Βορυσθένης της Σαρματίας
Αρθογραφος
Η περιοχή της σημερινής Ουκρανίας κατοικείται από τη Νεολιθική εποχή. Στην αρχαιότητα ζούσαν εκεί οι Κιμμέριοι, οι Σκύθες και οι Σαρμάτες.
Από τον 7ο αιώνα π.Χ. οι Έλληνες ίδρυσαν πολλές αποικίες στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, όπως η Ολβία, η Χερσόνησος και το Παντικάπαιο. Οι αποικίες αυτές αναπτύχθηκαν χάρη στο εμπόριο σιτηρών, ψαριών και άλλων προϊόντων με τις υπόλοιπες ελληνικές πόλεις της Μεσογείου. Στην Κριμαία δημιουργήθηκε το Βασίλειο του Κιμμερίου Βοσπόρου, το οποίο αργότερα πέρασε στη ρωμαϊκή και στη συνέχεια στη βυζαντινή επιρροή. Η ελληνική παρουσία στην περιοχή διατηρήθηκε για πολλούς αιώνες και άφησε έντονα ίχνη που σώζονται μέχρι σήμερα. Πόλεις όπως η Οδησσός, η Χερσώνα, η Σεβαστούπολη, η Θεοδοσία, η Ευπατορία και η Μαριούπολη διατηρούν ελληνικές ή εξελληνισμένες ονομασίες. Το 1778 χιλιάδες Έλληνες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Μαριούπολης, όπου διατήρησαν τη γλώσσα, την ορθόδοξη πίστη και τις παραδόσεις τους. Η Οδησσός εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο του ελληνισμού και εκεί ιδρύθηκε το 1814 η Φιλική Εταιρεία, η μυστική οργάνωση που προετοίμασε την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Αργότερα η περιοχή πέρασε από την κυριαρχία Ρωμαίων, Βυζαντινών, Γότθων, Ούννων, Αβάρων και Χαζάρων. Η θέση της ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία έκανε την Ουκρανία πέρασμα λαών, εμπορικών δρόμων και στρατών, γεγονός που επηρέασε καθοριστικά την ιστορική της εξέλιξη.
Τον 9ο αιώνα οι Ρως ίδρυσαν το κράτος της Κιεβινής Ρως με πρωτεύουσα το Κίεβο. Το 988 ο ηγεμόνας Βλαδίμηρος εκχριστιάνισε το κράτος, το οποίο έγινε σημαντικό κέντρο του ανατολικού σλαβικού πολιτισμού. Τον 13ο αιώνα οι Μογγόλοι κατέστρεψαν το Κίεβο και η περιοχή διασπάστηκε.
Αργότερα τα περισσότερα ουκρανικά εδάφη πέρασαν στην Πολωνία και τη Λιθουανία. Οι Κοζάκοι εξεγέρθηκαν πολλές φορές εναντίον των Πολωνών, διεκδικώντας περισσότερη ελευθερία και αυτονομία. Στα τέλη του 18ου αιώνα η περιοχή μοιράστηκε κυρίως ανάμεσα στη Ρωσική και την Αυστριακή Αυτοκρατορία.
Τον 19ο αιώνα οι Ουκρανοί της Ρωσικής Αυτοκρατορίας υπέστησαν περιορισμούς στη γλώσσα και τον πολιτισμό τους, ενώ στην Αυστροουγγαρία είχαν περισσότερες ελευθερίες.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγιναν προσπάθειες για ανεξαρτησία, αλλά η δυτική Ουκρανία πέρασε στην Πολωνία και η ανατολική εντάχθηκε στη Σοβιετική Ένωση. Τη δεκαετία του 1930 η πολιτική του Στάλιν προκάλεσε μεγάλο λιμό με εκατομμύρια θύματα.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ουκρανία βρέθηκε στο επίκεντρο των συγκρούσεων και υπέστη τεράστιες καταστροφές. Μετά τον πόλεμο παρέμεινε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1954 η Κριμαία μεταφέρθηκε διοικητικά από τη Ρωσική Σοβιετική Δημοκρατία στη Σοβιετική Δημοκρατία της Ουκρανίας.
Το 1991, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Ουκρανία έγινε ανεξάρτητο κράτος. Το 1994 υπέγραψε το Μνημόνιο της Βουδαπέστης, με το οποίο εγκατέλειψε το πυρηνικό της οπλοστάσιο, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και το Ηνωμένο Βασίλειο δεσμεύτηκαν να σεβαστούν την ανεξαρτησία και την εδαφική της ακεραιότητα.
Το 2014 η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία και ξέσπασαν ένοπλες συρράξεις στην ανατολική Ουκρανία. Τον Φεβρουάριο του 2022 η Ρωσία ξεκίνησε αυτό που χαρακτήρισε «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», η οποία χαρακτηρίζεται πλήρους κλίμακας εισβολή στην Ουκρανία. Οί ένοπλες συρράξεις συνεχίζονται μέχρι σήμερα, με σοβαρές ανθρώπινες, οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες. Ιδιαίτερο καί ειδεχθές βάρος έχουν οι απώλειες που υφίσταται η Ελληνική ομογένεια υπό την πλήρη ουσιαστική ανοχή καί αδιαφορία του Ελληνικού Κράτους.
Η ιστορία όσο σκληρή καί να είναι πρέπει να γράφεται ώστε να μαθαίνουν οι νεότεροι καί να τιμούν οι παλαιότεροι γιά να μήν γίνει ο Ελληνισμός ανάμνηση.
Με εκτίμηση
Ο Βορυσθένης της Σαρματίας Αρθογραφος
photo nextvoyage, https://pixabay.com
