Μη χάνεσαι σε προδίδει η αλήθεια σου το μέσα φως, όσοι σ’ αγάπησαν θα σε βρουν και στο σκοτάδι.   Αν είναι να έρθεις στην άκρη του σύμπαντος λύχνος σου θα γίνω πηγή κι ονειροφύλακας.   Τον ώμο σου αποζητάω. Πορεύομαι με λέξεις στις αποσκευές μου και το λυγμό...

Μιλάμε για την αρετή. Ορυκτό μας η ποίηση οδοδείκτης· όπου μας πάει, πάμε ακόμα και στη φωτιά ακόμα και στη στάχτη!   Στην άλλη όχθη τ’ ουρανού με λίγους αδελφούς θα σας βλέπουμε απέναντι. Μας έλκει το ασυνήθιστο με φρόνημα νεανικό βέλος.   Όμηρε!... Λίγοι...

Θέλω να παλέψω να ασκηθώ. Θέλω να γίνω άνθρωπος. Να μεταλάβω τη θλίψη της εργατικής τάξης. Θέλω να γίνω άνθρωπος!... Θέλω να σβήσω από λεξιλόγιο του μέλλοντος λέξεις καταραμένες. Όπως συμφέρον, χρήμα, περιουσία, κέρδος, υπεραξία τράπεζες, αγορές και οίκους οικονομικών...

Φέρνω στις εκβολές σου ό,τι γεννά η μνήμη μου στις πηγές της ψυχής σου να πιούμε τέτοια νάματα.   Πάμε Φιλαράκο στο ξέφωτο· στο βράχο που φυτρώνουν τα μελλοντικά όνειρα. Τόσες Δεκαετίες μαθαίνουμε πως πάντα κάτι εκλεκτές μειοψηφίες σώζουν στο τέλος τη παρτίδα. Αν...

Για δέκα βήματα μπροστά δέκα σκαλιά πάνω· ξοδέψαμε τη ζωή μας! Ανακαλύψαμε πλόες ονείρων, τροχιές άστρων, ταξιδέψαμε όπου τελειώνει ο ουρανός… Γίναμε οιωνοσκόποι. Ανακαλύψαμε την ηλικία της θάλασσας. Αποθηκεύσαμε όστρακα κι αλάτι. Είδαμε τα χρώματα της Ίριδας, τη...

Την ξοδέψαμε τη ζωή μας για δέκα βήματα μπροστά για δέκα σκαλιά πάνω. Αλλά και μέχρι να ανακαλύψουμε πλόες ονείρων τροχιές άστρων και να ταξιδέψουμε όπου τελειώνει ο ουρανός. Να γίνουμε οιωνοσκόποι. Να ανακαλύψουμε την ηλικία της θάλασσας. Να αποθηκεύσουμε τα όστρακα...

Πλαστουργός λεπτότητας στης λεπτομέρειας την κουπαστή. Ταξιδεύεις με τους δικούς σου Αγίους. Γεωμέτρης αισθημάτων σ΄ ευλόγησε ο Διονύσιος Σολωμός: “Όπου κι αν πας πάντα να επιστρέφεις, στον ουρανό της παιδικής σου ηλικίας και στην ποίηση.” Στο Ιόνιο γράφεις τη δική...

Διαβήκαμε έρημο και γιοφύρια στα σκοτεινά ματωμένα χρόνια στην άκρη της λίμνης θα χτίσουμε τα όνειρά μας. Με αγκωνάρια μνήμες θα διασώσουμε αξίες ετοιμόρροπες. Όργωμα γης, αλλά πρώτα τις καρδιές μας θα φυτέψουμε σπόρους χορταίνοντας με τα ελάχιστα, θα ταΐσουμε...

Ένα ανθοπωλείο όλο μνήμες το στήθος μου· υπάρχεις. Η ζωή μου γέμισε όστρακα από θάλασσες του Καββαδία. Δάσος από φαγωμένες λέξεις.   Επιδρομή σαρκοβόρων φόβων…   Τα σκαλιά ανέβηκα για ν΄ ακούγεται τη νύχτα ο λυγμός· αντέχεις; Ψηλά κοίταξα για να βρέξει φως ο...

