Σύναξη κάλεσαν στον ΄Ολυμπο οι πέντε αισθήσεις.
Για να διατρανώσουν τα προσόντα τους χωρίς ψευδαισθήσεις.
Πρώτη η όραση, που τόνισε ότι χωρίς αυτήν η ζωή δεν αξίζει.
Στοχαστείτε, είπε, να μην μπορεί ο άνθρωπος να βλέπει τα αγαπημένα του πρόσωπα, τον ήλιο, τ’ αστέρια, τα δέντρα, τα πουλιά,
κι ότι άλλο ωραίο έχει η φύση.
Πως θα μπορούσε έτσι να ζήσει;
Ακολούθησε η ακοή, που ρώτησε, αν κάποιος δεν μπορεί
ν’ ακούει τους γύρω και τα γύρω του, το κελάηδισμα των πουλιών, τα τραγούδια και τη μουσική,
δεν θάταν ή ζωή του σαν σε φυλακή;
Μετά μίλησε η όσφρηση, ρωτώντας πώς θάταν η ζωή κάποιου χωρίς να μπορεί ν’ απολαμβάνει το άρωμα των λουλουδιών, των τροφίμων και άλλων, χρήσιμων αγαθών, μικρών και μεγάλων;
Στη συνέχεια, η γεύση, που ρώτησε αν μπορούσε να λέγεται ζωή όταν κάποιος δεν θα είχε τη δυνατότητα να νιώθει τη διαφορά πικρού και γλυκού, νόστιμου και άνοστου, ωφέλιμου ή βλαβερού,
δεν θάμοιαζε με εικόνα βίου θλιβερού;
Τέλος, μίλησε η αφή, λέγοντας πως χωρίς να μπορεί κάποιος να νιώσει τη ζεστασιά του κορμιού, το άγγιγμα στο πρόσωπο, στα χέρια, το νερό, τα δέντρα, τα φυτά, ότι πιάνει και τρώει ή πίνει,
δεν θα νιώθει απέραντη οδύνη;
Όμως, εμφανίστηκε και η έκτη αίσθηση, η διαίσθηση.
Και είπε πως ο δικός της ξεχωριστός ρόλος συμβάλλει στην ολοκλήρωση του ανθρώπου, γιατί χωρίς αυτήν, θα είναι ιστορία χαμένου κόπου. Ξαφνικά, ξεπρόβαλε η γνώση, που πειστικά τόνισε ότι δίχως την δεν θα υπάρχει των άλλων αρμονική λειτουργία, θα ήταν σαν σε διαρκή αργία!
Συμφώνησαν όλες. Ωστόσο σαν να υπήρχε ένα κενό.
Ναι, για την ανθρώπινη ζωή στη Γη. Όμως, για τα επέκεινα;
Και τότε ξεπρόβαλε από τον Ουρανό η σοφία και μαζί της η αγάπη,
η ελπίδα και η πίστη.
Κι ένιωσαν όλες, σαν σε έκσταση, το μήνυμα του δημιουργού της ολοκληρωμένης και αιώνιας ζωής, το μήνυμα του θείου Κτίστη!
photo Engin_Akyurt / https://pixabay.com
