειλή για τη Ρωσία και δεσμεύτηκαν να την αποτρέψουν. Σύμφωνα με έναν έγκριτο Ρώσο δημοσιογράφο, ο κ. Πούτιν «εξοργίστηκε» και προειδοποίησε ότι «αν η Ουκρανία ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, θα το κάνει χωρίς την Κριμαία και τις ανατολικές περιοχές. Απλώς θα καταρρεύσει». Ωστόσο, η Αμερική αγνόησε την κόκκινη γραμμή της Μόσχας και ώθησε να κάνει την Ουκρανία δυτικό προπύργιο στα σύνορα της Ρωσίας. Αυτή η στρατηγική περιλάμβανε δύο άλλα στοιχεία: να φέρει την Ουκρανία πιο κοντά στην ΕΕ και να την κάνει μια φιλοαμερικανική δημοκρατία.

Αυτές οι προσπάθειες πυροδότησαν τελικά εχθροπραξίες τον Φεβρουάριο του 2014, αφού μια εξέγερση (η οποία υποστηρίχθηκε από την Αμερική) ώθησε τον φιλορώσο πρόεδρο της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, να εγκαταλείψει τη χώρα. Σε απάντηση, η Ρωσία πήρε την Κριμαία από την Ουκρανία και βοήθησε να πυροδοτήσει έναν εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε στην περιοχή Donbas της ανατολικής Ουκρανίας.

Η επόμενη μεγάλη αντιπαράθεση ήρθε τον Δεκέμβριο του 2021 και οδήγησε απευθείας στον σημερινό πόλεμο. Η κύρια αιτία ήταν ότι η Ουκρανία γινόταν de facto μέλος του ΝΑΤΟ. Η διαδικασία ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2017, όταν η κυβέρνηση Τραμπ αποφάσισε να πουλήσει στο Κίεβο «αμυντικά όπλα». Αυτό που θεωρείται «αμυντικό» δεν είναι ξεκάθαρο, ωστόσο, και αυτά τα όπλα φάνηκαν σίγουρα προσβλητικά για τη Μόσχα και τους συμμάχους της στην περιοχή του Ντονμπάς. Άλλες χώρες του ΝΑΤΟ μπήκαν στην πράξη, στέλνοντας όπλα στην Ουκρανία, εκπαιδεύοντας τις ένοπλες δυνάμεις της και επιτρέποντάς της να συμμετάσχει σε κοινές αεροπορικές και ναυτικές ασκήσεις. Τον Ιούλιο του 2021, η Ουκρανία και η Αμερική συνδιοργάνωσαν μια μεγάλη ναυτική άσκηση στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, στην οποία συμμετείχαν ναυτικές δυνάμεις από 32 χώρες. Η επιχείρηση Sea Breeze σχεδόν προκάλεσε τη Ρωσία να πυροβολήσει ένα βρετανικό ναυτικό αντιτορπιλικό που εσκεμμένα εισήλθε στα χωρικά της ύδατα.

Οι δεσμοί μεταξύ Ουκρανίας και Αμερικής συνέχισαν να αυξάνονται υπό την κυβέρνηση Μπάιντεν. Αυτή η δέσμευση αντικατοπτρίζεται σε ένα σημαντικό έγγραφο – τον «Χάρτη ΗΠΑ-Ουκρανίας για τη Στρατηγική Συνεργασία» – που υπογράφηκε τον Νοέμβριο από τον Antony Blinken, υπουργό Εξωτερικών της Αμερικής, και τον Dmytro Kuleba, τον Ουκρανό ομόλογό του. Ο στόχος ήταν να «υπογραμμιστεί η δέσμευση για την εφαρμογή από την Ουκρανία των βαθιών και ολοκληρωμένων μεταρρυθμίσεων που είναι απαραίτητες για την πλήρη ενσωμάτωση στους ευρωπαϊκούς και ευρωατλαντικούς θεσμούς». Το έγγραφο βασίζεται ρητά στις «δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν για την ενίσχυση της Ουκρανίας-Η.Π.Α. στρατηγικής συνεργασίας των Προέδρων Ζελένσκι και Μπάιντεν» και τονίζει επίσης ότι οι δύο χώρες θα καθοδηγούνται από τη «Διακήρυξη της Συνόδου Κορυφής του Βουκουρεστίου 2008».

