«Άνθρωποι μόνοι, μακριά από την πατρίδα και την οικογένειά τους, χωρίς να γνωρίζουν τη γλώσσα, τους νόμους ή τις διαδικασίες. Άνθρωποι που δεν ήξεραν πού να απευθυνθούν, ποιο έγγραφο χρειάζονταν ή ποιο έπρεπε να είναι το επόμενο βήμα τους.
Είδα συμπατριώτες μας να μην έχουν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν σε πρεσβείες και προξενεία. Να χάνονται μέσα σε πολύπλοκες διαδικασίες, να φοβούνται μήπως κάνουν κάποιο λάθος και να μην έχουν την οικονομική άνεση να πληρώνουν πανάκριβες αμοιβές σε δικηγόρους, λογιστές και άλλους επαγγελματίες μόνο και μόνο για να μάθουν από πού πρέπει να ξεκινήσουν.
Είδα ηλικιωμένους ανθρώπους που δεν μπορούσαν να μετακινηθούν. Οικογένειες που περίμεναν μήνες για ένα έγγραφο. Νέους με όνειρα, οι οποίοι βρίσκονταν αντιμέτωποι με ένα σύστημα που δεν καταλάβαιναν. Ανθρώπους που δεν ζητούσαν ελεημοσύνη. Ζητούσαν απλώς κάποιον να τους ακούσει, να τους εξηγήσει και να τους δείξει τον σωστό δρόμο.
Αυτές οι εικόνες έμειναν μέσα μου».
Κατερίνα Μαρινάκη
Κατερίνα μου, θέλω να σου πω ένα μεγάλο και ειλικρινές ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Εδώ και πέντε χρόνια είσαι πάντα κοντά μου, σε κάθε προσπάθεια, σε κάθε δυσκολία, αλλά και σε κάθε όμορφη στιγμή αυτής της διαδρομής.
Για μένα δεν είσαι απλώς μια πολύτιμη συνεργάτιδα. Είσαι ένας άνθρωπος που με στήριξε πραγματικά, με αγάπη, συνέπεια και ανιδιοτέλεια. Στάθηκες δίπλα μου σαν αδελφή και η παρουσία σου αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι αυτών των πέντε χρόνων.
Σ’ ευχαριστώ για όλα όσα έχουμε μοιραστεί και για όλα όσα συνεχίζουμε να δημιουργούμε μαζί. Η εκτίμηση και η αγάπη μου για εσένα είναι βαθιές και αληθινές.
Ιωάννα Λαζάρου
