Έτος δύο χιλιάδες είκοσι τέσσερα.
Αγόρι βουτά λαίμαργα το στερνοπαίδι
μιας κατάκοπης μηλιάς.
Γοερό το κλάμα της
αντηχεί στο βουνό των Κενταύρων.
Γλάρος δίχως φτερά
σε αναζήτηση τροφής.
Καστανιά ακάστανη
γυρεύει τον πράσινο θρόνο της και απελπίζεται.
Το αγόρι βλέπει, το αγόρι τρομάζει.
Ο Παγασητικός σε αποδόμηση.
Οι τσιμινιέρες της ΑΓΕΤ κροταλίζουν αχόρταγα
χωρίς σταματημό.
Το τραγούδι τους μαυρίζει τον αέρα.
Το αγόρι ακούει,το αγόρι τρομάζει.
Ανοίγει το χέρι του,
σάπιος κυλά ο καρπός στις ερημιές του κόσμου.
Μυρωδιά δυστυχίας.
Αύριο δίχως μέλλον.
photo JuergenPM, https://pixabay.com




























