Αραγε, ήταν του «Θεού» δώρο στους ανθρώπους από καλοσύνη
ή του Διάβολου για βασανισμό κι οδύνη;
Τελικά, θα φέρει στους λαούς δικαιοσύνη και αδερφοσύνη
ή θα μεταλλαχθεί σε διχασμό και καταισχύνη;
Και γιατί τόση βιασύνη και κομπορρημοσύνη;
Για τους κερδοσκόπους μεγαλοσύνη και ευφροσύνη,
αλλά για τους λαούς ασπιρίνη, ελεημοσύνη και ίσως στρυχνίνη,
και θα βράζουν σε σύγχυσης καμίνι.
Μήπως την αγάπη και την ειρήνη
τις θέλουν να λειτουργούν με τεχνητή νοημοσύνη;
Τότε θ’ αρχίσει η άγνωστου κόσμου γέννας ωδίνη.
Μεγάλη όλων των ηγεσιών η ευθύνη
για να αξιοποιήσουν των λαών την ειρήνη και ευδαιμοσύνη,
και όχι να καταλήξουν σε τεχνητή παραφροσύνη.
photo alanajordan, https://pixabay.com
























