Και να που περιμένουμε και φέτος με λαχτάρα την ομορφότερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, για να γιορτάσουμε τον ερχομό του Χριστού στη Γη μας.
Μυριάδες τα πολύχρωμα φώτα αυτές τις ημέρες με τα ομορφότερα στολίδια στις βιτρίνες των καταστημάτων, των μεγάλων λεωφόρων, των πλατειών και των σπιτιών μας, προς τέρψη οφθαλμών μικρών και μεγάλων.
Ημέρα χαράς όπου μετά τα θρησκευτικά μας καθήκοντα θα ανταλλάξουμε θερμές ευχές για την Ειρήνη, την Αγάπη, την μακροζωία και θα καθίσουμε στο τραπέζι μας με τα ωραιότερα εδέσματα πάλι προς τέρψη του εαυτού μας, χωρίς να εννοούμε ακριβώς τη σημασία αυτής της μεγάλης γιορτής!
Ο Υιός του Θεού ήρθε πριν από χρόνια και γεννήθηκε σ’ενα φτωχικό στάβλο, σε μια φάτνη με ευτελή ασήμαντα άχυρα, ανάμεσα σε άσχημες οσμές αθώων ζώων..
Τυχαίο;
Δεν μπορούσε να γεννηθεί με μεγαλύτερη ευπρέπεια;
Και όμως, δεν υπήρχε χώρος, τόπος για την υποδοχή ενός ασήμαντου βρέφους…
Ανέκαθεν οι φτωχοί, οι ταπεινοί άνθρωποι δεν ήταν ευπρόσδεκτοι στους “σοφούς” τους “επιφανείς” και “ειδήμονες” της τότε εποχής.
Αλήθεια… μήπως και σήμερα δεν παρατηρούμε την ίδια εικόνα;
Η διδαχή του Χριστού εξακολουθεί να είναι μωρία..
Αναρωτιέμαι.. τον Άρχοντα της Ειρήνης, της αγάπης, και της αλληλεγγύης για τον οποίο έχουν γραφτεί στιβάδες βιβλία έγιναν πράξεις επί της ουσίας;
Ελάχιστες..
Η “πολυμάθεια” πολλές φορές μας έχει κάνει “Θεούς”
Η Ειρήνη όμως του Χριστού, δεν διδάσκεται πουθενά.
Σε ποιές σχολές και πανεπιστήμια καλλιεργείται το πνεύμα μας ώστε να γίνει πράξη στη ζωή μας;
Κι αν έχει γίνει ως ένα βαθμό πόσο διαρκεί;
Γιατί η αγάπη Του εξαντλείται χωρίς ουσία παρά μόνο σε εφήμερες γιορτές στον κόσμο που ζούμε;
Πως αφήνουμε το σκοτάδι να βασιλεύει μέσα μας νομίζοντας ότι έχουμε φως;
Αρκούμαστε σε ευφάνταστα βεγγαλικά που ξεγελούν εντέχνως τις μεγάλες προσδοκίες μας και ξεχνάμε ακόμη μια φορά το μεγαλειώδες δώρο του Χριστού!
Εάν εκτιμούσαμε τους λόγους Του, δεν θα υπήρχε τόση μεγάλη αναταραχή στα έθνη.
Ούτε άνθρωποι ενδεείς, απορριμένοι χωρίς τα απαραίτητα προς το ζην.
Άνθρωποι που συνεχίζουν να μάχονται, να αλληλοσκοτώνονται χωρίς έλεος, παρότι πολλοί από αυτούς γνωρίζουν ότι τίποτε δεν τους ανήκει τελικά..
Μέχρι σήμερα ο Χριστός ζητά να γεννηθεί σε ταπεινές καρδιές για να τοποθετήσει τη δική Του Ειρήνη.
Στους ίδιους ανθρώπους ήρθε πριν 2023 χρόνια και οι ίδιοι άνθρωποι όπως και σήμερα δεν τον δέχτηκαν
Εάν τον είχαν δεχτεί, ο κόσμος μας θα ήταν εντελώς διαφορετικός!
Πώς να εννοήσει ανθρώπου νούς αυτή την μοναδική προσφορά;
Μόνο εάν εμείς Του παραχωρήσουμε την καρδιά μας σαν την φτωχική φάτνη της Βηθλεέμ, τότε θα δούμε με άλλα μάτια τον κόσμο γύρω μας! Ας ανοίξουμε λοιπόν φέτος με ειλικρινή πρόθεση τις καρδιές μας, για να γεννηθεί η αγάπη Του, η Ειρήνη Του και ο φωτισμός Του να φωτίσει για να ζεστάνει εξ ολοκλήρου τη ζωή μας που είναι τόσο σύντομη…
Καλά Χριστούγεννα και χρόνια πολλά με όλη την αγάπη μου.
Πόσο αξίζει η αγάπη σου τώρα
Τώρα που στο άχυρο
το ανέσπερο
στη θάμπη της πάχνης
λάμπει χρυσό…
Μη λυπηθείτε το φθαρτό…
Το αμάρτημα ξεπλένεται στο χώμα ,
μα στη ψυχή ,
ζωή αέναη γεννάται
Ανακυκλώνει γη και ουρανό
το θεανθρώπινο…
Γελοίος είμαι,
τα πάθη αποζητώντας ..
Κι έτσι ,σε ανασπάζομαι σκυφτός
πεπαιδευμένος η αμαθής
στο υπέρλαμπρο σου
σταυρωμένος…
Ιδού ο Φωτεινός
που γονατίζω…
Χρόνια πολλά, Καλά Χριστούγεννα!
photo falco / https://pixabay.com
