Στην Έφεσο στην Πέργαμο στην Αλικαρνασό,
Τρεις κόρες έστησαν χορό που τόσο αγαπώ
Σε εννιά Ναούς τραγούδησαν και ακούστηκε στη γη,
Ένα τραγούδι του βοριά βαρύ σαν διαταγή.
Ιονικές, Πελασγικές και Αχαϊκές αντήχησαν φωνές,
Λόγια μεγάλα δυνατά και τρανταχτές ιαχές
Κι ακούστηκαν από την Σπάρτη στην Αθήνα ,
Και στα νησιά που δίψασαν για φλόγα όλα εκείνα.
Για να γκρεμίσουν κάποιας άγνοιας τα τείχη
Οι δυνατώτεροι, του Ερμή οι μεγάλοι στοίχοι.
Σε εκείνα τα τεράστια τα πέρατα του κόσμου,
Τα λόγια τα φρονήματα που όλα είναι εμπρός μου
Να μην ξεφύγω από τα ακούσματα ποτές
και να θυμάμαι παραγγέλματα του χτές.
Εκείνα που μου δώσαν οι Θεοί μου
Να τραγουδώ την πιό γλυκειά ανάμνησή μου.
Να τραγουδώ και να αγναντεύω το Αιγαίο
Με αγάπη και καημό γλυκό κι ωραίο
Να ξενυχτώ στην αγγαλιά της Περσεφόνης
Με νέκταρ και φιλιά της Αλκυώνης.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2024 – ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
photo ArtTower / https://pixabay.com

















