Πάνω στης καταιγίδας το δελφίνι υποκλίθηκα στο άγνωστο. Τους χρησμούς μου ήπιε το νερό. Λένε πως όσοι νοσταλγούν πενθούνε. Πονάνε τις αστροφεγγιές που χάνονται στο χάος.   Απόχτησα απαντήσεις γεύτηκα καρπούς κι ερωτήματα.   Από αρχαιοτάτων πόνων έτσι γίνεται...

Στον Γιώργο Μοσχόπουλο(Φιλόλογο - Ιστορικό) Καλπάζει το υπερρεαλιστικό άλογο πάνω στο αιώνιο κύμα. Λάβαρα ανεμίζουν οι στρατιώτες. Ο Βοριάς σφυρίζει άγνωστες μελωδίες· μοστράροντας τ΄ άγρια δόντια ή φλογέρες από κόκκαλα ζώων παλαιολιθικής εποχής. Ο Κάλβος κοιμάται μες...

Μνήμη Ζήσιμου Λορεντζάτου Το ξέρω· θα σε ξαναβρώ μετά από αιώνες. Μπροστά στην απεραντοσύνη σου· βεβαιότητα του ανεκπλήρωτου. Βουβαίνομαι! Μου χάρισες χαμόγελα της Σελήνης το ανατρίχιασμα του κορμιού ξέφρενο πάθος. Παράταξη αστεριών, μετρώ όρκους. Δεν υπάρχει πόνος...

Μνήμη Κικής Δημουλά Ήρθες απρόσκλητη μέσα στο έρεβος κι έγινες αστροφεγγιά γενναιόδωρη με σπόρους για πουλιά και χιόνι για διψασμένους. Ανθώνας τα μαλλιά σου. Στο φαράγγι της Αγίας Βαρβάρας οι θηλές του βράχου στάζουν φως! Ήρθες να ορκιστείς -μην αμφιβάλλεις- και ο...

Μνήμη Γεράσιμου Φωκά (Μητροπολίτη Κεφαλληνίας) Αν δεν μπορούν να σε θαυμάσουν ας ξαποστάσουν στον ίσκιο σου. Προετοιμάσου για προσευχή. Δέντρο αιωνόβιο συνομιλείς με το φως μπαίνεις βαθιά στη γη. Οι ερωτευμένοι χαράζουν ονόματα στη φλούδα σου! Απολαμβάνεις συναυλίες...

Τα λυτρωτικά ποιήματα είναι πάντα σύντομα και λυπημένα. Εραστής των κουκουτσιών της λακωνικής λιτότητας. Δε θέλω επεξηγήσεις ούτε υπερβολικά στολίδια, αδυνατίζουν το ποίημα σκοτώνουν τ΄ όνειρο! Μην προσπαθείς να με σκοτώσεις έχω αντισώματα. Δε ζητώ και πολλά μόνο να...

Σε τούτο το πέλαγος· αναβλύζει έκπληξη των φλεβών γέροι ναυτικοί, σκοτεινά πλεούμενα με οβολούς δακρύων. Ευαγγελισμός χρωμάτων εκατομμύρια μόρια φωτός απομεινάρια αίγλης. Στα κηροπήγια πένθος. Στη χώρα των πουλιών αρχιτεκτονική λύπης. Αποστηθίζουμε νοήματα. Μοιράζουμε...

Δεν μπορώ να συμφιλιωθώ με μικρές πράξεις. Για τούτο παραμένω ζωγράφος των καιρών. Ψάλτης ασμάτων στο καταχείμωνο μέσα μου σταλάζει Άνοιξη ο καιρός. Ντυμένος στα κίτρινα των ασπάλαθων ό,τι στερήθηκα το αγαπάω εναγώνια. Ρίζωσα στο βράχο κάκτος της ολιγάρκειας. Ήπια...

Θέλω συνταξιδιώτες με ατέλειωτα κοιτάσματα ανθρωπιάς και αρετές δυσεύρετες. Διαβάζουμε πίσω από τα γεγονότα οραματιζόμαστε ό,τι ποθούν οι ταπεινοί. Οι άλλοι ας πορευτούν στο δρόμο της κάλπικης ευμάρειας. Στο τέλος θα γευτούν τη στάχτη. Είμαστε μ΄ αυτούς που ιερουργούν...

