ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είπαν Οι Φίλοι

January 26, 2022

EnglishGreek
greek-news-and-Radio-FL-logo

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida
The Greek Newspaper and the Greek Radio of Florida

EnglishGreek

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

ΤΟ ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ

17 Aug, 2021

ΓΕΝΙΚΑ

Το Απολιθωμένο δάσος της Λέσβου είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα απολιθωμένα δάση στον κόσμο, με το άλλο να βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους στην Αριζόνα των ΗΠΑ. Απολιθωμένοι κορμοί βρίσκονται διάσπαρτοι σε μία έκταση 150 τετραγωνικών χιλιομέτρων που περικλείεται από τους οικισμούς Σίγρι, Ερεσός και Άντισσα στη δυτική Λέσβο. Μεμονωμένα απολιθώματα βρίσκονται και σε πολλά άλλα μέρη του νησιού.
Η πρώτη παλαιοβοτανική έρευνα των απολιθωμένων φυτών της Λέσβου και της Ελλάδας, γενικότερα, πιστεύεται ότι έγιναν τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Θεόφραστο (372-287 π.Χ.) ο οποίος καταγόταν από τη Λέσβο. Πιθανότατα στο χαμένο έργο του «Περί των Λιθουμένων» περιέχει περιγραφές των απολιθωμένων φυτών της Λέσβου. Επίσης, την ύπαρξη απολιθωμένων φυτών περιγράφει στο έργο του “Περί λίθων” που σώζεται.

Η θέση όπου βρίσκεται το πάρκο απολιθωμένου δάσους, ήταν γνωστή από τον 18ο αιώνα, εξαιτίας του μεγάλου αριθμού απολιθωμάτων. Η έκταση αυτή απαλλοτριώθηκε από το ελληνικό δημόσιο το 1966, έτσι, ώστε να προστατευθούν και να αναδειχθούν τα απολιθώματα και απέκτησε το καθεστώς διατηρητέου μνημείο το 1985. Ήδη από το 1842, σε μια έκθεση απολιθωμάτων στο Γκράτς της Αυστρίας, είχαν εκτεθεί δείγματα απολιθωμένων φυτών από τη Λέσβο, ενώ, την ίδια εποχή, ο Αυστριακός βοτανολόγος Franz Unger περιέγραψε διάφορα είδη απολιθωμένων φυτών από τη Λέσβο.

Το 1994 ιδρύθηκε Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου στον οικισμό Σίγρι, στο δυτικό άκρο της Λέσβου. Το Μουσείο έχει ως στόχο τη μελέτη, έρευνα, ανάδειξη, συντήρηση και φύλαξη του Απολιθωμένου Δάσους της Λέσβου. Από το 2000, το Μουσείο είναι ιδρυτικό μέλος του δικτύου Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων και το 2004 εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO. Το 2001 απέσπασε το πρώτο ευρωπαϊκό βραβείο από το Ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών eurocite για τη διαχείριση του απολιθωμένου δάσους Λέσβου.
Το Νοέμβριο του 2011, ο δήμος Λέσβου υπέβαλε φάκελο στην UNESCO, με σκοπό όλο το νησί να ενταχθεί στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων αυτής. Το 2012, η UNESCO ενέκρινε την υποψηφιότητα της Λέσβου και την ενέταξε ολόκληρη στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων, έπειτα από απόφαση που ελήφθη στο Οπόρτο της Πορτογαλλίας.
Το 2014, το απολιθωμένο δάσος της Λέσβου προστέθηκε στον ενδεικτικό κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

