Μπουγάδα στα ανοικτά
της θάλασσας
να στεγνώσει τ’ αλάτι
στις χαραμάδες ήλιο ψάχνω
να εξατμίσω τις πατρίδες
του μίσους.
Κύματα ραγίζουν
τον αμφιβληστροειδή
σαν φίδια με τυλίγουν.
Στου νερού τα πάθη
ποια μοίρα σάς μοίρανε;
Θηρευτές της αγάπης
πού πήγαν τα άστρα απόψε;
Αλυχτάει η ψυχή μου.
Στο καλάθι σωρός
τα αυγά της χελώνας.
Ο τοίχος αντίκρυ
βαμμένος με σύννεφα.
Αναλώσιμα αγαθά
οι άνθρωποι.
Ένα πράσινο σαπούνι
αναζητούν
φάρμακο για κάθε λεκέ.
photo designermikele / https://pixabay.com






















