«Κάθε πράγμα στον καιρό του και τον Αύγουστο, ο κολιός…» αναφέρει η λαϊκή παροιμία, καθώς τη συγκεκριμένη περίοδο, όπως λένε οι ψαράδες, κολυμπάει στα ρηχά κι έτσι είναι πιο εύκολη η αλιεία του. Είναι ένα πολύ αγαπητό και διαδεδομένο στην ελληνική κουζίνα ψάρι, αρκετά λιπαρό, πλούσιο σε Ω3 λιπαρά, σελήνιο και βιταμίνη Β12.
Δοκιμάστε να τον μαγειρέψετε αλλά και συνοδεύσετε αυτό το γευστικότατο πιάτο, με το υπέροχο, λευκό και ξηρό « Μοσχάτο Άσπρο» του Συνεταιρισμού Σάμου:
υλικά για 4 άτομα
4 μεγάλοι κολιοί
2 πιπεριές φλωρίνης
2 καρότα
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο σε φετάκια
200 ml «Μοσχάτο Άσπρο» ξηρό κρασί του ΕΟΣ Σάμου
2 φύλλα δάφνης
1 κ.γ. πιπέρι
1 κ.γ. δεντρολίβανο
μερικά κλωναράκια μαϊντανού
1/2 φλυτζανιού ελαιόλαδο
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
λεμόνι
Παρασκευή
Καθαρίζουμε και πλένουμε τα ψάρια. Αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε στην άκρη. Πλένουμε τα λαχανικά μας και κόβουμε τα καρότα στα 2, κατά μήκος και κατόπιν σε λεπτές λωρίδες. Τις πιπεριές σε λεπτές φέτες. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι.
Σε βαθύ τηγάνι βάζουμε 4 κ.σ. ελαιόλαδο και σωτάρουμε ελαφρά το κρεμμύδι, τις πιπεριές, το καρότο και τα αρωματικά (εκτός από το δεντρολίβανο) για περίπου 5 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν λίγο τα λαχανικά.
Ρίχνουμε τότε το «Μοσχάτο άσπρο» και αφήνουμε να σιγοβράσουν.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Σε ένα πυρίμαχο σκεύος απλώνουμε το περιεχόμενο του τηγανιού ομοιόμορφα και τοποθετούμε επάνω τα ψάρια. Ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο, το δεντρολίβανο και ψήνουμε για 10-12 λεπτά. Σκεπάζουμε με λαδόκολα και θωρακίζουμε με αλουμινόχαρτο. Το αφήνουμε στο ζεστό φούρνο για 10 λεπτά ακόμη.
Πριν το σερβίρισμα, αφαιρούμε τη δάφνη. Μοιράζουμε στα πιάτα τα χορταρικά και προσθέτουμε τους κολιούς. Γαρνίρουμε με φρεσκοκομμένο μαϊντανό και λεμόνι και συνοδεύουμε με «Μοσχάτο άσπρο» του Συνεταιρισμού της Σάμου.
Είναι ένα λευκό ξηρό κρασί από ξερικούς ορεινούς και ημιορεινούς αμπελώνες, αρωματικά πλούσιο και «γεμάτο» που θυμίζει οσμή ώριμων, λευκόσαρκων φρούτων, όπως ροδάκινο, βερίκοκο και πεπόνι, τα οποία απλώνονται σε ένα φόντο εξαιρετικά διακριτικής έκφρασης του μοσχάτου χαρακτήρα. Με πολύπλοκο στόμα, παρουσιάζεται έντονα φρουτώδες, με γεμάτη και στρογγυλή γεύση. Συνοδεύει έξοχα όλα τα ψαρικά, θαλασσινά, καθώς και μεζέδες της ελληνικής και διεθνούς κουζίνας.