ΓΕΩΛΟΓΙΑ

Ο ηφαιστειακός δόμος του Απολιθωμένου Δάσους της Λέσβου είναι αποτέλεσμα της μειοκαινικής (εποχή που εκτείνεται από 23 εκατομμύρια μέχρι 5,332 εκατομμύρια χρόνια) ηφαιστειακής δραστηριότητας στο νησί. Το δυτικό τμήμα της Λέσβου αποτελείται από πυροκλαστικά υλικά τα οποία καλύπτουν παλαιότερα πετρώματα. Τα παλαιότερα πετρώματα είναι περμιοτριαδικής ηλικίας (γεωλογική εποχή που εκτείνεται από 299 μέχρι 175 εκατομμύρια χρόνια) και είναι σχιστόλιθοι, χαλαζίτες, φυλλίτες και μεταψαμμίτες που εναλλάσσονται με μάρμαρα και κρυσταλλικούς ασβεστόλιθους. Αυτά τα πετρώματα αποτελούν το έδαφος στο οποίο αναπτύχθηκε το δάσος. Τα πυροκλαστικά υλικά προέρχονται από την έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα που έλαβε χώρα στο Βόρειο Αιγαίο πριν από 21 με 16 εκατομμύρια χρόνια. Τα ηφαιστειακά υλικά καλύπτουν τα 2/3 της Λέσβου.

Η ηφαιστειακή δραστηριότητα ήταν αποτέλεσμα τις σύγκρουσης τις ευρασιατικής λιθοσφαρικής πλάκας στον Βορρά με την αφρικανική λιθοσφαρική πλάκα στον Νότο, με αποτέλεσμα τη βύθιση τις δεύτερης κάτω από την πρώτη. Η αφρικανική πλάκα λιώνει και στη συνέχεια το λιωμένο υλικό κινείται τις την επιφάνεια και δημιουργεί ένα τόξο ηφαιστείων πίσω από τη περιοχή σύγκρουσης των δύο πλακών. Η περιοχή σύγκλισης βρίσκεται νότια τις Κρήτης και υπάρχουν ενεργά ηφαίστεια στη Σαντορίνη και τη Νίσυρο.
Οι ηφαιστειακές εκρήξεις προκάλεσαν την έξοδο τεράστιων ποσοτήτων λάβας, στάχτης και άλλων ηφαιστειακών υλικών που σκέπασαν μεγάλες εκτάσεις. Πυροκλαστικές ροές κινήθηκαν από τα ανατολικά τις τα δυτικά και σκέπασαν το μεγάλο, πυκνό και πλούσιο δάσος που υπήρχε την εποχή εκείνη. Πολλά από τα δέντρα του δάσους έσπασαν και έπεσαν, αφήνοντας πίσω κορμούς ύψους τις με δύο μέτρων. Κάτι παρόμοιο συνέβη το 1980 με την έκρηξη του όρους τις Αγίας Ελένης τις ΗΠΑ. Σε τις περιπτώσεις η ηφαιστειακή στάχτη παρασύρθηκε από τις έντονες βροχοπτώσεις που ακολούθησαν τις ηφαιστειακές εκρήξεις κι έτσι δημιουργήθηκαν μεγάλες λασπορροές πυροκλαστικών υλικών. Τα πυροκλαστικά πετρώματα σχηματίζουν στρώματα διαφορετικής σύστασης. Υπάρχουν ορίζοντες ελαφρόπετρας, λασπορροών και ηφαιστειακών κροκαλοπαγών. Το κατώτερο στρώμα αποτελείται από αερομεταφερόμενη ηφαιστειακή στάχτη από τις εκρήξεις, η οποία κατακάθισε πρώτη, σχηματίζοντας ένα ορίζοντα ελαφρόπετρας. Αυτό το στρώμα καλύφθηκε από λασπορροές που μετέφεραν στάχτη που είχε κατακαθίσει σε ψηλότερα σημεία. Η ροή του νερού δημιούργησε, τις, τις αποθέσεις κροκαλοπαγών, των οποίων το αποστρογγυλεμένο σχήμα δείχνει ότι διήνυσαν αρκετά μεγάλες αποστάσεις.

