Ρεπορτάζ – Πολιτική ανάλυση: Ιωάννα Λαζάρου
Η Αστόρια δεν χρειάζεται έναν δημοτικό χάρτη για να αποδείξει την ελληνική της ταυτότητα.
Η παρουσία του Ελληνισμού βρίσκεται στις εκκλησίες, στα σχολεία, στα εστιατόρια, στα αρτοποιεία, στα πολιτιστικά σωματεία και στις οικογένειες που εγκαταστάθηκαν εδώ, εργάστηκαν και έκαναν τη Νέα Υόρκη πατρίδα τους. Είναι γραμμένη στα κτίρια, στις επιγραφές, στις αναμνήσεις και στην καθημερινότητα μιας ολόκληρης συνοικίας.
Κι όμως, στον νέο χάρτη των μεταναστευτικών κοινοτήτων της Νέας Υόρκης, η ιστορική ελληνική Αστόρια δεν βρήκε τη θέση της.
Ο χάρτης, που παρουσιάστηκε από τη διοίκηση του δημάρχου Ζόραν Μαμντάνι στο πλαίσιο της τουριστικής προβολής της πόλης για το Παγκόσμιο Κύπελλο, αναδεικνύει δεκάδες εθνοτικές γειτονιές. Ανάμεσά τους βρίσκονται το Little Egypt, το Little Palestine, το Little Yemen, το Koreatown και άλλες νεότερες ή αναπτυσσόμενες μεταναστευτικές κοινότητες. Η Αστόρια, όμως, ως ιστορικό κέντρο της ελληνοαμερικανικής ζωής, απουσιάζει. Αρχικά απουσίαζε ακόμη και το Little Italy, ενώ εκτός έμειναν επίσης ιρλανδικές και εβραϊκές κοινότητες με βαθιές ρίζες στην ιστορία της πόλης.
Δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική αβλεψία.
Όταν ένας επίσημος χάρτης εκδίδεται από τη διοίκηση μιας πόλης και προωθείται σε κατοίκους και επισκέπτες, αποκτά πολιτικό, ιστορικό και οικονομικό βάρος. Υποδεικνύει στον επισκέπτη πού αξίζει να πάει, ποιες γειτονιές εκπροσωπούν τη μεταναστευτική ταυτότητα της Νέας Υόρκης και ποιοι θεωρούνται μέρος της επίσημης αφήγησής της.
Και όταν μια κοινότητα δεν εμφανίζεται, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο:
Ξεχάστηκε από λάθος ή δεν θεωρήθηκε πλέον αρκετά σημαντική για να καταγραφεί;
Η χαρτογράφηση δεν είναι μια αθώα διαδικασία
Οι χάρτες δεν καταγράφουν μόνο τον χώρο. Καταγράφουν τις προτεραιότητες εκείνων που τους δημιουργούν.
Επιλέγουν ποια ονόματα θα εμφανιστούν με μεγάλα γράμματα, ποια θα περιοριστούν σε μια μικρή αναφορά και ποια θα εξαφανιστούν εντελώς. Για τον λόγο αυτό, μια επίσημη χαρτογράφηση των μεταναστευτικών κοινοτήτων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν ένα απλό τουριστικό φυλλάδιο.
Η ίδια η διοίκηση Μαμντάνι παρουσίασε τις δράσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου ως μέσο στήριξης μικρών επιχειρήσεων, πολιτιστικών οργανώσεων και μεταναστευτικών γειτονιών. Ο επίσημος σχεδιασμός προέβλεπε χάρτες και ψηφιακά εργαλεία που θα κατεύθυναν επισκέπτες προς τοπικές εκδηλώσεις, επιχειρήσεις και πολιτιστικά σημεία και στους πέντε δήμους της Νέας Υόρκης.
Αυτό σημαίνει ότι η παρουσία ή η απουσία μιας κοινότητας δεν έχει μόνο συμβολική σημασία. Μπορεί να επηρεάσει την επισκεψιμότητα, την προβολή των τοπικών επιχειρήσεων και τη θέση μιας συνοικίας στη δημόσια εικόνα της πόλης.
