Η 15η Νοεμβρίου κάθε Φθινοπώρου -κατά την Παράδοση της Ορθόδοξης Ανατολής- σηματοδοτεί την αρχή της 40ήμερης Νηστείας των Χριστουγέννων… αλλά και την 1η Λειτουργική ημέρα, από το εναρχόμενο Χριστουγεννιάτικο 40λείτουργο, που προτάσσεται ως περίοδος πνευματικής προετοιμασίας μας για την επερχόμενη Μεγάλη Εορτή της Χριστιανοσύνης…
Οι ψυχές των κεκοιμημένων μας, που με τόση αγωνία τους φέρνουμε συχνά στην μνήμη… ζουν (εκεί όπου έχουν οδηγηθεί μετά την εκδημία τους…) μέσα σε μια πνευματική κατάσταση ύπαρξης… άγνωστη σε μας, που οι ίδιοι ‘έχτισαν’ με τον τρόπο ζωής τους επάνω στην γη. Μη μπορώντας, όμως, πλέον ν’ αλλάξουν οι ίδιες την αμετάβλητη μετα-βιολογική τους (όποια) πνευματική κατάσταση, στην οποία έχουν περιέλθει, εκεί στην ‘αντίπερα όχθη’ της ύπαρξης, περιμένουν από εμάς… που άφησαν πίσω τους, να ‘κινήσουμε νήματα’ προς την ανάπαυσή τους! Πρέπει, λοιπόν, να ενδιαφερθούμε για την ‘τύχη’ τους, ικετεύοντας ‘φορτικά’ τον Χριστό για τη συγχώρησή τους, μέσα από διάφορους τρόπους διεκπεραίωσης…
Οι τρόποι των ‘παρεμβάσεων’ αυτών, που υπέδειξαν οι Άγιοι της Εκκλησίας μας, είναι: οι θείες Λειτουργίες, τα Μνημόσυνα, τα Τρισάγια και οι ελεημοσύνες στο όνομα εκείνων που θέλουμε να ευεργετήσουμε…! Μεμονωμένες Λειτουργίες τελούνται γενικώς καθημερινά, καθ’ όλο το Εορτολογικό έτος. Σαρανταλείτουργα, όμως (δηλ. 40 συναπτές Θείες Λειτουργίες), τελούνται ειδικά κατά τις περιόδους των νηστειών, που προηγούνται των Μεγάλων Εορτών της Ορθοδοξία ς… όπως αυτή των Χριστουγέννων, που αρχίζει από αύριο, 15/12 (η αυριανή δηλ. Θεία Λειτουργία θα είναι η 1η εκ των 40 συνεχομένων της περιόδου αυτής).
Αν πραγματικά αγαπάμε τους προγόνους μας που έφυγαν για τον ουρανό, και μάλιστα εκείνους που έφυγαν πνευματικά απροετοίμαστοι… ας ενδιαφερθούμε για την σωτηρία τους και την ανάπαυση των ψυχών τους, καθώς οι ίδιοι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι’ αυτό… εφόσον «Εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια…»! Το 40λείτουργο είναι μια πράξη αγάπης… που μας προσφέρει την ευκαιρία: και τους προσφιλείς μας κεκοιμημένους (αλλά και τους ζώντες) να ευεργετήσουμε… και την ψυχή μας να αναπαύσουμε βαθιά, μέσα από την χαρά που εισπράττει η καρδιά μας όταν προσεύχεται για τους αναγκεμένους, ζώντες ή κεκοιμημένους…!
Επειδή, στις εκάστοτε προσκλήσεις της Μάννας-Εκκλησίας για συμμετοχή μας στα τελούμενα 40λείτουργα, προτάσσεται η ιδιαίτερη ψυχική ωφέλεια που λαμβάνουν από αυτά οι κεκοιμημένοι, θεωρείται εσφαλμένα ότι η τέλεσή τους προορίζεται μόνο για τις ψυχές των κεκοιμημένων μας… αλλ’ αυτό είναι λάθος!Κάθε Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία (πολύ δε περισσότερο το 40λείτουργο, που είναι 40 Θείες Λειτουργίες συνεχόμενες καθημερινά, όπως μας παραδόθηκε από τους Αγίους Πατέρες ως κατ’ εξοχήν πράξη εξιλασμού…) είναι μια δραστική ΙΚΕΣΙΑ προς τον Θεό του Ελέους, για… ΒΡΟΧΗ ΕΥΣΠΛΑΓΧΝΙΑΣ επάνω στην ‘ξηρασία’ που μαστίζει τις ψυχές όλων των προσφιλών μας, ζώντων και κεκοιμημένων!
Αυτή η Ουράνια ΒΡΟΧΗ ΕΛΕΟΥΣ και ΔΡΟΣΙΑ ΑΝΑΨΥΞΕΩΣ… ευδοκεί ο Χριστός μας να εισχωρεί παντού (στα επίγεια… στα επουράνια… ακόμα και στα καταχθόνια του Άδου…) και να δροσίζει μέχρι πλησμονής και ν’ αναψύχει κάθε διψασμένη και φρυγμένη ψυχή που συναντά, όπου κι’ αν ευρίσκεται… σε όποια μεταφυσική κατάσταση κι’ αν είναι εγκλωβισμένη εξαιτίας των επιλογών της…!Συνεπώς, ας ΜΗΝ διστάσουμε να ΔΡΟΣΙΣΟΥΜΕ όλους τους αγαπημένους μας, ζώντες και κεκοιμημένους, που περιμένουν από εμάς να τους νοιαστούμε και να τους ευεργετήσουμε… εγγράφοντάς τους στο 40λείτουργό που ξεκινά. Επιπλέον, ας ΔΡΟΣΙΣΤΟΥΜΕ κι’ εμείς οι ίδιοι απ’ αυτή την ΟΥΡΑΝΙΑ ΒΡΟΧΗ της Χάρης!
Και προς επίρρωση των ανωτέρω, μεταφέρουμε τις θεοφώτιστες σκέψεις ενός αγαπημένου νεοφανούς Αγίου της Ορθόδοξης Ανατολής, που άφησε έντονο το πνευματκό του ‘αποτύπωμα’ στην Ελληνική κοινωνία και στην Οικουμενική Ορθοδοξία : «Οι Λειτουργίες και τα μνημόσυνα είναι ο καλύτερος ‘δικηγόρος υπεράσπισης’ στο κριτήριο του Θεού, για τις ψυχές των κεκοιμημένων μας (και όχι μόνο)! Αυτά τα άγια μέσα, έχουν από τον Χριστό την πνευματική δύναμη ακόμα και να βγάζουν ψυχές από την κόλαση! Ό,τι πιο σημαντικό και ψυχωφέλιμο θα μπορούσαμε να κάνουμε για κάποιον κεκοιμημένο συγγενή ή φίλο μας, είν’ ένα 40λείτουργο για την ψυχή του… κι’ αν μπορούμε, να το συνδυάσουμε με κάποια ελεημοσύνη στους φτωχούληδες του Θεού…» (Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, «Οικογενειακή Ζωή», Τόμος Δ΄).