Αυτά τα ηφαιστειακά υλικά κάλυψαν τους κορμούς και τα κλαδιά των δέντρων απομονώνοντάς τους από το υπόλοιπο περιβάλλον. Σε αυτές τις συνθήκες έγινε εφικτή η μόριο προς μόριο αντικατάσταση του βιολογικού υλικού με πυριτικό πέτρωμα (χαλαζίας). Η διαγένεση, όπως ονομάζεται αυτή η διαδικασία, έγινε υπό σχεδόν ιδανικές συνθήκες. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των κορμών, όπως οι ετήσιοι δακτύλιοι, οι ανωμαλίες του εξωτερικού φλοιού κτλ. είναι διατηρημένα σε άριστη κατάσταση. Εξαιτίας της παρουσίας οξειδίων διαφόρων μετάλλων στοιχείων, όπως σίδηρος, χαλκός και μαγγάνιο, οι κορμοί έχουν διάφορες αποχρώσεις. Το γεγονός ότι έχουν βρεθεί απολιθωμένες ρίζες ανάμεσα σε απολιθωμένους κορμούς δείχνουν ότι ανάμεσα στις ηφαιστειακές εκρήξεις αναπτύχθηκε νέο δάσος, το οποίο στη συνέχεια απολιθώθηκε.

ΠΑΛΑΙΟΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ

Από τη μελέτη της απολιθωμένης χλωρίδας προκύπτει ότι το κλίμα στην περιοχή του Αιγαίου πριν 20 εκατομμύρια χρόνια ήταν υποτροπικό που μεταβαλλόταν σε θερμό ηπειρωτικό. Σήμερα δάση, ανάλογα με αυτό που βρισκόταν στη Λέσβο, παρατηρούνται στην υποτροπική Ασία και Αμερική. Από τις ερευνητικές εργασίες του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου τα τελευταία δέκα χρόνια στη περιοχή του Απολιθωμένου Δάσους, έχουν αποκαλυφθεί διαφορετικές ζώνες βλάστησης, συνθέτοντας, έτσι, την εικόνα της βλάστησης που επικρατούσε στην περιοχή πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια. Το δάσος βρισκόταν σε μια ζώνη όπου υπήρχαν μικτά δάση κωνοφόρων, ενώ σε χαμηλότερα υψόμετρα φύτρωναν φοινικόδεντρα και πλατύφυλλα φυτά.
Το απολιθωμένο δάσος αποτελείτο από κωνοφόρα, αγγειόσπερμα – ανθοφόρα φυτά, και λίγα πτεριδόφυτα. Στα κωνοφόρα περιλαμβάνεται το γένος Taxodioxylon, που ήταν προγονική μορφή του φυτού σεκόια, που φύεται στις δυτικές ακτές των Ηνωμένων Πολιτειών. Υπολογίζεται ότι κάποια φυτά του γένους πρέπει να ξεπερνούσαν σε ύψος τα 100 μέτρα. Το είδος Pinoxylon paradoxum (πεύκη η παράδοξη) παίζει σημαντικό ρόλο στην σύνθεση του δάσους κωνοφόρων. Το είδος ανήκει στην οικογένειες των πρωτοπευκίδων και προσδιορίστηκε για πρώτη φορά στο πάρκο. Αυτό το είδος έχει την ιδιαιτερότητα ότι συνδυάζει τόσο χαρακτηριστικά ελάτου, όσο και πεύκου, των οποίων αποτελεί προγονική μορφή. Έχουν προσδιορισθεί, επίσης, φυτά της οικογένειας κυπαρισσίδες, όπως το γένος tetraclinoxylon και το σπάνιο κωνοφόρο Κουνιχάμια η μειοκαινική.
Τα αγγειόσπερμα – ανθοφόρα φυτά περιλαμβάνουν αντιπρόσωπους των ειδών Λεύκα, Δάφνη, Κανελλόδενδρο, Πλάτανος, Δρυς, Οξιά, Σκλήθρο, Βάτος, Σφένδαμος και Καρυδιά. Επίσης, έχουν προσδιοριστεί πολλά είδη φοινικίδων, όπως Phoenix και Palmoxylon. Οι ανασκαφές έδειξαν ότι μετά την καταστροφή και απολίθωση του δάσους κωνοφόρων αναπτύχθηκε στον ίδιο ορίζοντα ένα δάσος αγγειόσπερμων το οποίο στην συνέχεια απολιθώθηκε από άλλη έκρηξη.

