Όλος ο κόσμος μιλάει για τον Χίτλερ και κανείς δεν μιλά δια τον μεγάλο εξίσου εγκληματία Χιροχίτο.
Η ιστορική διαπίστωση ότι ο Αυτοκράτορας Χιροχίτο (Σόουα) υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους εγκληματίες πολέμου που διέφυγαν της δικαιοσύνης αποτελεί αντικείμενο έντονων ιστορικών και πολιτικών συζητήσεων μέχρι σήμερα, το 2025.
Η Ευθύνη του Χιροχίτο
Αντίθετα με τη μεταπολεμική προπαγάνδα που τον παρουσίαζε ως έναν «ανίσχυρο ειρηνιστή», τα ιστορικά αρχεία αποδεικνύουν ότι:
Άμεση Εμπλοκή: Ενημερωνόταν καθημερινά για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και είχε το δικαίωμα βέτο.
Έγκριση Εγκλημάτων: Υπέγραψε προσωπικά διατάγματα που επέτρεπαν τη χρήση χημικών όπλων στην Κίνα και την αναστολή της τήρησης του διεθνούς δικαίου για τους αιχμαλώτους πολέμου.
Στρατηγικές Αποφάσεις: Επικύρωσε την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ και την επέκταση στην Νοτιοανατολική Ασία.
Γιατί δεν δικάστηκε;
Η αποφυγή της δίωξής του στις Δίκες του Τόκιο δεν οφειλόταν σε έλλειψη στοιχείων, αλλά σε πολιτική σκοπιμότητα:
Η Στρατηγική του Μακάρθουρ: Ο Στρατηγός Ντάγκλας Μακάρθουρ και οι ΗΠΑ πίστευαν ότι η διατήρηση του Αυτοκράτορα ήταν απαραίτητη για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής της Ιαπωνίας και την αποτροπή της εξάπλωσης του κομμουνισμού.
Ασυλία και Συγκάλυψη: Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι συνεργάστηκαν με την ιαπωνική ελίτ για να «καθαρίσουν» το όνομα του Χιροχίτο, ρίχνοντας όλη την ευθύνη στον Πρωθυπουργό Χιντέκι Τότζο.
Την 1η Ιανουαρίου 1946, υπό την πίεση των Συμμάχων, ο Αυτοκράτορας αποκήρυξε επισήμως τη θεότητά του!
Μονάδα 731: Οι ΗΠΑ παραχώρησαν ασυλία στους επιστήμονες της διαβόητης Μονάδας 731 (που έκανε φρικτά πειράματα σε ανθρώπους) με αντάλλαγμα τα αποτελέσματα των ερευνών τους για τα βιολογικά όπλα, γεγονός που συνδέεται έμμεσα με την προστασία του θεσμού του Αυτοκράτορα.
Η Ιστορική Κληρονομιά το 2025
Σήμερα, η άρνηση της επίσημης Ιαπωνίας να αναγνωρίσει πλήρως την ενοχή του Χιροχίτο παραμένει σημείο τριβής με την Κίνα και τη Νότια Κορέα.
Καταδίκη από την Ιστορία: Αν και πέθανε το 1989 χωρίς να βρεθεί σε εδώλιο, η σύγχρονη ιστοριογραφία (όπως το έργο του Herbert Bix, “Hirohito and the Making of Modern Japan“) τον καταγράφει ως έναν ηγέτη με πλήρη επίγνωση και ευθύνη για τις θηριωδίες της αυτοκρατορικής Ιαπωνίας.
Τα ιαπωνικά εγκλήματα πολέμου κατά τη διάρκεια της περιόδου του ιαπωνικού ιμπεριαλισμού (κυρίως 1937-1945) αποτελούν μερικές από τις πιο ειδεχθείς σελίδες της σύγχρονης ιστορίας, με θύματα εκατομμύρια αμάχους και αιχμαλώτους πολέμου στην Ασία και τον Ειρηνικό.