Ηνίοχος γνώση   Το μαντείο των Δελφών των αρχαίων αδελφών. Πυρίτιδα και φως κι ανατριχίλα τη Σίβυλλα λησμόνησε και μίλα:     Μονόγραμμα του Άγγελου κοσμεί τους αιώνες πορφύρα, μεγαλείο αστραπής Ιόνιο της ιερότητας, αλάτι!     Τ΄ αγάλματα...

Στον Διονύσιο Σολωμό   Διονύσιε Σολωμέ· στο Ιόνιο επτάστερο όνειρο θαλασσοπούλι στον ουρανό πεφταστέρι στο πέλαγος.   Εσύ… άλμα ύπτιο δελφινιού λυγμός ακατοίκητος αναπνοής σταγόνα. Ρόπτρο στην πόρτα του μέλλοντος. Παφλασμός αίματος εσπέρας κιονόκρανο Σείριου...

Ευλογημένος απ΄ τη μούσα ιάματα κερνάς και την πραότητα του δειλινού στον Αίνο τον μελωδικό σου. Παράθυρο το γέλιο σου στα πατρικά μας σπίτια.   Λέξεις κι αποσκευές σε καρδιές ταξιδεύεις αφήνοντας ίχνη. Όσοι αγιάσανε στο λίγο νικήσανε τη λησμονιά.   Θα...

Το Ιόνιο θα συνεχίζει το ταξίδι του αντλώντας απ΄ τη μνήμη γιατρεύοντας ρωγμές. Με περηφάνια και ήθος θα θρέφει γενιές πρεσβευτών του Δεκαπεντάστερου Κάλλους…   Ες αεί το Ιόνιο!             photo ELG21, https://pixabay.com ...

Ονειρεύομαι το Ιόνιο σε μια δικαιότερη γη. Πληρωμένοι σκοπευτές να μη σημαδεύουν ανθρώπους -στην καρδιά, στο μυαλό- σκοτώνοντας την αλήθεια τους… Ονειρεύομαι συνεργασία με τη φύση για να γίνει η ζωή όνειρο, όπως αξίζουν όλα τα πλάσματα.        ...

Με μια κιθάρα αστροφεγγιά της μπλε Σελήνης κάπου μεσοπέλαγα.   Οδυσσέας στο κατάρτι όνειρό μου το Ιόνιο μ΄ ανοιγμένο πάντα χάρτη ψάχνω να βρω το αιώνιο.   Για μιαν αγάπη αστροφεγγιά ώρα γαλήνης όλο κρυφογέλαγα.   Χάρισέ μου μια καντάδα να χαρούν τα δυο...

Αυτοί που μεταλάβανε την πίκρα της ζωής το ψέμα καταλάβανε και φύγανε νωρίς.   Φεύγει ο καιρός και τυχερός όποιος αντέχει, φεύγει ο καιρός και όποιος μείνει μοναχός απ΄ τον τροχό και τον αχό πίσω θα τρέχει φεύγει ο καιρός φαρμακερός.   Αυτοί που πολεμήσανε...

Τα όνειρα γίνανε ληστές κι είν’ οι χαρές μας λιγοστές στα δάχτυλά σου τις μετράς. Έχουμ’ απόθεμα πολύ από φαρμάκι και χολή κι όλο τι φταίξαμε ρωτάς.   Αν έλειπαν οι κανταδόροι θα ’ταν τα σπίτια φυλακές όσοι αντέχουν στ΄ ανηφόρι θα ξαναβρούν τις Κυριακές.  ...

Ι Ό,τι βρέχει το Ιόνιο σε μια αγκαλιά σας φέρνω. Την Πύλο, το Ναυαρίνο, την Κυπαρισσία την Κυλλήνη, τον Άραξο, τον Αστακό. Την Αμφιλοχία, την Πρέβεζα, την Πάργα την Ηγουμενίτσα, την Πάτρα και το Μεσολόγγι. II Αγιοβότανα, οινοπνεύματα, καρποί και άνθη καρδιές καθαρές,...

Οιωνοσκόπος, Διόνυσος και Ποιητής γυρνώ στους δρόμους και γυρεύω τις αιτίες, πού έχουν πάει τα παιδιά της αρετής κι εγώ τα ψάχνω τρεις πικρές δεκαετίες;   Χρησμούς διαβάζω στις κορφές πάπυρους υπογράφω, κι απ’ των αρχαίων τις γραφές δυο λόγια αντιγράφω, να τα...