Αν και η χλωρίδα του απολιθωμένου δάσους έχει μελετηθεί εκτενώς, λίγα είναι γνωστά για τη πανίδα του. Οι ερευνητικές εργασίες, που πραγματοποιήθηκαν από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου το 1999 στην περιοχή του Γαβαθά Άντισσας, έφεραν στο φως τα οστά του πρώτου ζώου που βρέθηκε μέχρι σήμερα στην περιοχή του Απολιθωμένου Δάσους. Τα ευρήματα ανήκουν σε μεγάλο προβοσκιδωτό τις οικογένειας των δεινοθηρίων, προγονική μορφή των σημερινών ελεφάντων. H κατώτατη ηλικία που καθορίστηκε είναι των 18,4 εκατομμυρίων ετών. Πρόκειται για το αρχαιότερο δείγμα δεινοθηρίου στην Ελλάδα, και πιθανότατα και στην Ευρώπη. Η ύπαρξη του απολιθώματος σε ιζήματα κάτω από τα πρώτα ηφαιστειακά πετρώματα της Δυτικής Λέσβου, υποδηλώνει ότι το ζώο ήταν ένας από τους κατοίκους του υποτροπικού δάσους που υπήρχε στη Λέσβο αποδεικνύοντας, έτσι, τη μετακίνηση δεινοθηρίων από την Αφρική προς την Ευρώπη, μέσω της Μικράς Ασίας και της Ελλάδας.

Η μελέτη του παλαιοπεριβάλλοντος της περιοχής πιστοποίησε ότι το ζώο αυτό ζούσε στις παρυφές του Απολιθωμένου Δάσους κοντά σε μια μεγάλη λίμνη που υπήρχε εκεί πριν 20 περίπου εκατομμύρια χρόνια και τρεφόταν από την πλούσια βλάστηση του υποτροπικού δάσους. Τα οστά βρίσκονταν μέσα σε σκληρό πέτρωμα και μεταφέρθηκαν στα εργαστήρια του Μουσείου, όπου ακολούθησε ο καθαρισμός τους από τα σκληρά πυριτιωμένα υλικά που τα περιέβαλαν. Μετά την ολοκλήρωση της εργασίας καθαρισμού αποκαλύφθηκε η κάτω γνάθος του ζώου μαζί με την οδοντοστοιχία του καθώς και τμήματα που την ένωναν με το κρανίο του ζώου. Η οδοντοστοιχία, έχει διατηρηθεί ακέραιη με 5 δόντια σε κάθε πλευρά της γνάθου. Οι έρευνες έδειξαν ότι αυτό ανήκει στο είδος Prodinothirium bavaricum, στην υπόταξη Deinotherioidea που αποτελεί πλευρικό κλάδο των Προβοσκιδωτών με χαρακτηριστική αυτονομία. Στα ζώα αυτά χαυλιόδοντες υπήρχαν μόνο στην κάτω γνάθο που ήταν κυρτωμένοι προς τα πίσω και χρησίμευαν για να τραβάει και να ξεριζώνει χόρτα και ρίζες από τους βάλτους μέσα στους οποίους ζούσε, καθώς, επίσης, και για να στηρίζεται στα δέντρα, έτσι ώστε να διευκολύνεται στο κόψιμο των κλαδιών και των φύλλων. Τα απολιθώματα του αποτελούν σπανιότατο εύρημα, αφού μέχρι σήμερα έχουν εντοπισθεί ελάχιστα δείγματα μεγάλων σπονδυλόζωων ηλικίας Κατωτέρου Μειόκαινου όχι μόνο στον ελληνικό, αλλά και στον ευρωπαϊκό χώρο.