Τα κυριότερα γεγονότα και κατηγορίες περιλαμβάνουν:
Η Σφαγή της Νανκίνγκ (1937): Γνωστή και ως ο «Βιασμός της Νανκίνγκ», όπου ο ιαπωνικός στρατός σκότωσε από 200.000 έως 300.000 αμάχους και αιχμαλώτους στην τότε κινεζική πρωτεύουσα. Αναφέρονται δεκάδες χιλιάδες βιασμοί γυναικών και παιδιών, καθώς και εκτεταμένες λεηλασίες.
Μονάδα 731: Ένα μυστικό πρόγραμμα βιολογικού και χημικού πολέμου που διεξήγαγε φρικτά πειράματα σε ζωντανούς ανθρώπους (κυρίως Κινέζους και Ρώσους). Οι πράξεις περιλάμβαναν ζωοτομές χωρίς αναισθησία, δοκιμές όπλων και σκόπιμη μόλυνση με θανατηφόρες ασθένειες.
«Γυναίκες Παρηγοριάς» (Comfort Women): Ο εξαναγκασμός χιλιάδων γυναικών, κυρίως από την Κορέα, την Κίνα και τις Φιλιππίνες, σε σεξουαλική δουλεία για την ψυχαγωγία των Ιαπώνων στρατιωτών.
Κακομεταχείριση Αιχμαλώτων Πολέμου:
Η Πορεία Θανάτου του Μπαταάν: Η βίαιη μεταφορά 60.000-80.000 αιχμαλώτων στις Φιλιππίνες, όπου χιλιάδες πέθαναν από πείνα, ασθένειες και εκτελέσεις.
Καταναγκαστικά Έργα: Χρήση αιχμαλώτων και αμάχων για την κατασκευή υποδομών, όπως ο «Σιδηρόδρομος του Θανάτου» (Βιρμανία-Ταϊλάνδη).
Στρατιωτική Κουλτούρα και Καννιβαλισμός: Σε πολλές περιπτώσεις, λόγω έλλειψης εφοδίων αλλά και ακραίας αποανθρωποποίησης του εχθρού, Ιάπωνες στρατιώτες κατέφυγαν στον καννιβαλισμό αιχμαλώτων ή ακόμα και δικών τους νεκρών στρατιωτών.
Απόδοση Δικαιοσύνης:
Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο για την Άπω Ανατολή (Δίκη του Τόκιο) καταδίκασε πολλούς ηγέτες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Ωστόσο, οι ΗΠΑ παρείχαν ασυλία σε επιστήμονες της Μονάδας 731 με αντάλλαγμα τα ερευνητικά τους δεδομένα
Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους λόγω των ενεργειών της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας (1937–1945) κυμαίνονται από 3 έως και 30 εκατομμύρια, ανάλογα με το αν περιλαμβάνονται θάνατοι από λιμό και ασθένειες που προκλήθηκαν από την κατοχή. Οι περισσότερες πηγές τοποθετούν τον αριθμό των αμάχων που δολοφονήθηκαν άμεσα ή πέθαναν από εγκλήματα πολέμου μεταξύ 6 και 10 εκατομμυρίων.
Οι χώρες με τις μεγαλύτερες απώλειες αμάχων και στρατιωτικών από την ιαπωνική επιθετικότητα ήταν:
Κίνα : : Τα θύματα υπολογίζονται από 10 έως 20 εκατομμύρια. Από αυτά, περίπου 7,5 έως 9 εκατομμύρια ήταν άμαχοι που σκοτώθηκαν άμεσα σε σφαγές (όπως στη Νανκίνγκ) ή βομβαρδισμούς.
Ινδονησία
(Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες): Υπολογίζεται ότι πέθαναν 2,5 έως 4 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως λόγω λιμού και καταναγκαστικών έργων.
Βιετνάμ
Γαλλική Ινδοκίνα :: Περίπου 1 έως 2 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν από τον μεγάλο λιμό του 1944-45 που προκλήθηκε από τις ιαπωνικές πολιτικές δήμευσης τροφίμων.
