Αθάνατε Διόνυσε της έκστασης θεέ
Των μασκοφόρων εορτών δημιουργέ
Εσύ που μαλακώνεις τις ψυχές
Θορυβωποιέ, με το “ευοί-ευάν” και με φωνές
Μας δίνεις χαρές με τις γιορτές
Πάνδημη χαρίζεις ψυχαγωγία
Αντίθετος από του Απόλλωνα τη συμμετρία
Κι’ εσύ στα συμπόσια φιλοσοφείς με οινοποσία
Πρωτόγονε , διφυή, τρίγονε, άνακτα Βάκχε
Αρρητε , άγριε , κρύφιε , δικέρατε , δίμορφε, ταύρε
Ποτέ δεν πήγες στις χώρες του βορρά
ευθυμία να τους μεταγγίσεις και χαρά
Το ρόλο σου ανέλαβαν ιερατεία μοχθηρά
και στρεβλόψυχα ψυχιατρεία
και ηγετες βγάζουν εγκληματίες με κακία
Εσύ που πήγες ακόμη και στην Τροία
στην υπερατλαντική να πας την Εσπερία
ακόμη και στη Γροιλανδία , Ρωσία και Λαπωνία
Να τους μεταγγίσεις λίγη ανθρωπιά
Τα Ορφικά να τους διδάξεις και Βακχικά μυστήρια
Με την πειθώ με μουσικά άσματα και χαρμόσυνα εμβατήρια
Με ζουρνάδες με κλαρίνα και τη λύρα
οίνος ευφραίνει κατδίαν και διώχνει τη μελαγχολία
έστω και με ουίσκι και με μπύρα
αγάπη στη φύση να τους ενσταλάξεις και
στα δάση, οξυγόνο ο κόσμος νάχει
ισορροπία . δικαιοσύνη και σωφροσύνη
τους πολέμους να διώξεις υπέρ της Ειρήνης
του καθενός μας η μέγιστη ευθύνη,
τους νέους Χίτλερ να τους κατηγορήσεις
Στο Πατρινό Καρναβάλι να τους γελοιοποιήσεις ,
Ο νους μου κάθε τέτοια εποχή εκεί έχει πάει
χαρά ευθυμία δίνει και παραζάλη.
η μάσκα λευτερώνει το κεφάλι
στα μπουρμπούλια όταν πας και πάλι
άλλη δίπλα σε φλερτάρει
ασν τη μαινάδα πάει να σε φάει
εκεί δεν σε πειράζει αν γνωστή σου είναι ,
άσχημη ή μεγάλη
από τα καθημερινά ελευθερώνεσαι
και από τη βιοπάλη
και στου έρωτα ρίχνεσαι την αγκάλη
γευόμενος της γυναικός τα ουράνια κάλλη
είθε να με αξίωνε ο Διόνυσος να πήγαινα και πάλι
Αφιερωμένο στο Πατρινό Καρναβάλι (22/1/26)
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
photo Tama66, https://pixabay.com
