Πλαστουργός λεπτότητας στης λεπτομέρειας την κουπαστή. Ταξιδεύεις με τους δικούς σου Αγίους. Γεωμέτρης αισθημάτων σ΄ ευλόγησε ο Διονύσιος Σολωμός: “Όπου κι αν πας πάντα να επιστρέφεις, στον ουρανό της παιδικής σου ηλικίας και στην ποίηση.” Στο Ιόνιο γράφεις τη δική...

Διαβήκαμε έρημο και γιοφύρια στα σκοτεινά ματωμένα χρόνια στην άκρη της λίμνης θα χτίσουμε τα όνειρά μας. Με αγκωνάρια μνήμες θα διασώσουμε αξίες ετοιμόρροπες. Όργωμα γης, αλλά πρώτα τις καρδιές μας θα φυτέψουμε σπόρους χορταίνοντας με τα ελάχιστα, θα ταΐσουμε...

Ένα ανθοπωλείο όλο μνήμες το στήθος μου· υπάρχεις. Η ζωή μου γέμισε όστρακα από θάλασσες του Καββαδία. Δάσος από φαγωμένες λέξεις.   Επιδρομή σαρκοβόρων φόβων…   Τα σκαλιά ανέβηκα για ν΄ ακούγεται τη νύχτα ο λυγμός· αντέχεις; Ψηλά κοίταξα για να βρέξει φως ο...

Πάνω στης καταιγίδας το δελφίνι υποκλίθηκα στο άγνωστο. Τους χρησμούς μου ήπιε το νερό. Λένε πως όσοι νοσταλγούν πενθούνε. Πονάνε τις αστροφεγγιές που χάνονται στο χάος.   Απόχτησα απαντήσεις γεύτηκα καρπούς κι ερωτήματα.   Από αρχαιοτάτων πόνων έτσι γίνεται...

Στον Γιώργο Μοσχόπουλο(Φιλόλογο - Ιστορικό) Καλπάζει το υπερρεαλιστικό άλογο πάνω στο αιώνιο κύμα. Λάβαρα ανεμίζουν οι στρατιώτες. Ο Βοριάς σφυρίζει άγνωστες μελωδίες· μοστράροντας τ΄ άγρια δόντια ή φλογέρες από κόκκαλα ζώων παλαιολιθικής εποχής. Ο Κάλβος κοιμάται μες...

Μνήμη Ζήσιμου Λορεντζάτου Το ξέρω· θα σε ξαναβρώ μετά από αιώνες. Μπροστά στην απεραντοσύνη σου· βεβαιότητα του ανεκπλήρωτου. Βουβαίνομαι! Μου χάρισες χαμόγελα της Σελήνης το ανατρίχιασμα του κορμιού ξέφρενο πάθος. Παράταξη αστεριών, μετρώ όρκους. Δεν υπάρχει πόνος...

Μνήμη Κικής Δημουλά Ήρθες απρόσκλητη μέσα στο έρεβος κι έγινες αστροφεγγιά γενναιόδωρη με σπόρους για πουλιά και χιόνι για διψασμένους. Ανθώνας τα μαλλιά σου. Στο φαράγγι της Αγίας Βαρβάρας οι θηλές του βράχου στάζουν φως! Ήρθες να ορκιστείς -μην αμφιβάλλεις- και ο...

Μνήμη Γεράσιμου Φωκά (Μητροπολίτη Κεφαλληνίας) Αν δεν μπορούν να σε θαυμάσουν ας ξαποστάσουν στον ίσκιο σου. Προετοιμάσου για προσευχή. Δέντρο αιωνόβιο συνομιλείς με το φως μπαίνεις βαθιά στη γη. Οι ερωτευμένοι χαράζουν ονόματα στη φλούδα σου! Απολαμβάνεις συναυλίες...

Τα λυτρωτικά ποιήματα είναι πάντα σύντομα και λυπημένα. Εραστής των κουκουτσιών της λακωνικής λιτότητας. Δε θέλω επεξηγήσεις ούτε υπερβολικά στολίδια, αδυνατίζουν το ποίημα σκοτώνουν τ΄ όνειρο! Μην προσπαθείς να με σκοτώσεις έχω αντισώματα. Δε ζητώ και πολλά μόνο να...

Σε τούτο το πέλαγος· αναβλύζει έκπληξη των φλεβών γέροι ναυτικοί, σκοτεινά πλεούμενα με οβολούς δακρύων. Ευαγγελισμός χρωμάτων εκατομμύρια μόρια φωτός απομεινάρια αίγλης. Στα κηροπήγια πένθος. Στη χώρα των πουλιών αρχιτεκτονική λύπης. Αποστηθίζουμε νοήματα. Μοιράζουμε...