Φιλιππίνες : : Περίπου 500.000 έως 1.000.000 θύματα, συμπεριλαμβανομένων των θυμάτων της Σφαγής της Μανίλα και της Πορείας Θανάτου του Μπαταάν.
Κορέα : Αν και ήταν ιαπωνική αποικία, περίπου 378.000 έως 483.000 Κορεάτες έχασαν τη ζωή τους ως εργάτες, στρατιώτες ή «γυναίκες παρηγοριάς».
Άλλες περιοχές: Σημαντικές απώλειες υπήρξαν επίσης στη Βιρμανία τη Μαλαισία την Ταϊλάνδη και σε διάφορα νησιά του Ειρηνικού.
Επιπλέον, το ποσοστό θνησιμότητας των Συμμαχικών Αιχμαλώτων Πολέμου στα ιαπωνικά στρατόπεδα ήταν εξαιρετικά υψηλό, φτάνοντας το 27-30% (έναντι 4% στα γερμανικά στρατόπεδα για τους Δυτικούς Συμμάχους).
Χημικά όπλα
Ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός χρησιμοποίησε εκτεταμένα χημικά όπλα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Β’ Σινοϊαπωνικό Πόλεμο (1937-1945), κυρίως στο μέτωπο της Κίνας. Ήταν η μόνη δύναμη που χρησιμοποίησε τέτοια όπλα σε μεγάλη κλίμακα κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Τα χημικά που χρησιμοποιήθηκαν ταξινομούνταν από τους Ιάπωνες με βάση το χρώμα τους:
Κύριες Κατηγορίες Χημικών Ουσιών
Αέρια Μουστάρδας (Mustard Gas) & Λεβισίτης (Lewisite): Γνωστά ως “Κίτρινος Παράγοντας” (Kii-dan). Πρόκειται για καυστικές ουσίες που προκαλούν σοβαρά εγκαύματα και φουσκάλες στο δέρμα, τα μάτια και τους πνεύμονες.
Φωσγένιο (Phosgene): Γνωστό ως “Μπλε Παράγοντας” (Ao-dan). Ένα ασφυξιογόνο αέριο που προκαλεί οίδημα στους πνεύμονες, οδηγώντας σε ασφυξία.
Υδροκυάνιο (Hydrogen Cyanide): Γνωστό ως “Καφέ Παράγοντας” (Cha-dan). Ένα εξαιρετικά θανατηφόρο αέριο του αίματος που εμποδίζει τη χρήση οξυγόνου από τα κύτταρα. Χρησιμοποιήθηκε συχνά σε χειροβομβίδες για την εξόντωση στρατιωτών σε κλειστούς χώρους (οχυρά/καταφύγια).
Διφαινυλοκυανοαρσίνη (Diphenylcyanoarsine): Γνωστή ως “Κόκκινος Παράγοντας” (Aka-dan). Προκαλούσε έντονο φτάρνισμα, βήχα, ναυτία και εμετό.
Δακρυγόνα (όπως η χλωροακετοφαινόνη): Γνωστά ως “Πράσινος Παράγοντας” (Midori-dan). Χρησιμοποιούνταν κυρίως για τον έλεγχο ταραχών ή την απομάκρυνση αντιπάλων από κρυψώνες.
Μονάδες Παραγωγής και Χρήσης
Νησί Οκουνοσίμα: Το κέντρο παραγωγής χημικών όπλων της Ιαπωνίας, όπου παρήχθησαν χιλιάδες τόνοι αερίων μουστάρδας και λεβισίτη.
Μονάδα 731 & Μονάδα 516: Αυτές οι μονάδες πραγματοποίησαν φρικτά πειράματα με χημικές ουσίες σε ζωντανούς αιχμαλώτους για να μελετήσουν τις επιπτώσεις τους και να βελτιστοποιήσουν τη θανατηφόρα δράση τους.
Πεδία Μαχών: Έχουν καταγραφεί πάνω από 2.000 περιπτώσεις χρήσης δηλητηριωδών αερίων στην Κίνα, όπως στις μάχες της Γουχάν και της Τσανγκντέ.
