ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είπαν Οι Φίλοι

January 26, 2022

EnglishGreek
greek-news-and-Radio-FL-logo

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida
The Greek Newspaper and the Greek Radio of Florida

EnglishGreek

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Παλίμψηστη του Λύκου μου μορφή,Διώνης Δημητριάδου

«Παλίμψηστη του Λύκου μου μορφή» της Διώνης Δημητριάδου 2021

23 Sep, 2021

γράφει η Κατερίνα Παπαδημητρίου

Παλίμψηστη του Λύκου μου μορφή

Μεταφορικά μιλώντας, με τη λέξη παλίμψηστα (στην κυριολεξία: υπερκείμενα) εννοούμε όλα τα έργα που προέρχονται από κάποιο παλαιότερο έργο, μέσω μετασχηματισμού ή μίμησης. «Ένα κείμενο», αναφέρει ο Ζενέτ, «μπορεί πάντα να διαβάζει ένα άλλο, και ούτω καθεξής ως το τέλος των κειμένων. Και τούτο εδώ δεν ξεφεύγει από τον κανόνα: τον εκθέτει και εκτίθεται κι αυτό το ίδιο. Θα διαβάσει καλά όποιος διαβάσει τελευταίος». Κρατώ στα χέρια μου το νέο πόνημα της Διώνης Δημητριάδου. Παλίμψηστη του Λύκου μου μορφή. «Λύκος και Δαίμονας μαζί» εγγράφεται ως υπότιτλος.

Καθώς προχωρώ στην ανάγνωση, η λέξη με προσκαλεί να αναστρέψω την αναγνωστική μου περιήγηση

Η μορφή του Λύκου επανεγγράφεται στο έργο της Διώνης Δημητριάδου υπηρετώντας ένα σύμβολο που παραπέμπει σε πρότερες αναγνώσεις. Το ύφος και ο λυρισμός των στίχων της, που δεν στερείται ρεαλισμού, παραπέμπουν σε έργα τής αρχαίας ελληνικής γραμματείας με έντονα υπερρεαλιστικά στοιχεία, όπου το ονειρικό διαπλέκεται με ψυχαναλυτικές προεκτάσεις.

Η θεματική της συνδέεται με την ανθρώπινη υποτροπή, με την ανθρώπινη αγωνία η οποία αναμετράται με τη θλίψη αλλά και της συνειδητοποίησης αυτής.

Ο λόγος της Δημητριάδου εναλλάσσεται μεταξύ πρωτοπρόσωπης αφήγησης σε πρώτο ενικό πρόσωπο και απεύθυνσης σε β΄ πληθυντικό, […] «Κρατιέμαι από τον ήχο των βουνών, το σάλεμα των δέντρων, σαλοί όλοι σας κι ας μην το μάθατε από μένα, υπόγειοι ποταμοί βουίζουν στο κεφάλι μου και προκαλούν να ακούσετε, …» καθώς και σε πρώτο πληθυντικό: […]

«Ολονυχτίς γυρεύαμε τον άγγελο/όλοι του παραδείσου εκπεσόντες…», ενώ ο Λύκος άλλοτε γίνεται υποκείμενο τριτοπρόσωπης αφήγησης, […]«Στη μοναξιά του/ο Λύκος μαθημένος/μόνο την α-πορία του γνωρίζει…». Η ποιητική της παραπέμπει σε τραγικούς ήρωες, όπου τα σύμβολα και τα ευρηματικά λεκτικά σχήματα αποτελούν τον πυρήνα της έργου τής Δημητριάδου. Άλλωστε, όπως η ίδια αναφέρει σε πρόσφατη συνέντευξή της, «…το ίδιο βιβλίο γράφεται πάντα, μόνο με διαφορετική μορφή. Εναπόκειται στον αναγνώστη να βρει τα ίχνη που οδηγούν στον συγγραφέα.»

