Το άρθρο αυτό αποτελεί μια αφιέρωση, έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε όλους τους Έλληνες της Μέσης Ανατολής. Τον λαό που θέλησαν να αφανίσουν, να θυσιάσουν στον βωμό του θρησκευτικού επεκτατισμού και των συμφερόντων, ξανθοί βάρβαροι, δήθεν αδελφοί μας ως επί το πλείστον, και όχι τόσο οι μουσουλμάνοι, όπως θα περίμενε κανείς. Οι Δυτικοί, όπως και οι Ρώσοι, όχι μόνον δεν στήριξαν ποτέ την πολυάριθμη κοινότητα των ανθρώπων εκείνων όλα αυτά τα χρόνια, αλλά αντιθέτως, όποτε βρισκόταν η κατάλληλη ευκαιρία συνεχώς την έπλητταν με ιδιαίτερο ζήλο και αποτελεσματικότητα. Όποτε τα συμφέροντα αυξάνονταν, ποτέ δεν δίσταζαν να την αποπροσανατολίσουν και να την απομακρύνουν από τον Εθνικό κορμό.
Οι Ρώσοι, έχοντας ως στόχο να επεκτείνουν την επιρροή τους στο Πατριαρχείο Αντιοχείας, γνώριζαν πως θα έπρεπε να περιορίσουν σημαντικά ή και να αφανίσουν ολοκληρωτικά την Ελληνικότητα του. Κινούμενοι στην ίδια γραμμή και οι Ευρωπαίοι, Άγγλοι και Φράγκοι, ξεκίνησαν αρκετά δυναμικά θα έλεγε κανείς, αποδίδοντας σε όλες τις Ευρωπαϊκές γλώσσες την ξεχασμένη ονομασία «Γραικός», αντί της ονομασίας Ρωμιός, για τους τότε Έλληνες του Ελλαδικού χώρου. Με αυτόν τον τρόπο, συνέβαλλαν στην αποξένωση και απομόνωση , γενικώς των Ελληνικών πληθυσμών εκτός Ελλάδος, οι οποίοι δήλωναν όπως και οι εντός μέχρι τότε, Ρωμιοί. Αντίστοιχα, στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, επεκράτησε ο όρος «Άραβες Χριστιανοί», για να περιγράψει τους μέχρι τότε απλά Έλληνες Ρωμιούς της περιοχής. Ο όρος αυτός, έλαβε άμεσα τεράστιας αποδοχής, όλως περιέργως, από την διεθνή και Ελληνική, επίσημη βιβλιογραφία. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον αείμνηστο ιστορικό συγγραφέα και θεολόγο Ιωάννη Ρωμανίδη, οι ύποπτες και ανιστόρητες αυτές αλλαγές, βασίστηκαν στις διπλωματικές επιδιώξεις των Ρώσων και των Δυτικών, να προσηλυτίσουν το σύνολο των Αράβων εις τον Χριστιανισμό, χρησιμοποιώντας ως γέφυρα, τους αναντίρρητα μη Άραβες, Ελληνορθόδοξους της ευρύτερης περιοχής. Παράλληλη προσπάθεια, παρατηρήθηκε και ενάντια των Ελλήνων Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι γελοίως παρουσιάστηκαν ως «Τούρκοι Ορθόδοξοι».
Στην πραγματικότητα, η αλήθεια σχετικά με την καταγωγή των Ελληνορθόδοξων της Συρίας και ευρύτερης Μέσης Ανατολής, είναι απλούστατη και προέρχεται εξ ολοκλήρου από την μελέτη της ιστορίας, της λαογραφίας, των ηθών και των εθίμων, πέρα από τις θρησκευτικές και λοιπές παραδόσεις. Οι Έλληνες Ρωμιοί των περιοχών αυτών συνεπώς, σύμφωνα με τα ανωτέρω επιχειρήματα, τα οποία παρουσιάστηκαν για πρώτη ίσως φορά από τον σπουδαίο ιστορικό και συγγραφέα Παύλο Καρολίδη συμπυκνωμένα, αποτελούν φυσική συνέχεια και απογόνους των Αρχαίων Ελλήνων αποίκων της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ελλήνων της Ρωμαικής και Βυζαντινής περιόδου, καθώς και Εξελληνισμένων εντόπιων πληθυσμών. Κατά τον 7ο αιώνα, οι Άραβες εισέβαλλαν βιαίως στις περιοχές των αυτοχθόνων Ρωμιών. Επέβαλλαν, όπως και οπουδήποτε άλλωστε, την γλώσσα, την θρησκεία και την κοινωνική τους συγκρότηση. Έτσι, η δυναμική της Μεσαιωνικής Ελληνικής πρωτίστως, και δευτερευόντως της Αραμαϊκής, η οποία επίσης βρισκόταν σε χρήση σε ορισμένες περιοχές, άρχισε να φθίνει. Σε αυτή την έλλειψη της Ελληνικής γλώσσας, πάτησαν οι προαναφερθέντες Ρώσοι, με σκοπό να προωθήσουν τον παναραβισμό μεταξύ των ισχυρών Χριστιανικών κοινοτήτων. Κατά την διάρκεια όλων αυτών των ετών κατοχής, που εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι και σήμερα, οι Έλληνες Ρωμιοί αδελφοί μας, έχουν αντιμετωπίσει πλείστους διωγμούς και επιθέσεις εις βάρος τους, από Άραβες και Οθωμανούς. Οι απόπειρες αυτές, γενοκτονίας, εθνοκάθαρσης και εκφοβισμού, συνεχίζονται, παρεμπιπτόντως, μέχρι και σήμερα.