Ακόμα και σήμερα, χιλιάδες τόνοι χημικών όπλων παραμένουν θαμμένοι στην Κίνα, αποτελώντας κίνδυνο για τους κατοίκους και το περιβάλλον.
Υπήρχαν συγκεκριμένα ιαπωνικά στρατιωτικά σχέδια για τη χρήση βιολογικών και χημικών όπλων κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, αν και ο βαθμός προσωπικής εμπλοκής του Χιροχίτο σε αυτά τα συγκεκριμένα σχέδια παραμένει αντικείμενο ιστορικής έρευνας.
Τα κυριότερα στοιχεία για αυτά τα σχέδια είναι:
Επιχείρηση «Άνθη Κερασιάς τη Νύχτα» (Operation Cherry Blossoms at Night)
Το Σχέδιο: Η επιχείρηση (γνωστή και ως Operation PX) προέβλεπε τη χρήση πέντε υποβρυχίων κλάσης I-400, τα οποία θα μετέφεραν αεροπλάνα Seiran στην Καλιφόρνια.
Ο Στόχος: Τα αεροπλάνα θα έριχναν βόμβες γεμάτες με ψύλλους μολυσμένους με βουβωνική πανώλη πάνω από το Σαν Ντιέγκο και άλλες πόλεις της Δυτικής Ακτής των ΗΠΑ.
Ημερομηνία: Η επίθεση είχε προγραμματιστεί για τις 22 Σεπτεμβρίου 1945, αλλά ακυρώθηκε λόγω της παράδοσης της Ιαπωνίας τον Αύγουστο.
Ο ρόλος του Χιροχίτο και της Μονάδας 731
Έγκριση της Μονάδας: Ο Χιροχίτο είχε εκδώσει διάταγμα το 1936 για την ίδρυση και επέκταση της Μονάδας 731, η οποία ανέπτυξε αυτά τα βιολογικά όπλα.
Χρήση στην Κίνα: Ο Αυτοκράτορας είχε ήδη εγκρίνει τη χρήση χημικών όπλων (όπως αέρια μουστάρδας) εκατοντάδες φορές κατά τη διάρκεια των μαχών στην Κίνα.
Αποτροπή: Το σχέδιο για την επίθεση στις ΗΠΑ τελικά σταμάτησε από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, Γιοσιτζίρο Ουμέζου, ο οποίος φοβόταν ότι μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε μια «ατέρμονη μάχη της ανθρωπότητας κατά των βακτηρίων» και τρομερά αντίποινα.
Γιατί δεν χρησιμοποιήθηκαν νωρίτερα;
Παρά την κατοχή τέτοιων όπλων, η ιαπωνική ηγεσία δίσταζε να τα χρησιμοποιήσει κατά των αμερικανικών δυνάμεων επειδή:
Φόβος Αντιποίνων: Οι ΗΠΑ είχαν τεράστια αποθέματα χημικών όπλων και η Ιαπωνία φοβόταν μια ολοκληρωτική καταστροφή των δικών της πόλεων.
Εφοδιασμός: Η μεταφορά τέτοιων όπλων σε απομακρυσμένα μέτωπα του Ειρηνικού ήταν δύσκολη.
Ενώ ο Χιροχίτο δεν υπέγραψε ποτέ μια τελική εντολή για επίθεση με χημικά ή βιολογικά όπλα στο έδαφος των ΗΠΑ, η Μονάδα 731 λειτουργούσε υπό την αιγίδα του και τα όπλα αυτά ήταν έτοιμα για χρήση ως έσχατη λύση λίγο πριν το τέλος του πολέμου.
Οι Δίκες του Τόκιο, επίσημα γνωστές ως το Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο για την Άπω Ανατολή (IMTFE), διεξήχθησαν από τις 3 Μαΐου 1946 έως τις 12 Νοεμβρίου 1948, με σκοπό την απόδοση δικαιοσύνης για τα εγκλήματα πολέμου της Ιαπωνίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο .
