Στο ύψος των περιστάσεων
Στο πλάτος της αξιοπρέπειας
Στου ανθρώπου το ακατέργαστο βάθος.
Ανά τακτά χρονικά διαστήματα ακούω το χρονόμετρο
Και επαναλαμβάνω με ρυθμό σταθερά επιταχυνόμενο
Μην τυχόν και ο νους πλανηθεί αβοήθητος
Μην τυχόν κι η καρδιά καταντήσει επαίτης.
Είναι οι στιγμές που Οδυσσέας και Παλαμήδης αντιμάχονται
ποιος του Σισύφου θα βαστάξει το βράχο.
Στο ύψος των περιστάσεων
Στο πλάτος της αξιοπρέπειας
Στου ανθρώπου το ακατέργαστο βάθος.
Και φορώ το βασιλικό μου χιτώνα κατάσαρκα
Και επιμένω να ταΐζω περιστέρια με ψίχουλα
κι ας οσμίζομαι, κατάρα και ευλογία ουράνια,
τις αλλαγές των καιρών που θα έλθουν.
Στο ύψος των περιστάσεων
Στο πλάτος της αξιοπρέπειας
Στου ανθρώπου το ακατέργαστο βάθος.
Και σηκώνω το κεφάλι περήφανα
για να ανέβω σε κορφές των Αγράφων
κι ας ξεχνώ να φορέσω στα πόδια μου
τα φτερωτά του Ερμή τα σανδάλια.
Μα κοιτάζω εμπρός μου και μέσα μου
και χαίρομαι για του Ελλησπόντου τη θέα που συνεπαίρνει.
Της βασιλεύουσας ο οίστρος με μάγευε
και αμελούσα τις θύρες με ασφάλεια να κλείσω.
Στο ύψος των περιστάσεων
Στο πλάτος της αξιοπρέπειας
Στου ανθρώπου το ακατέργαστο βάθος.
Ένα παράπονο μόνο με βασάνιζε
τις φορές που τα ύψη και τα βάθη με ζάλιζαν
πως τόσα χρόνια δεν σκέφτηκα, και προφανώς δεν προνόησα,
αθώα ή τάχα από ενοχή εσκεμμένη,
τις τιμές των διαστάσεων να ρωτήσω με σθένος.
Άραγε πλέον πόσο να αυξήθηκε
ο πληθυσμός στο νησί των Μακάρων;
photo Maersk, https://pixabay.com