Ο Λύκος γίνεται ο Δαίμονάς της και ο Δαίμονας επανεγγράφεται ως Λύκος, ενώ η συνείδηση του αιμάσσουσα, χτυπά σαν φλέβα εξ αφορμής της συνομιλίας της ποιήτριας με τον αναγνώστη, με πρότερα κείμενα αλλά και με το εσώτερο εγώ. […] «Ο Δαίμονάς μου θα με τυραννά/δεν θα γνωρίζει ούτε γιορτή ούτε σχόλη/σε ανήφορο ανελέητο σπαρμένο βράχια θα με οδηγεί…»

Ο Δαίμονας, οι τύψεις τραγωδούν υπαινικτικά τους στίχους της Δημητριάδου. Σαν τον τυφλό Οιδίποδα που κατατρέχεται από τύψεις για το φρικτό αμάρτημα που έχει διαπράξει, η ποιήτρια κατατρέχεται από τις δικές της τύψεις, ενώ ο Λύκος μέσα της αδυνατεί να βρυχηθεί, καθώς τρομάζει απ’ την σκληρότητα που αντικρίζει περιδιαβαίνοντας τις πόλεις των ανθρώπων.

Στον «Οιδίποδα» του Αντρέ Ζιντ ο Τειρεσίας επιστρέφοντας από το μαντείο των Δελφών απαντά στην ερώτηση του Οιδίποδα «Τι λέει το μαντείο;» με υπαινικτική αναφορά στον «Άμλετ» του Σαίξπηρ, «Ότι υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο». Ο Λύκος της Δημητριάδου μπαίνει σούρουπο στην πόλη σιγοπατώντας, […] «Εδώ λοιπόν είναι ο τόπος/είπε σχεδόν ψιθυριστά/να μην ακούσει ο ίδιος τη φωνή του.»

«Εδώ η “Παλίμψηστη του Λύκου μου μορφή” περισσότερο είναι η περιπέτεια της σκέψης μου», αναφέρει η Δημητριάδου και τούτο ισχύει, καθώς η ποιήτρια σαν άλλη Αριάδνη ακολουθώντας τις σκέψεις της παραδίδει τον μίτο της στον Δαίμονά της κι εκείνος σαν άλλος Ιάσονας πείθεται και την ακολουθεί.

[…]«Η Αριάδνη μια προδοσία ολοφάνερη/Θα βρεις τον δρόμο μου ‘λεγε/κι εγώ πιστός/πιάστηκα στην παγίδα.» Ο Λύκος γίνεται σύμβολο, θρηνεί, […] «πώς γίνεται και σβήνω/λιγοστεύω/γυρνώντας μες στην πόλη σαν έρημος λύκος ταπεινός…» θυμώνει, […] φοβήθηκα όσο ανατριχιάζω στη ματιά σας, λύκοι εσείς Λύκος εγώ…», σαν άλλος Τειρεσίας προφητεύει σχεδόν σπαρακτικά, […]

«Στάλα νερό δεν προνοήσαμε/άδεια πιθάρια θα μας θάψουν/σαν τους παλιούς προγόνους/με τα οστά μας θρύψαλα…». Η ποιήτρια, ο Λύκος της, κινείται ουμανιστικά, αποδέχεται το μερίδιό της στη φθορά, στην αλλοτρίωση «… ίδιο με φτιάξατε …» θα πει ο Λύκος στους ανθρώπους.

Ο Λύκος της Δημητριάδου σπαράζει εμπρός τον πόνο και την αδικία που πλανάται στα επίγεια. Είναι ένα σύμβολο που φτιάχτηκε για να δηλώσει την υπερβολή, ζει εκεί όπου τα όρια έχουν εκπέσει. […] «Αθώοι του αίματος οι εκπεσόντες άγγελοι/τουλάχιστον προσπάθησαν πολύ να περισώσουν ολίγο από το ταπεινό σαρκίο τους/εν μέσω θάλλουσας ψυχής….».