Όπως ήταν αναμενόμενο, η Μόσχα βρήκε αυτή την εξελισσόμενη κατάσταση αφόρητη και άρχισε να κινητοποιεί τον στρατό της στα σύνορα της Ουκρανίας την περασμένη άνοιξη για να σηματοδοτήσει την αποφασιστικότητά της στην Ουάσιγκτον. Αλλά δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς η κυβέρνηση Μπάιντεν συνέχισε να πλησιάζει την Ουκρανία. Αυτό οδήγησε τη Ρωσία να επισπεύσει μια πλήρη διπλωματική αντιπαράθεση τον Δεκέμβριο. Όπως είπε ο Σεργκέι Λαβρόφ, υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας: «Φτάσαμε στο σημείο βρασμού μας». Η Ρωσία ζήτησε γραπτή εγγύηση ότι η Ουκρανία δεν θα γίνει ποτέ μέρος του ΝΑΤΟ και ότι η συμμαχία θα αφαιρέσει τα στρατιωτικά μέσα που είχε αναπτύξει στην Ανατολική Ευρώπη από το 1997. Οι διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν απέτυχαν, καθώς ο κ. Blinken κατέστησε σαφές: «Δεν υπάρχει καμία αλλαγή. Δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή». Ένα μήνα αργότερα ο Πούτιν ξεκίνησε μια εισβολή στην Ουκρανία για να εξαλείψει την απειλή που είδε από το ΝΑΤΟ.

Αυτή η ερμηνεία των γεγονότων έρχεται σε αντίθεση με το μάντρα που επικρατεί στη Δύση, το οποίο απεικονίζει την επέκταση του ΝΑΤΟ ως άσχετη με την κρίση της Ουκρανίας, κατηγορώντας αντ’ αυτού τους επεκτατικούς στόχους του κ. Πούτιν. Σύμφωνα με πρόσφατο έγγραφο του ΝΑΤΟ που στάλθηκε στους Ρώσους ηγέτες, «το ΝΑΤΟ είναι μια αμυντική Συμμαχία και δεν αποτελεί απειλή για τη Ρωσία». Τα διαθέσιμα στοιχεία έρχονται σε αντίθεση με αυτούς τους ισχυρισμούς. Καταρχάς, το θέμα δεν είναι ποιος είναι ο σκοπός ή οι προθέσεις του ΝΑΤΟ λένε οι δυτικοί ηγέτες. έτσι βλέπει η Μόσχα τις ενέργειες του ΝΑΤΟ.

Ο κ. Πούτιν σίγουρα γνωρίζει ότι το κόστος της κατάκτησης και της κατάληψης μεγάλων ποσοτήτων εδαφών στην Ανατολική Ευρώπη θα ήταν απαγορευτικό για τη Ρωσία. Όπως είχε πει κάποτε, “Όποιου δεν του λείπει η Σοβιετική Ένωση δεν έχει καρδιά. Όποιος τη θέλει πίσω δεν έχει μυαλό”. Οι πεποιθήσεις του για τους στενούς δεσμούς μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, παρά το γεγονός ότι η προσπάθεια να πάρει πίσω όλη την Ουκρανία θα ήταν σαν να προσπαθεί να καταπιεί έναν σκαντζόχοιρο. Επιπλέον, οι Ρώσοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής -συμπεριλαμβανομένου του κ. Πούτιν- δεν έχουν πει σχεδόν τίποτα για την κατάκτηση νέων εδαφών για την αναδημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης ή την οικοδόμηση μιας μεγαλύτερης Ρωσίας. Αντίθετα, από τη σύνοδο κορυφής του Βουκουρεστίου το 2008, οι Ρώσοι ηγέτες έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι θεωρούν την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ως υπαρξιακή απειλή που πρέπει να αποτραπεί. Όπως σημείωσε ο κ. Λαβρόφ τον Ιανουάριο, «το κλειδί για όλα είναι η εγγύηση ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθεί προς τα ανατολικά».

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δυτικοί ηγέτες σπάνια περιέγραψαν τη Ρωσία ως στρατιωτική απειλή για την Ευρώπη πριν από το 2014. Όπως σημειώνει ο πρώην πρεσβευτής της Αμερικής στη Μόσχα Μάικλ ΜακΦόλ, η κατάληψη της Κριμαίας από τον κ. Πούτιν δεν σχεδιαζόταν για πολύ. ήταν μια παρορμητική κίνηση ως απάντηση στο πραξικόπημα που ανέτρεψε τον φιλορώσο ηγέτη της Ουκρανίας. Στην πραγματικότητα, μέχρι τότε, η επέκταση του ΝΑΤΟ είχε στόχο να μετατρέψει όλη την Ευρώπη σε μια γιγάντια ζώνη ειρήνης, που δεν περιείχε μια επικίνδυνη Ρωσία. Μόλις ξεκίνησε η κρίση, ωστόσο, οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν μπορούσαν να παραδεχτούν ότι την προκάλεσαν προσπαθώντας να ενσωματώσουν την Ουκρανία στη Δύση. Δήλωσαν ότι η πραγματική πηγή του προβλήματος ήταν ο ρεβανσισμός της Ρωσίας και η επιθυμία της να κυριαρχήσει αν όχι να κατακτήσει την Ουκρανία.