Βασικά Στοιχεία των Δικών
Κατηγορούμενοι: Συνολικά 28 Ιάπωνες στρατιωτικοί και πολιτικοί ηγέτες παραπέμφθηκαν σε δίκη. Οι κατηγορίες χωρίζονταν σε τρεις κατηγορίες:
Κατηγορία Α: Εγκλήματα κατά της ειρήνης (σχεδιασμός επιθετικού πολέμου).
Κατηγορία Β: Συμβατικά εγκλήματα πολέμου (μαζικές δολοφονίες, βασανιστήρια).
Κατηγορία Γ: Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Ποινές: Επτά κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε θάνατο με απαγχονισμό, συμπεριλαμβανομένου του πρώην Πρωθυπουργού Χιντέκι Τότζο. Δεκαέξι καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη
Η Απουσία του Αυτοκράτορα Χιροχίτο
Το πιο αμφιλεγόμενο σημείο των Δικών του Τόκιο ήταν η πλήρης δικαστική ασυλία που παραχωρήθηκε στον Αυτοκράτορα Χιροχίτο και στα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας.
Η Απόφαση του Μακάρθουρ: Ο Στρατηγός Ντάγκλας Μακάρθουρ πίεσε ώστε ο Χιροχίτο να μην δικαστεί, πιστεύοντας ότι η διατήρησή του στον θρόνο θα εξασφάλιζε τη σταθερότητα της κατεχόμενης Ιαπωνίας και θα απέτρεπε την εξάπλωση του κομμουνισμού [2].
Συγκάλυψη: Σύμφωνα με ιστορικά αρχεία, υπήρξε συντονισμένη προσπάθεια από την κατοχική διοίκηση και την ιαπωνική κυβέρνηση να παρουσιάσουν τον Χιροχίτο ως έναν «αμέτοχο διακοσμητικό ηγέτη», μεταθέτοντας όλη την ευθύνη στην «κλίκα των στρατιωτικών» .
Η Ασυλία της Μονάδας 731
Ένα άλλο σκοτεινό σημείο των δικών ήταν η απόφαση των ΗΠΑ να μην διώξουν τους επιστήμονες της Μονάδας 731, οι οποίοι διέπραξαν φρικτά βιολογικά πειράματα σε αιχμαλώτους. Σε αντάλλαγμα για την ελευθερία τους, οι επιστήμονες παρέδωσαν στις ΗΠΑ τα δεδομένα των ερευνών τους για τον βιολογικό πόλεμο ,
Κριτική και Ιστορική Κληρονομιά
Οι Δίκες του Τόκιο δέχονται κριτική μέχρι σήμερα για δύο λόγους:
Δικαιοσύνη των Νικητών: Θεωρήθηκαν από πολλούς ως μια μονόπλευρη διαδικασία όπου οι νικητές δίκασαν τους ηττημένους, αγνοώντας εγκλήματα των Συμμάχων (π.χ. ατομικές βόμβες, βομβαρδισμοί πόλεων).
Ανολοκλήρωτη Δικαιοσύνη: Η απουσία του Χιροχίτο από το εδώλιο άφησε ένα κενό στην ιστορική ευθύνη, εμποδίζοντας την Ιαπωνία να αντιμετωπίσει πλήρως το παρελθόν της, σε αντίθεση με τη Γερμανία μετά τη Δίκη της Νυρεμβέργης.
Ανθρώπινα Πειράματα στη Μονάδα 731
Μετάφραση από τα Αγγλικά από τον Δημήτρη Συμεωνίδη JP
Η Μονάδα 731 είναι διαβόητη για τα ανθρώπινα πειράματά της κατά τη διάρκεια της ύπαρξής της κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τουλάχιστον 3.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά υποβλήθηκαν ως “marutas” ή ως κούτσουρα σε πειράματα που διεξήγαγε η μεραρχία της Μονάδας 731 μόνο στο Pingfang. Ακολουθεί ένα άρθρο σχετικά με το γιατί ονομάστηκαν “marutas”. Ο Δρ. Harris Sheldon εκτιμά ότι τουλάχιστον 10.000 έως 12.000 κρατούμενοι πέθαναν στα βιολογικά πειράματα.