Αντίθεση. Ο Λύκος ως εκπεσών άγγελος ομολογεί πως το γένος των ανθρώπων δεν έχει ανάγκη τη δική εκφοβιστική μορφή, τα ένστικτα που ταυτίζονται με άρπαγες δεινούς, σκληρότητα και υπακοή στους ωμούς νόμους της φύσης. Οι άνθρωποι έγιναν ίσοι, ίδιοι και χειρότεροι από εκείνον.

Οι σκέψεις ταλανίζουν τον ποιητή, η Δημητριάδου δεν τον εξαιρεί. […] «Φόβοι νυχτερινοί…», «…χλευάζουν την ταπείνωσή τους σ’ αυτό το τσίρκο δωματίου…», «…κι ο Λύκος σε φευγαλέο πέρασμα – ας μοιραστεί τον φόβο μου…», κι αλλού θα αγωνιά ο ποιητής, [..] «ποιητική ανάπαυλα θα ορίζει στείρα πορεία/ στέρφα γη/μόνο στιχάκια σκόρπια ν’ ανασάνουνε/ κι όλα στου Λύκου το στόμα θα ηχούν», θα ομολογήσει η ποιήτρια.

Λέγεται πως ποίηση είναι ένα τέχνασμα. Επαναλαμβάνει στη μυστηριώδη τάξη των λέξεων του ποιητή τη μυστηριώδη τάξη που στηρίζει τον κόσμο της δημιουργίας. Μυστηριώδης γιατί είναι ανεξήγητος, όπως ανεξήγητη είναι και η ποίηση. Ο Φερνάντο Πεσσόα κάπου αναφέρει:

«Ο ποιητής είναι ένας υποκριτής. /Υποκρίνεται τόσο τέλεια/που φτάνει να υποκρίνεται ότι είναι πόνος /ο πόνος που στ’ αλήθεια νιώθει». Μα η ποιητική της Δημητριάδου είναι πόνος. Ο πόνος που στ’ αλήθεια νιώθει η ποιήτρια αποτυπώνεται στους στίχους της με κοφτερή γλώσσα, επίθετα που δεν φείδονται αυστηρότητας, ενώ τα ρήματά της κινούνται ενώ περιγράφουν. Το ποίημα ομιλεί, αγριεύει, […] «αγρίεψε το ποίημα/σκλήρυνε η όψη του πολύ/δεν την αντέχει τη γραφή/πολλές γωνιές κοφτερές αίμα θα βγει απ’ τα σπλάχνα του…». Ίσως αναζητά την κάθαρση, ίσως οι στίχοι, οι λέξεις αναζητούν τη λύτρωση, καθώς ο έλεος κι φόβος τις καταργεί και το ποίημα.., «…να πως λειψό απομένει/με μιαν αναπηρία έκδηλη/

[πότε εγώ δεν το αντέχω

πότε εκείνο δεν μπορεί…]

Πενήντα εννέα ποιητικές συνθέσεις, κάποιες πεζόμορφες, συνθέτουν το νέο πόνημα της Διώνης Δημητριάδου, όπου επέλεξε «…σαν σε καθρέφτη…» ο Λύκος της να επανεγγραφεί […] «με μιαν αόριστη (μπορεί και αμήχανη) επιθυμία» να «αντικρίζει στον καθρέφτη.» Μοναχική η πορεία του ποιητή κι ο δρόμος συχνά ματωμένος.

Ο Λύκος μου ο πιο σκληρός

το πιο μοβόρο πλάσμα

στο αίμα έπνιξε

τα προσωπεία όλα

μόνος προβάλει πια

είμαι η μόνη λύση

λέει με σιγουριά

κι εγώ

το ξέρω

του απαντώ…

«Τρισέρημος» ο ποιητής, «μονήρης εν τω βίω», κυνηγημένος από τις ερινύες των στίχων του αντικρίζει τον κόσμο απαντώντας στον καθρέφτη του.

