Μονοπάτια στην πανσέληνο,
το σώμα σου
Μαζεύουν οι παλάμες σου,
τον ουρανό
Οι θάμνοι σου,
καρποί μεσ΄τα μαλλιά σου
Τα πάθη σου,
στο έλεος των θαλασσών.
Φυτρώνεις λιμνοθάλασσες
Τους ίσκιους των βουνών ορίζεις
Ξεμοναχιάζεις πράσινες νιφάδες,
μυστήρια πουλιών
Πίνεις στα μισοφέγγαρα
Φιλήδονη Ανατολή
Σαγήνη αρωμάτων
΄Αφθαρτα όνειρα νερού,
σχίζονται πέτρες να τα δεις
Από ”Φωνή Φωνηέντων”
photo bigprinting / https://pixabay.com
















































