Στον Γιώργο Μοσχόπουλο
(Φιλόλογο – Ιστορικό)
Καλπάζει το υπερρεαλιστικό άλογο
πάνω στο αιώνιο κύμα.
Λάβαρα ανεμίζουν οι στρατιώτες.
Ο Βοριάς σφυρίζει άγνωστες μελωδίες·
μοστράροντας τ΄ άγρια δόντια
ή φλογέρες από κόκκαλα ζώων
παλαιολιθικής εποχής.
Ο Κάλβος κοιμάται
μες την αιώνια σιωπή του.
Απολιθωμένα χαμόγελα μετράει
στους αιώνες.
Φοβάται μην του πάρουν
το μαρμαρένιο κεφάλι
οι Εγγλέζοι·
και τον περιφέρουν ακέφαλο
στο Ιόνιο
οι πειρατές.
Καλπάζεις στο υπερρεαλιστικό όνειρο.
Τις κομμένες φλέβες έκανες δειλινό·
Ποιητή μου…
photo neelam279, https://pixabay.com























