Σταμάτησε στην άκρη του δρόμου και έμεινε να βλέπει την φουρτουνιασμένη θάλασσα.
Χωρίς να το σκεφτεί ξανά, έσβησε τη μηχανή και κατέβηκε αρπάζοντας την τσάντα θαλάσσης που είχε στο πορτ παγκάζ από τον περασμένο Αύγουστο.
Έβγαλε τα παπούτσια και άφησε την βρεγμένη άμμο να νοτίσει τα πόδια της.
Έκανε το ίδιο με το φόρεμα της και το άφησε δίπλα από την τσάντα με την πετσέτα και τα κλειδιά της.
Δεν ήθελε να σκεφτεί άλλο…ήθελε απλά να πνίξει τις σκέψεις της στα κύματα.
Με ένα σαλτο βρέθηκε μέσα στα κρύα νερά. Δεν την ένοιαζε, την λατρεύει την θάλασσα.
Έχουν μια αλλόκοτη σύνδεση, ενώ η μία είναι φουρτουνιασμένη, εκείνη έβρισκε πάντα την απόλυτη ηρεμία όταν είναι κοντά της.
Βγαίνοντας στην επιφάνεια, άφησε το βαρετό από τα συναισθήματα στήθος της, να ξεσπάσει στους λυγμούς που κρατούσε μέσα της μέρες τώρα…
Δεν ήθελε να είναι απλώς ένα κεφάλαιο στη ζωή της, ήθελε να είναι ολόκληρο το βιβλίο της….ήθελε να γράψει μαζί του ιστορία, ήθελε να είναι σε όλες τις επόμενες μέρες και νύχτες της.
Κάθε στιγμή χωρίς εκείνον ήταν ημιτελής.
Της έλειπε συνέχεια, έκανε λάθη στη δουλειά της, έλεγε ψέματα, δεν ήταν ο εαυτός της.
Ήταν όντως ερωτευμένη;
Δεν ήξερε αλλά της κρατούσε το μυαλό της 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
Άφησε τα κύματα να γίνουν ένα με τους λυγμούς της μπας και ερχόταν η καθαρση του μυαλού της…έπρεπε σύντομα να βρει το λιμάνι της…
Το κείμενό αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας.
Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
photo ivabalk / https://pixabay.com