κι εγώ:

«δεν σου αρκεί

που καταστάλαξες

όλο το μέσα μου

φλέβες αποστραγγισμένες

θες τώρα και το πρόσωπο μου;»

 

Η Διώνη Δημητριάδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1956  αλλά ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Iστορία και Aρχαιολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και δίδαξε σε δημόσια λύκεια ως φιλόλογος. Γράφει ποιήματα αλλά και πεζά (λογοτεχνικά και δοκιμιακά) και ασχολείται με τα γραπτά των άλλων κάνοντας επιμέλειες εκδόσεων και δημοσιεύοντας (έντυπα και ηλεκτρονικά) άρθρα κριτικής λογοτεχνίας.

Παλίμψηστη του Λύκου μου μορφή

Στο περιοδικό Οδός Πανός επιμελείται τη στήλη «Διαβάζοντας τους ποιητές – μικρά κριτικά σημειώματα». Μετέχει στη συντακτική επιτροπή του λογοτεχνικού περιοδικού «Καρυοθραύστις» και συνδιευθύνει μαζί με τον ποιητή Κώστα Θ. Ριζάκη το έντυπο περιοδικό «Σταφυλή».

 Έχει εκδώσει δέκα βιβλία (πεζογραφίας, ποίησης, δοκιμιογραφίας και μετάφρασης) και έχει συμμετάσχει σε συλλογικές εκδόσεις, ενώ ποιήματά της και πεζά έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά, έντυπα και ηλεκτρονικά.

Συντονίζει τη Λέσχη Ανάγνωσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης της Αγίας Παρασκευής. Διατηρεί στο διαδίκτυο το λογοτεχνικό ιστολόγιο (blog) «Με ανοιχτά βιβλία». Είναι μέλος του Κύκλου Ποιητών.

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Οι πράκτορες της Συνοριοφυλακής έκλεισαν τη χρονιά με έναν ακόμη μήνα με ρεκόρ συλλήψεων παρανόμων μεταναστών.

Οι πράκτορες της Συνοριοφυλακής έκλεισαν τη χρονιά με έναν ακόμη μήνα με ρεκόρ συλλήψεων παρανόμων μεταναστών.

Περισσότεροι από 170.000 παράνομοι μετανάστες συνελήφθησαν από πράκτορες της Συνοριοφυλακής κατά μήκος των συνόρων ΗΠΑ-Μεξικού τον Δεκέμβριο του 2021, ανεβάζοντας το σύνολο για το ημερολογιακό έτος κοντά σε 1,9 εκατομμύρια, σύμφωνα με στοιχεία της Υπηρεσίας Τελωνείων και Προστασίας Συνόρων (CBP).

33 Ιστορίες για το 1821

33 Ιστορίες για το 1821

Άλλο ένα συλλογικό βιβλίο για τον ένδοξο ξεσηκωμό του 1821 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gema με τη συμμετοχή από 33 σύγχρονους και καταξιωμένους συγγραφείς. 33 ιστορικά διηγήματα που φανερώνουν πράξεις προσώπων -αγωνιστών και απλών ανθρώπων- που συνιστούν μια ιστορία ολοκληρώνοντας εκείνες τις πτυχές του απελευθερωτικού αγώνα από τον τουρκικό ζυγό.

«Φυσικές Καταστροφές και ληξιπρόθεσμες οφειλές, επίκεντρο της συνάντησης του Γ.Γ. Εσωτερικών & Οργάνωσης Μιχάλη Σταυριανουδάκη με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας»

«Φυσικές Καταστροφές και ληξιπρόθεσμες οφειλές, επίκεντρο της συνάντησης του Γ.Γ. Εσωτερικών & Οργάνωσης Μιχάλη Σταυριανουδάκη με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας»

Συνάντηση πραγματοποίησε ο Γενικός Γραμματέας Εσωτερικών και Οργάνωσης του Υπουργείου Εσωτερικών κ. Μιχάλης Σταυριανουδάκης με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδος κ. Νεκτάριο Φαρμάκη και τον αντιπεριφερειάρχη κ. Τάκη Παπαδόπουλο.