Δοκιμή Κρυοπαγημάτων: Ο Γιοσιμούρα Χισάτο, φυσιολόγος στη Μονάδα 731, είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την υποθερμία και χρησιμοποιούσε ανθρώπους για να ελέγξει τις αντιδράσεις των ανθρώπων στα κρυοπαγήματα. Ο Χισάτο βύθιζε τακτικά τα άκρα των κρατουμένων σε μια λεκάνη με νερό γεμάτο με πάγο και τα κρατούσε εκεί μέχρι τα άκρα να παγώσουν και να σχηματιστεί ένα στρώμα πάγου πάνω στο δέρμα. Χρονομέτρησε τα θύματα για να ελέγξει πόσο χρόνο χρειάστηκε για να εμφανίσουν τα ανθρώπινα σώματα κρυοπαγήματα. Σύμφωνα με έναν από τους μάρτυρες των δοκιμασιών κρυοπαγημάτων, τα άκρα έκαναν έναν ήχο σαν ξύλινη σανίδα όταν χτυπήθηκαν με μπαστούνι. Στη συνέχεια, δοκίμασε διαφορετικές μεθόδους για την ταχεία απόψυξη του παγωμένου εξαρτήματος, όπως το ράντισμα των άκρων με ζεστό νερό, τη φωτιά ή την άφηση του ατόμου χωρίς θεραπεία όλη τη νύχτα για να δει πόσο χρόνο χρειάστηκε για να ξεπαγώσει το αίμα του κρατουμένου. Η Μονάδα 731 κατάφερε να αποδείξει επιστημονικά ότι η καλύτερη θεραπεία για τα κρυοπαγήματα ήταν να τα βυθίσει σε νερό λίγο θερμότερο από 100 βαθμούς, αλλά ποτέ περισσότερο από 122 βαθμούς.
Ζωοτομία Συνειδητών Κρατουμένων
Ο Στρατηγός Shiro Ishii εκτελεί ζωοτομία σε έναν κρατούμενο της Μονάδας 731.
Η ζωοτομία είναι η πρακτική της εκτέλεσης επεμβάσεων σε ζωντανά όντα για σκοπούς πειραματισμού ή επιστημονικής έρευνας. Η ζωοτομία πραγματοποιούνταν στη Μονάδα 731 χωρίς αναισθησία για να μελετηθεί η λειτουργία των ζωντανών συστημάτων. Πραγματοποιήθηκε σε χιλιάδες θύματα, κυρίως Κινέζους κομμουνιστές κρατούμενους, καθώς και σε παιδιά και ηλικιωμένους αγρότες. Μολύνθηκαν από ασθένειες όπως η χολέρα και η πανώλη και στη συνέχεια τους αφαιρέθηκαν τα όργανά τους για εξέταση πριν πεθάνουν, προκειμένου να μελετηθούν οι επιπτώσεις της ασθένειας χωρίς αποσύνθεση μετά θάνατον.
Τα άτομα που χρησιμοποιήθηκαν για να μελετήσουν την εξέλιξη της γάγγραινας είχαν ακρωτηριασμένα άκρα και επανασυνδεδεμένα στην άλλη πλευρά του σώματος, ενώ άλλα είχαν συνθλιβεί ή παγώσει τα άκρα τους ή τους είχε διακοπεί η κυκλοφορία του αίματος. Αφού το σώμα είχε εξαντληθεί και εξαντληθεί, συνήθως πυροβολούνταν ή σκοτώνονταν με θανατηφόρα ένεση.