Η ελληνική Αστόρια δεν είναι μια ξεχασμένη ανάμνηση του περασμένου αιώνα. Είναι μια ζωντανή κοινότητα, ακόμη κι αν η σύνθεσή της έχει αλλάξει και η περιοχή έχει γίνει περισσότερο πολυπολιτισμική.
Η ιστορία μιας γειτονιάς δεν διαγράφεται επειδή έφτασαν νέοι κάτοικοι. Αντίθετα, γίνεται πλουσιότερη.
Η αμήχανη απάντηση του δημάρχου
Μετά τις έντονες αντιδράσεις, ο Ζόραν Μαμντάνι δήλωσε ότι ο χάρτης δεν δημιουργήθηκε από την αρχή από τη δική του διοίκηση. Όπως είπε, είχε αρχικά καταρτιστεί το 2023 από την προηγούμενη δημοτική αρχή και η νέα διοίκηση πρόσθεσε ορισμένες ακόμη γειτονιές.
Παραδέχθηκε επίσης ότι ο χάρτης δεν αποτελεί πλήρη καταγραφή των περισσότερων από 200 εθνοτικών κοινοτήτων της Νέας Υόρκης και υποσχέθηκε ότι θα γίνουν αλλαγές. Η μόνη κοινότητα που ανέφερε ρητά ότι θα προστεθεί ήταν το Little Italy.
Η εξήγηση αυτή δεν κλείνει τη συζήτηση.
Αντίθετα, δημιουργεί νέα ερωτήματα. Εφόσον η διοίκηση γνώριζε ότι ο προηγούμενος χάρτης δεν ήταν πλήρης, με ποια κριτήρια επέλεξε τις πρόσθετες κοινότητες; Γιατί προστέθηκαν ορισμένες νεότερες μεταναστευτικές περιοχές, αλλά όχι η ελληνική Αστόρια; Υπήρξε διαβούλευση με ιστορικούς, κοινοτικούς οργανισμούς και εκπροσώπους των εθνοτικών συνοικιών;
Και κυρίως: γιατί χρειάστηκε δημόσια κατακραυγή για να αναγνωρίσει το Δημαρχείο ότι το Little Italy άξιζε μια θέση στον χάρτη;
Μέχρι την τελευταία επίσημη δήλωση που έχει δημοσιοποιηθεί, υπάρχει σαφής δέσμευση για την προσθήκη του Little Italy, αλλά όχι αντίστοιχη ονομαστική δέσμευση για την ελληνική Αστόρια.
Για την Ομογένεια, αυτό δεν είναι αρκετό.
Το πρόβλημα δεν είναι ποιες κοινότητες μπήκαν
Η συζήτηση πρέπει να γίνει με μεγάλη προσοχή.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο χάρτης περιλαμβάνει το Little Palestine, το Little Yemen, το Little Senegal ή οποιαδήποτε άλλη νεότερη κοινότητα. Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν μέρος της σημερινής Νέας Υόρκης και δικαιούνται να φαίνονται, να εκπροσωπούνται και να αναγνωρίζονται.
Η ένταξη μιας νέας μεταναστευτικής κοινότητας δεν πρέπει, όμως, να απαιτεί τη διαγραφή μιας παλαιότερης.
Η Νέα Υόρκη δεν δημιουργήθηκε από ένα μόνο μεταναστευτικό κύμα. Δημιουργήθηκε διαδοχικά από Ιρλανδούς, Ιταλούς, Έλληνες, Εβραίους, Αφροαμερικανούς, Λατινοαμερικανούς, Ασιάτες, Άραβες και ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου.
Η πραγματική συμπερίληψη δεν επιλέγει ποια ιστορία είναι πολιτικά πιο χρήσιμη σήμερα. Χωρά όλες τις ιστορίες.