Στην περιοχή, έχουν πραγματοποιηθεί ολοκληρωμένες παρεμβάσεις για την συντήρηση, ανάδειξη και προστασία των απολιθωμένων κορμών. Ο επισκέπτης του Πάρκου μπορεί να περιηγηθεί σε μια ολόκληρη βουνοπλαγιά, από ειδικά διαμορφωμένα μονοπάτια και να θαυμάσει τις μοναδικές εμφανίσεις Πρωτοπευκιδών, που σχηματίζουν μικρές συστάδες και αποτελούν τους προγόνους του σύγχρονου Πεύκου.

 

ΠΗΓΕΣ

  1. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%B8%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF_%CE%B4%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9B%CE%AD%CF%83%CE%B2%CE%BF%CF%85
  2. https://www.lesvosmuseum.gr/episkepsi-sto-apolithomeno-dasos-lesvou
  3. http://www1.aegean.gr/gympeir/APOLITHOMENO.htm
  4. https://m.naftemporiki.gr/story/1685615/lesbos-to-apolithomeno-dasos-sunexizei-na-apokaluptei-ta-mustika-tou
  5. https://ecozen.gr/2021/05/apolithomeno-dasos-lesvou-ektithentai-monadika-evrimata/

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Οι πράκτορες της Συνοριοφυλακής έκλεισαν τη χρονιά με έναν ακόμη μήνα με ρεκόρ συλλήψεων παρανόμων μεταναστών.

Οι πράκτορες της Συνοριοφυλακής έκλεισαν τη χρονιά με έναν ακόμη μήνα με ρεκόρ συλλήψεων παρανόμων μεταναστών.

Περισσότεροι από 170.000 παράνομοι μετανάστες συνελήφθησαν από πράκτορες της Συνοριοφυλακής κατά μήκος των συνόρων ΗΠΑ-Μεξικού τον Δεκέμβριο του 2021, ανεβάζοντας το σύνολο για το ημερολογιακό έτος κοντά σε 1,9 εκατομμύρια, σύμφωνα με στοιχεία της Υπηρεσίας Τελωνείων και Προστασίας Συνόρων (CBP).

33 Ιστορίες για το 1821

33 Ιστορίες για το 1821

Άλλο ένα συλλογικό βιβλίο για τον ένδοξο ξεσηκωμό του 1821 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gema με τη συμμετοχή από 33 σύγχρονους και καταξιωμένους συγγραφείς. 33 ιστορικά διηγήματα που φανερώνουν πράξεις προσώπων -αγωνιστών και απλών ανθρώπων- που συνιστούν μια ιστορία ολοκληρώνοντας εκείνες τις πτυχές του απελευθερωτικού αγώνα από τον τουρκικό ζυγό.

«Φυσικές Καταστροφές και ληξιπρόθεσμες οφειλές, επίκεντρο της συνάντησης του Γ.Γ. Εσωτερικών & Οργάνωσης Μιχάλη Σταυριανουδάκη με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας»

«Φυσικές Καταστροφές και ληξιπρόθεσμες οφειλές, επίκεντρο της συνάντησης του Γ.Γ. Εσωτερικών & Οργάνωσης Μιχάλη Σταυριανουδάκη με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας»

Συνάντηση πραγματοποίησε ο Γενικός Γραμματέας Εσωτερικών και Οργάνωσης του Υπουργείου Εσωτερικών κ. Μιχάλης Σταυριανουδάκης με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδος κ. Νεκτάριο Φαρμάκη και τον αντιπεριφερειάρχη κ. Τάκη Παπαδόπουλο.