Δοκιμές Όπλων
Η Μονάδα 731 μελέτησε ξιφολόγχες, σπαθιά και μαχαίρια με τη χρήση των κρατουμένων της. Μελέτησαν επίσης φλογοβόλα τόσο σε καλυμμένο όσο και σε εκτεθειμένο δέρμα. Επίσης, δημιούργησαν θαλάμους αερίων για να δοκιμάσουν τα άτομα με παράγοντες για φουσκάλες και νευρικό αέριο. Μελέτησαν επίσης την παρατεταμένη έκθεση σε ακτίνες Χ, η οποία αποστείρωνε και σκότωσε χιλιάδες άτομα που συμμετείχαν στις δοκιμές.
Αφροδίσια Νοσήματα
Ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός ενδιαφερόταν για τα συμπτώματα και τη θεραπεία της σύφιλης. Άνδρες κρατούμενοι που είχαν μολυνθεί με σύφιλη διατάχθηκαν να βιάσουν γυναίκες και άνδρες κρατούμενους για να παρακολουθήσουν την έναρξη της νόσου. Διοργανώθηκαν περισσότεροι βιασμοί μέχρι η έκθεση να δημιουργήσει μόλυνση.
Δοκιμάζοντας τα Ανθρώπινα Όρια Υπήρχαν ανθρώπινα υποκείμενα που ήταν κλειδωμένα και στερημένα τροφής και νερού για να μάθουν πόσο καιρό μπορούσαν να επιβιώσουν οι άνθρωποι. Για να μελετηθούν οι τραυματισμοί από συντριβές, βαριά υποκείμενα έπεφταν πάνω σε κρατούμενους που ήταν δεμένοι. Οι επιπτώσεις των υψηλών δυνάμεων G στους πιλότους και τους αλεξιπτωτιστές που έπεφταν μελετήθηκαν φορτώνοντας ανθρώπους σε μεγάλες φυγοκεντρικές συσκευές και περιστρέφοντάς τους με όλο και υψηλότερες ταχύτητες μέχρι να χάσουν τις αισθήσεις τους ή να πεθάνουν, κάτι που συνήθως συνέβαινε μεταξύ 10-15 G. Βιασμός και βία Εγκυμοσύνη Γυναίκες κρατούμενες σε αναπαραγωγική ηλικία έγκυαν βίαια, ώστε να μπορούν να γίνουν πειράματα με όπλα και τραύματα σε αυτές. Οι έγκυες πειραματόζωες μολύνθηκαν με διάφορες ασθένειες, εκτέθηκαν σε χημικά όπλα, τραυματισμοί από συντριβές, τραύματα από σφαίρες και τραυματισμούς από θραύσματα. Στη συνέχεια άνοιξαν και μελετήθηκαν οι επιπτώσεις στα έμβρυα. Οι έγκυες γυναίκες με σύφιλη παρουσίαζαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους ερευνητές της Μονάδας 731.
Βιβλιογραφία:
1.Hirohito’s War Crimes Responsibility: The Unrepentant Emperor byPeter Li
2.Duus, Peter, Ramon H. Myers, and Mark R. Peattie (Eds.). The Japanese Wartime Empire, 1931-1945. Princeton University Press, 1996. Examines the institutional and political structures of Japanese colonialism
3.Japanese Chemical Warfare Policy in World War II
4.Drea, Edward J. Researching Japanese War Crimes Records: Introductory Essays. National Archives and Records Administration, 2006. An essential guide to documented evidence of wartime conduct.
5.Biohazard: Unit 731 and the American Cover-Up Brandi Altheide Faculty Mentor/Sponsor – Dr. Roy Hanashiro University of Michigan-Flint
6.histclo.com/essay/war/ww2/pow/pow-jap.html
7.theguardian.com/world/2004/oct/28/worlddispatch.justinmccurry
8.fas.org/nuke/guide/japan/bw/
9.warbirdforum.com/cannibal.htm
10. Derek Pua : Unit 731- The Forgotten Asian Auschwitz
photo
Photo 宮内省(Ministry of the Imperial Household) – 『皇室皇族聖鑑 昭和篇』（東洋文化協会編、昭和12年（1937）） – common use – https://el.wikipedia.org/wiki/