Δεν μπορείς να μιλάς για μια πόλη «όπου εκπροσωπείται κάθε έθνος, ακούγεται κάθε γλώσσα και δοκιμάζεται κάθε κουζίνα» και την ίδια στιγμή να παρουσιάζεις έναν επίσημο χάρτη που αφήνει εκτός κοινότητες οι οποίες διαμόρφωσαν την ταυτότητα της πόλης. Αυτή ήταν ακριβώς η εικόνα πολυπολιτισμικότητας που χρησιμοποίησε ο ίδιος ο δήμαρχος παρουσιάζοντας το πρόγραμμα του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Η ιδιαίτερη αντίφαση της Αστόριας
Η παράλειψη της Αστόριας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική σημασία επειδή ο ίδιος ο Μαμντάνι έχει συνδεθεί στενά με τη συγκεκριμένη περιοχή.
Η Αστόρια υπήρξε βάση της πολιτικής του διαδρομής και σημαντικό κέντρο της προοδευτικής συμμαχίας που τον ανέδειξε. Η περιοχή κατοικείται σήμερα από Έλληνες, Άραβες, Βαλκάνιους, Λατινοαμερικανούς, Νοτιοασιάτες και νεότερους εργαζομένους που μετακινήθηκαν εκεί αναζητώντας οικονομικότερη κατοικία. Παρά τις δημογραφικές αλλαγές, το ελληνικό της αποτύπωμα εξακολουθεί να αποτελεί κεντρικό στοιχείο της ιστορίας και της ταυτότητάς της.
Είναι επομένως δύσκολο να γίνει αποδεκτό ότι η διοίκηση δεν γνώριζε τι αντιπροσωπεύει η Αστόρια για τον Ελληνισμό της Αμερικής.
Η παράλειψη μπορεί να μην ήταν σκόπιμη. Η αμέλεια, όμως, όταν προέρχεται από τη δημοτική εξουσία, παραμένει πολιτική πράξη με συνέπειες.
Πρόκειται για σχέδιο «πόλης των 15 λεπτών»;
Η κυκλοφορία ενός χάρτη που χωρίζει τη Νέα Υόρκη σε εθνοτικές και τοπικές ενότητες προκάλεσε σε ορισμένους την ανησυχία ότι η διοίκηση κινείται προς το μοντέλο της λεγόμενης «πόλης των 15 λεπτών».
Εδώ χρειάζεται καθαρή διάκριση.
Ο συγκεκριμένος χάρτης δεν αποτελεί, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, πολεοδομικό σχέδιο πόλης των 15 λεπτών. Δημιουργήθηκε ως τουριστικό και πολιτιστικό εργαλείο για την περίοδο του Παγκοσμίου Κυπέλλου και όχι ως χάρτης περιορισμού μετακινήσεων, αλλαγής χρήσεων γης ή ελέγχου των κατοίκων.
Η «πόλη των 15 λεπτών» είναι ένα πολεοδομικό μοντέλο σύμφωνα με το οποίο ο κάτοικος πρέπει να μπορεί να προσεγγίζει βασικές υπηρεσίες —όπως καταστήματα, σχολεία, χώρους υγείας και αναψυχής— μέσα σε περίπου 15 λεπτά με τα πόδια ή με ποδήλατο. Στην αρχική του μορφή, το μοντέλο αφορά την εγγύτητα των υπηρεσιών και όχι την απαγόρευση εξόδου από μια περιοχή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε εφαρμογή του είναι αυτομάτως θετική.
Ένα τέτοιο μοντέλο μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητα, όταν φέρνει υπηρεσίες κοντά σε παραμελημένες γειτονιές. Μπορεί, όμως, να μεγαλώσει τις ανισότητες όταν οι εύπορες περιοχές αποκτούν καλύτερα σχολεία, πάρκα και υπηρεσίες, ενώ οι φτωχότερες μένουν περιορισμένες σε μια υποβαθμισμένη τοπική πραγματικότητα. Έρευνα για τις αμερικανικές πόλεις έχει επισημάνει ότι η τοπική εξυπηρέτηση χωρίς επαρκείς συνδέσεις με την υπόλοιπη πόλη μπορεί να ενισχύσει την κοινωνική απομόνωση των οικονομικά ασθενέστερων κατοίκων.
Το σωστό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν μια υπηρεσία βρίσκεται σε απόσταση 15 λεπτών.
