Η Ιωάννα Λαζάρου διαβάζει κάτι πολύ όμορφο. Κάτι που πραγματίκα θα μιλήσει μέσα απο την ψυχή σας. Διαβάζει για την γλώσσα μας. Την ελληνική γλώσσα που δεν την αφήνουμε να ακουστεί. Δεν αφήνουμε ελεύθερες αυτές τις λέξεις, να τις μάθει ο κόσμος. Η Ιωαννα Λαζάρου διαβάζει ένα κείμενο που παρομοιάζει τις λέξεις σαν τα πουλιά, που χάνονται στον αέρα. Που φεύγουν χωρίς να αναγνωριστούν, ούτε να ακουστούν για να τις μάθει ο κόσμος. Υπάρχουν τόσες όμορφες λέξεις στην ελληνική γλώσσα, που ποτέ δεν ψάξαμε και απλά τις αφήνουμε φεύγουν. Μην τις αφήνετε να φεύγουν. Κρατηστέ τες στις καρδίες σας. Είναι οι ρίζες μας και η κληρονομία μας. Αγαπήστε αυτές τις λέξεις. Είναι τα παιδία μας και πρέπει να τις προσέχουμε και αφήνουμε τις λέξεις να πετάνε ψηλά και να ακούγονται τόσο δυνατά, που να ακούγεται σε όλο τον κόσμο.
Η πρωτόγνωρη νεροποντή με τα ακαθάριστα ρέματα έπνιξαν την Τριφυλία!
Ανυπολόγιστες οι καταστροφές στα χωριά της Κυπαρισσίας από τη σφοδρή νεροποντή που έπνιξε την...
















































