Ρώμος Φιλύρας: Είναι καλό και σκόπιμο να θυμόμαστε ανθρώπους που άφησαν στη ζωή τους ένα πετραδάκι στον βωμό της τέχνης και προχώρησαν τον κόσμο ένα βήμα μπροστά στο μέλλον με το σπουδαίο έργο.
Ο Ρώμος Φιλύρας γεννήθηκε το 1888 στο Δερβένι Κορινθίας και πέθανε στο Χαιδάρι-Αθήνα στις 9 Σεπτεμβρίου 1942.
Ήταν ποιητής και δημοσιογράφος. Εντάσσεται στον κύκλο των νεορομαντικών ποιητών του Μεσοπολέμου.
Ο Ιωάννης Οικονομόπουλος, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα. Μορφώθηκε κατ’ οίκον από τον πατέρα του, που ήταν εκπαιδευτικός. Το 1902 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στον Πειραιά, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του.
Η πρώτη εμφάνισή του στο λογοτεχνικό χώρο πραγματοποιήθηκε με ένα πεζογράφημα που δημοσιεύτηκε στο παιδικό περιοδικό της Μυτιλήνης «Χαραυγή».
Από το 1903, μαθητής του Γυμνασίου ακόμη, άρχισε να συνεργάζεται με εφημερίδες και περιοδικά της εποχής Νουμάς, Διάπλαση των Παίδων, Ακρόπολις, Πρόοδος, Νέα Ελλάς, Πατρίς, όπου δημοσίευσε ποιήματα, χρονογραφήματα και παρουσιάσεις βιβλίων.
Την ίδια χρονιά υιοθέτησε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Ρώμος Φιλύρας για τα ποιήματα, που δημοσίευε στο λογοτεχνικό περιοδικό Νουμάς.
Το 1911 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο, Ρόδα στον αφρό.
Το 1916 διορίστηκε αρχικά αρχειοφύλακας και στη συνέχεια γραφέας στο Δικαστικό Σώμα του Στρατού και έφτασε ως το βαθμό του υπολοχαγού.
Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων πολέμησε στη Μακεδονία και την Ήπειρο, όπου έπαθε κρυοπαγήματα. Αποτάχθηκε το 1924, λόγω ανίατης αφροδίσιας πάθησης (ωχρά σπειροχαίτη).
Στην ποίησή του διαφαίνεται η πρόθεσή του να χρησιμοποιήσει νέες λυρικές φόρμες αλλά και φραστικούς νεωτερισμούς, ενώ δεν λείπουν η μουσικότητα και ο ρομαντισμός. Συχνά στα ποιήματά του υπάρχει η αίσθηση της πικρίας και της απογοήτευσης, των ματαιωμένων προσδοκιών, που απορρέει από την προσποιητή ευθυμία των πρόσκαιρων απολαύσεων, η οποία γίνεται αντιληπτή ως σπατάλη και στέρηση εσωτερική.
Η δυσαρμονική αυτή αίσθηση εκφράζεται, όχι με τον υψωμένο τόνο των ποιητών που είχαν επηρεαστεί από τον Κ Παλαμά, αλλά με λεξιλόγιο καθημερινό, το οποίο ενίοτε αποκλίνει από την καθιερωμένη ποιητική γλώσσα
Παράλληλα με την στρατιωτική του ενασχόληση, συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά, Ηγησώ,,Νέα Εστία, Κύκλος και Ξεκίνημα, Συνολικά εξέδωσε πέντε ποιητικές συλλογές:
Γυρισμοί 1912-1918-1919
Οι ερχόμενες 1920
Κλεψύδρα 1921
Πιερρότος 1922
Θυσία 1923
και το πεζογράφημα, Ο θεατρίνος της ζωής 1916.
