Για δέκα βήματα μπροστά
δέκα σκαλιά πάνω·
ξοδέψαμε τη ζωή μας!
Ανακαλύψαμε πλόες ονείρων,
τροχιές άστρων,
ταξιδέψαμε όπου τελειώνει ο ουρανός…
Γίναμε οιωνοσκόποι.
Ανακαλύψαμε την ηλικία της θάλασσας.
Αποθηκεύσαμε όστρακα κι αλάτι.
Είδαμε τα χρώματα της Ίριδας,
τη λάμψη της αστραπής,
την υπόσχεση της σταλαγματιάς.
Αισθανθήκαμε αναπνοές της γης,
τη θαλπωρή της φωτιάς…
Ας αντισταθούμε σ’ ό,τι μας ακυρώνει!
Οι ήττες σφυρηλατούν χαρακτήρες.
Να προσκυνήσουμε τα χέρια του Γεννήτορα
κι ευλαβικά τις Μάνες – Παναγιές…
*
Απομεσήμερο υπομονής.
Αναζητώντας το χρέος
χώμα, νερό κι Ανάσταση.
Λυγίσαμε!
Γίνε μέταλλο μου είπες·
κι έγινα ανθός!
Γίνε μέταλλο σου είπα·
κι ήρθες μέλισσα…
photo Niewyrazisty, https://pixabay.com




























