Ντύθηκε όμορφα με ρούχα γιορτινά,
βγήκε στο δρόμο κι είναι ολόχαρη η μάνα.
Μήνας Ιούλιος κι είναι όλα φωτεινά,
μόνο που κτύπαγε πένθιμα η καμπάνα.
Όχι, δεν είναι του παιδιού της η ταφή,
σφαίρα δεν βρήκε τον λεβέντη τον δικό της,
λόγο της έδωσε γερός πίσω να ρθει,
γι αυτό στολίστηκε, να υποδεχτεί τον γιό της.
Κουφέτα μοίραζε, περίμενε ευχές
από τον κόσμο, που θλιμμένος την κοιτούσε,
στο σπίτι έρχονταν και σήμερα και χτες,
μαύρα φορούσανε κι η μάνα απορούσε.
Όλοι μαζί τραβούνε για την εκκλησιά,
που είναι ο λεβέντης γαμπριάτικα ντυμένος,
´´Σήκω παιδάκι μου, για σένα ειν´οι χαρές,
σήκω, δεν κάνει νάσαι ακόμα ξαπλωμένος´´
Και να, ο γιός γλυκά χαμογελά,
περνά στη μέση της το στιβαρό του χέρι,
γέρνει η μάνα απαλά και ξεψυχά
και είναι το πιό όμορφο του ουρανού αστέρι!
photo dimitrisvetsikas1969 / https://pixabay.com

















