Το σωστό ερώτημα είναι: ποιος αποφασίζει ποιες υπηρεσίες θα λάβει κάθε γειτονιά, με ποια κριτήρια και με ποια συμμετοχή των κατοίκων;
Όταν η γειτονιά μετατρέπεται σε διοικητική ετικέτα
Η Νέα Υόρκη είναι μια πόλη που αλλάζει διαρκώς. Οι παλιές κοινότητες μετακινούνται, οι νέες μεγαλώνουν, οι γλώσσες αναμειγνύονται και οι συνοικίες αποκτούν διαφορετικό χαρακτήρα.
Αυτό είναι η δύναμή της.
Υπάρχει όμως κίνδυνος, όταν η διοίκηση προσπαθεί να ταξινομήσει αυτή την πολυπλοκότητα σε απλές ετικέτες. Μια συνοικία δεν είναι μόνο τα σημερινά δημογραφικά της στοιχεία. Είναι και οι άνθρωποι που την έχτισαν, οι θεσμοί που δημιούργησαν, οι επιχειρήσεις που κράτησαν ανοιχτές και η πολιτιστική κληρονομιά που παρέδωσαν.
Η Αστόρια δεν έπαψε να είναι ελληνική επειδή έγινε ταυτόχρονα αραβική, λατινοαμερικανική, βαλκανική και πολυεθνική.
Μπορεί να είναι όλα αυτά μαζί.
Αυτή είναι άλλωστε η πραγματική Νέα Υόρκη: όχι μια σειρά από αυστηρά χωρισμένα κουτάκια, αλλά μια πόλη στην οποία οι ταυτότητες συναντιούνται, συγκρούονται, συνυπάρχουν και τελικά δημιουργούν κάτι καινούργιο.
Ο χάρτης πρέπει να διορθωθεί — και η διαδικασία να αλλάξει
Η διοίκηση Μαμντάνι οφείλει να διορθώσει τον χάρτη, όχι μόνο προσθέτοντας το Little Italy, αλλά ανοίγοντας μια σοβαρή διαδικασία με τη συμμετοχή ιστορικών, δημοτικών φορέων και εκπροσώπων των κοινοτήτων.
Η ελληνική Αστόρια, οι ιταλικές συνοικίες, οι ιρλανδικές περιοχές, οι εβραϊκές κοινότητες και οι υπόλοιπες ιστορικές μεταναστευτικές γειτονιές δεν πρέπει να προστίθενται ως παραχώρηση μετά από διαμαρτυρίες.
Πρέπει να αναγνωρίζονται ως αναπόσπαστα κεφάλαια της ιστορίας της πόλης.
Ένας δήμαρχος που υποσχέθηκε μια Νέα Υόρκη για όλους κρίνεται και από εκείνους που δεν χωρούν εύκολα στο πολιτικό αφήγημα της στιγμής. Κρίνεται από το αν μπορεί να αναγνωρίσει τις νεότερες κοινότητες χωρίς να υποβαθμίσει τις παλαιότερες. Από το αν η συμπερίληψη είναι πραγματική αρχή ή απλώς ένας επιλεκτικός κατάλογος.
Γιατί ένας χάρτης μπορεί εύκολα να διορθωθεί.
Η αίσθηση, όμως, ότι μια κοινότητα διαγράφεται από την επίσημη μνήμη της πόλης, διορθώνεται πολύ δυσκολότερα.
Η Αστόρια δεν ζητά προνομιακή μεταχείριση. Ζητά να μην αντιμετωπίζεται σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Πηγές για το δημοσιογραφικό άρθρο
Πηγές
- Proto Thema English – Οι αντιδράσεις για την Αστόρια, το Little Italy και άλλες ιστορικές κοινότητες
Σημείωση σύνταξης:
Οι παραπάνω σύνδεσμοι οδηγούν σε επίσημες ανακοινώσεις και δημοσιογραφικά δημοσιεύματα που χρησιμοποιήθηκαν για την τεκμηρίωση του άρθρου.
πηγη χαρτη
πηγη κεντρικη φωτογραφια Greek news fl