Η ιστορία μου σχετικά με τα αίτια της σύγκρουσης δεν πρέπει να είναι αμφιλεγόμενη, δεδομένου ότι πολλοί εξέχοντες Αμερικανοί ειδικοί στην εξωτερική πολιτική έχουν προειδοποιήσει κατά της επέκτασης του ΝΑΤΟ από τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Ο υπουργός Άμυνας της Αμερικής την εποχή της συνόδου του Βουκουρεστίου, Ρόμπερτ Γκέιτς, αναγνώρισε ότι «η προσπάθεια να έρθουν η Γεωργία και η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ ήταν πραγματικά υπερβολική». Πράγματι, σε εκείνη τη σύνοδο κορυφής, τόσο η γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, όσο και ο Γάλλος πρόεδρος, Νικολά Σαρκοζί, ήταν αντίθετοι στην προώθηση της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, επειδή φοβήθηκαν ότι αυτό θα εξοργίσει τη Ρωσία.

Το αποτέλεσμα της ερμηνείας μου είναι ότι βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση και η δυτική πολιτική επιδεινώνει αυτούς τους κινδύνους. Για τους ηγέτες της Ρωσίας, αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία δεν έχει να κάνει με την ανατροπή των αυτοκρατορικών τους φιλοδοξιών. πρόκειται για την αντιμετώπιση αυτού που θεωρούν ως άμεση απειλή για το μέλλον της Ρωσίας. Ο κ. Πούτιν μπορεί να εκτίμησε λανθασμένα τις στρατιωτικές δυνατότητες της Ρωσίας, την αποτελεσματικότητα της ουκρανικής αντίστασης και το εύρος και την ταχύτητα της δυτικής απάντησης, αλλά δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται πόσο αδίστακτες μπορεί να είναι οι μεγάλες δυνάμεις όταν πιστεύουν ότι βρίσκονται σε δεινή θέση. Η Αμερική και οι σύμμαχοί της, ωστόσο, διπλασιάζονται, ελπίζοντας να επιφέρουν μια ταπεινωτική ήττα στον κ. Πούτιν και ίσως ακόμη και να πυροδοτήσουν την απομάκρυνσή του. Αυξάνουν τη βοήθεια προς την Ουκρανία ενώ χρησιμοποιούν οικονομικές κυρώσεις για να επιβάλουν μαζικές τιμωρίες στη Ρωσία, ένα βήμα που ο Πούτιν θεωρεί τώρα ως «παρόμοιο με κήρυξη πολέμου».

Η Αμερική και οι σύμμαχοί της μπορεί να είναι σε θέση να αποτρέψουν μια ρωσική νίκη στην Ουκρανία, αλλά η χώρα θα υποστεί σοβαρή ζημιά, αν δεν διαμελιστεί. Επιπλέον, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος κλιμάκωσης πέρα ​​από την Ουκρανία, για να μην αναφέρουμε τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου. Εάν η Δύση όχι μόνο εμποδίζει τη Μόσχα στα πεδία μάχης της Ουκρανίας, αλλά κάνει επίσης σοβαρή, μόνιμη ζημιά στη ρωσική οικονομία, στην πραγματικότητα ωθεί μια μεγάλη δύναμη στο χείλος του γκρεμού. Ο κ. Πούτιν μπορεί στη συνέχεια να στραφεί στα πυρηνικά όπλα.

Σε αυτό το σημείο είναι αδύνατο να γνωρίζουμε τους όρους με τους οποίους θα διευθετηθεί αυτή η σύγκρουση. Αλλά, εάν δεν κατανοήσουμε τη βαθιά αιτία του, δεν θα μπορέσουμε να το τερματίσουμε προτού η Ουκρανία ναυαγήσει και το ΝΑΤΟ καταλήξει σε πόλεμο με τη Ρωσία.

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο επιτίθενται στον Μπάιντεν για τον περιορισμό της παραγωγής ενέργειας καθώς οι τιμές του φυσικού αερίου αγγίζουν νέο ρεκόρ

Οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο επιτίθενται στον Μπάιντεν για τον περιορισμό της παραγωγής ενέργειας καθώς οι τιμές του φυσικού αερίου αγγίζουν νέο ρεκόρ

Οι Ρεπουμπλικάνοι στην Ουάσιγκτον έχουν κατηγορήσει τις πολιτικές της κυβέρνησης Μπάιντεν και των...