Να σε’ δω να σε εκεί, να σε πέρα
μιά κροτίδα που σκάει στον αέρα
και γεμίζει η νύχτα μου χρώματα.
Να αρχή να ‘σαι μέση και τέλος
μιά καρδιά τρυπημένη με βέλος
που αλλάζει μορφές ονόματα.
Να σαι θάλασσα και να ‘με κύμα
να με η θλίψη να ‘σε η ελπίδα
ωραία λουλούδια και εγώ αρώματα.
Να ‘σαι άνεμος εγώ το φουστάνι
ασημένια ελιά ένα νέο φυντάνι
της κρήτης τα αγιασμένα χώματα .
Κορυφή είσαι κρήτη μου με χιόνι ,
στου κόσμου το καράβι το τιμόνι.
photo 24278056 / https://pixabay.com