Για παράδειγμα, στην αρχαιότατη Ελληνορθόδοξη πόλη της Σελεύκειας, στην σημερινή βορειοδυτική Συρία, νυν Suqaylabiyah, υπάρχουν Σουνίτικα στα πέριξ χωριά. Οι κάτοικοι αυτών των χωριών, συνηθίζουν να κινούνται προς την προαναφερθείσα Ελληνική Χριστιανική πόλη, παρενοχλώντας γυναίκες. Στην πόλη έχουν πραγματοποιηθεί θρησκευτικές επιθέσεις και βανδαλισμοί, από σύγχρονους Τουρκομάνους «Ουζμπέκους» και γενικά Τουρκοκίνητους ισλαμιστές. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, το κάψιμο του Χριστουγεννιάτικου δέντρου της πόλης το 2024 από τους Τουρκομάνους, καθώς και ο βομβαρδισμός της εκκλησίας της Αγίας Σοφίας το 2022 από γενικούς Άραβες ισλαμιστές. Τον Φεβρουάριο/Μάρτιο του 2026, η πόλη βίωσε μία από τις σκοτεινότερες στιγμές της. Έπειτα από μια συνηθισμένη παρενοχλητική επίθεση, οι άνδρες της πόλης έσπευσαν να προστατεύσουν τις γυναίκες τους. Οι βάρβαροι, θέλοντας να απαντήσουν ξανά με την σειρά τους, κάλεσαν σε άτυπη τζιχάντ τους μουσουλμάνους των γύρω περιοχών. Η πόλη δέχθηκε βάναυση επίθεση, η οποία κατέληξε σε λεηλασίες, ακραία τρομοκρατία και βανδαλισμό. Ένα ξεκάθαρο πλιάτσικο. Η ίδια κατάσταση, επαναλήφθηκε τον Ιούλιο του ίδιου έτους, με παρόμοια αποτελέσματα. Η κρατική Ελληνική πλευρά, αλλά και τα ΜΜΕ, παρά τα αιτήματα των κατοίκων, παραμένουν αδρανή…
Κοινή Ρωμαίικη Ελληνική καταγωγή με τους αδελφούς του σημερινού άρθρου, στην ευρύτερη περιοχή Συρίας και Λιβάνου, αντανακλάται στα πρόσωπα των Αλαουιτών, των Ελληνόφωνων μέχρι και σήμερα Κρητών μουσουλμάνων, καθώς και των αντίστοιχων Κυπρίων και Μικρασιατών. Σημαντικό τμήμα των Ρωμιών αποτελείται και από Ελληνοκαθολικούς Μελκίτες. Όσον αφορά τους Αλαουίτες, η πορεία τους ταυτίζεται άμεσα με την τύχη των Ορθοδόξων, σε σημείο που η κύρια πεποίθηση σχετικά με την προέλευσή τους, οδήγησε μελετητές, αλλά και περιηγητές που τους γνώρισαν, στην δίχως αμφιβολία Ελληνική στρατιωτική καταγωγή. Το μόνο σίγουρο συμπέρασμα παρόλα αυτά, είναι πως ως Έλληνες, πρέπει να ενισχύσουμε και να επανασυνδεθούμε με τα εκατομμύρια των Ρωμιών αδελφών ανά τον κόσμο.
- The Levantine Greek Association: Our Identity
- Οι Αλαουίτες και οι Έλληνες.. Η Ελληνική καταγωγή των διωκόμενων Αλαουιτών: DIMPENEWS.COM
- Μαρτυρία Έλληνα Ρωμιού του Λιβάνου στον συντάκτη
- Ιωάννης Ρωμανίδης: Ρωμηοσύνη, σελίδα 76
- Συνέντευξη του προέδρου της οργάνωσης «The Levantine Greek Association» στο κανάλι του newsbomb στο YouTube
Photo Από Λουί Ντυπρέ – Greek Wikipedia, Κοινό Κτήμα, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=8681231, https://el.wikipedia.org/