Ξανά απ’ την αρχή κάνω μια προσευχή να γίνεις ένα άστρο κάποιο βράδυ. Ξανά απ’ την αρχή εγώ και η βροχή γεμίζουμε του κόσμου το πηγάδι.   Παντέρημο πουλί αυτό που μ’ ενοχλεί αγάπη τι θα πει δεν έχεις μάθει, παντέρημο πουλί αυτό που μ’ ενοχλεί τον έμαθες τον κόσμο...

Ι Καράβια τα Ιόνια στου χρόνου την ομίχλη Στις παπαρούνες μέλισσες κι όστρακα στο βυθό να μου θυμίσεις θέλησες μακριά τους θα χαθώ. Μα τα μετρώ τα λόγια μου σαν άστρα μοιάζουν Τζόγια μου. II Κι οι ναύτες μας προσεύχονται στ’ αμάραντο το δάκρυ κι ο καπετάνιος έρωτας...

Μες της ψυχής το άβατο εμπήκες κάποιο Σάββατο απ΄ τον καημό μ΄ απάλλαξες και τη ζωή μου άλλαξες.   Κοντά στο τζάκι θα σου πω για κάτι χρόνια για την Ιθάκη π΄ αγαπώ για τ΄ αηδόνια.   Με όρο απαράβατο με ξύπνησες το Σάββατο σε ήχο πλάγιο δεύτερο να ΄μαι πουλί...

Ιόνιοι αγωνιστές αγνοί και ριζοσπάστες είχανε τις καρδιές ζεστές και τρέμαν οι δυνάστες. Παλεύαν να ΄ρθει Κυριακή Μάνα Ελλάδα από κει.   Κουράγιο έπαιρν΄ ο λαός κι όλοι οι ποπολάροι όποιος διαβεί γονατιστός του πρέπει χαλινάρι. Μάνα πατρίδα στοργική θα έρθουμε...

Ι Μυριόστομη είν’ η ευχή κι η μνήμη της αλμύρας. Να ταξιδεύετε με σιγουριά στους αιώνες οι πρόγονοί μας γίναν πετρώματα. Εμείς βότσαλα σκαλισμένα απ’ το χρόνο και την αλμύρα των δακρύων για τα εικονοστάσια του μέλλοντος και λιτανεία προσκυνητών. ΙΙ Τα πιο κρυφά μας...

Του Κάλβου και του Σολωμού τα λόγια θα σου ψάλλω κι ένα λουλούδι του γκρεμού στο πέτο θα σου βάλω.   Θα είναι το Ιόνιο το πάθος το αιώνιο σε κόλπους κι ακρωτήρια θαύματα και μυστήρια!   Τα λόγια του Σικελιανού να τα ’χεις για κειμήλιο με χίλια τρέχω με το...

Θέλω να πω ένα τραγούδι για μια κομμένη αναπνοή είναι σαν κόκκινο λουλούδι είναι κι άπονη ζωή.   Έχει κραυγή, έχει και κλάμα έχει χαρά και προσευχή είναι στους Άγιους μας το τάμα είναι της μάνας η ευχή.   Θέλω να πω ένα τραγούδι για κάποιο άστρο της αυγής...

150 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 1864-2014 «Όποιος διαβεί γονατιστόςτου πρέπει χαλινάρι…»     I Κατοικημένων και ακατοίκητων παραδείσων. Αίνο τους πλέκω ταπεινό μ’ αίμα βελόνι και κλωστή και της ψυχής γραφίδα. Υμνώντας όλο το φως Δεκαπεντάστερο το κάλλος το Ιόνιο. II Νήσοι...

Εδώ τα χρώματα είναι παιδιά της χίμαιρας. Βρισκόμαστε στην έκσταση της ουτοπίας. Οι νύχτες ψιχαλίζουν φως, υποσχέσεις περιπλάνησης. Επτάστερο θαύμα φωτίζει το δρόμο, γιατρεύει την πληγή. Σε τούτα τα χώματα υπάρχει κατάνυξη. Μια σύνθετη μυσταγωγία τεχνών....